ଏକାହାରସ୍ତୁ ଯସ୍ତିଷ୍ଠେନ୍ମାସଂ ତତ୍ର ଯତଵ୍ରତଃ
ଯିଏ ସେଠାରେ ଏକବେଳା ଖାଇ ଏକ ମାସ ଯାଏ ନିୟମ ରଖେ—
ଅଗ୍ନିପ୍ରଵେଶଂ ଯେ କୁର୍ଯୁର୍ଗୋପ୍ରତାରେ ଵିଧାନତଃ
ଯେମାନେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଗୋପ୍ରତାରରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି—
କୁର୍ଵଂତ୍ଯନଶନଂ ଯେଽତ୍ର ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ୍ଯା ସୁନିଶ୍ଚିତାଃ
ଏଠାରେ ଯେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ସହିତ ଉପବାସ କରନ୍ତି—
ଅର୍ଚଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଗୋଵିଂଦଂ ଗୋପ୍ରତାରେ ହି ମାନଵଃ 2.8.6.
ଯିଏ ଗୋପ୍ରତାରରେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟ—
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରଫଲୋ ଧୂପୋ ଗୋଵିଂଦସ୍ଯ ସମର୍ପିତଃ
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ଧୂପ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଅତ୍ଯଦ୍ଭୁତମିଦଂ ଵିଦ୍ଵନ୍ସ୍ଥାନମେତତ୍ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ହେ ପଣ୍ଡିତ, ଏହି ସ୍ଥାନଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦଶସ୍ଵର୍ଣଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାରରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଜଣେ ମଣିଷ ଦଶଟି ସୁନାର ଦାନ ଦେବା ସମାନ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ସୁତୀର୍ଥେ ପର୍ଵଣି ଶ୍ରେଷ୍ଠେ ଦଶସ୍ଵର୍ଣଫଲପ୍ରଦେ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ପର୍ବଦିନରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଦଶଟି ସୁନା ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଉପୋଷିତଃ ଶୁଚିଃ ସ୍ନାତୋ ଵିଷ୍ଣୁପୂଜନତତ୍ପରଃ
ଉପବାସ ରହି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସ୍ନାନ କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲାଗିଥିଲେ—
ତାଵଦ୍ଗର୍ଜଂତି ପୁଣ୍ଯାନି ସ୍ଵର୍ଗେ ମର୍ତ୍ଯେ ରସାତଲେ
ସେହି ପୁଣ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ପାତାଳରେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁଞ୍ଜି ରହିଥାଏ।
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ପ୍ରଭାତେ ତୁ ସ୍ନାତ୍ଵା ନିର୍ମଲମାନସଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ସକାଳେ ନିର୍ମଳ ମନେ ସ୍ନାନ କଲେ—
ଦତ୍ତ୍ଵାନ୍ନଂ ଚ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ସଂତୋଷ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାଂସ୍ତତଃ
ସେଠାରେ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ଭୋଜନ ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖୁସି ହେଲେ—
ଵିଭୁଂ ଗୁପ୍ତହରିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଂପୂଜ୍ଯ ତୁ ଵିଶେଷତଃ
ସମସ୍ତ ଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଲୁଚିଥିବା ହରିଙ୍କୁ ଦେଖି, ବିଶେଷ ଭାବରେ ପୂଜା କଲେ—
ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରେ ଚ ଵିଧିଵନ୍ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ସ୍ନାନମାଚରେତ୍ 2.8.6.
ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ପରମଵିଧାନୈର୍ଗୋପ୍ରତାରେ ଵିଧାଯ ପ୍ରଥିତସୁକୃତମୂର୍ତ୍ତିଃ ସ୍ନାନମୁଚ୍ଚୈଃ ପ୍ରଯତ୍ନାତ୍
ଏହି ପରମ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଗୋପ୍ରତାରରେ କ୍ରିୟା କରି, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ଉତ୍ସାହରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସୀତାକୁଣ୍ଡାଚ୍ଚ ଵାଯଵ୍ଯେ ଵର୍ତ୍ତତେ ଗୁଣସୁନ୍ଦରମ୍
ସୀତାକୁଣ୍ଡର ପଶ୍ଚିମ-ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଗୁଣସୁନ୍ଦର ଅଛି।
ପୁରା ଦଶରଥୋ ରାଜା ପୁତ୍ରେଷ୍ଟିନାମ ନାମତଃ
ପୁରୁଣା କଥା, ଦଶରଥ ରାଜା ପୁତ୍ରେଷ୍ଟି ନାମକ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
କ୍ରତୁଂ ସମାପଯାମାସ ସାନନ୍ଦୋ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣମ୍
ସେ ରାଜା ଆନନ୍ଦରେ ଓ ଅଧିକ ଦାନ କରି, ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ।
ହସ୍ତେ କୃତ୍ଵା ହେମପାତ୍ରଂ ହଵିଃପୂର୍ଣମନୁତ୍ତମମ୍ ଚତୁର୍ଵିଧଂ ଵିଭଜ୍ଯୈଵ ପତ୍ନୀଭ୍ଯୋ ଦତ୍ତଵାନ୍ନୃପଃ
ସୁନାର ପାତ୍ରରେ ଉତ୍ତମ ହବି ଭରି, ରାଜା ଏହାକୁ ଚାରି ଭାଗ କରି, ତାଙ୍କର ରାଣୀମାନେକୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଯତ୍ର ତତ୍କ୍ଷୀରସଂପ୍ରାପ୍ତିର୍ଜାତା ପରମଦୁର୍ଲଭା ଉଦକେନାଭିଵ୍ଯକ୍ତଂ ଚ ଉତ୍ତମଂ ଚ ଫଲପ୍ରଦମ୍
ସେଠାରେ ସେ ଦୁର୍ଲଭ କ୍ଷୀର ମିଳିଥିଲା; ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇ, ଉତ୍ତମ ଫଳ ଦେଇଥିଲା।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ଧୀମାନ୍ଵିଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯ ଆଦରାତ୍
ସେଠାରେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଆଦର ସହିତ ସ୍ନାନ କଲେ—
ଆଶ୍ଵିନେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ଜିତଵ୍ରତଃ
ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଏକାଦଶୀରେ, ନିୟମ ରୁଖିଥିଲେ—
ଵିଷ୍ଣୁଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବ।
ତସ୍ମାତ୍କ୍ଷୀରୋଦକସ୍ଥାନାନ୍ନୈର୍ଋତେ ଦିଗ୍ଦଲେ ଶ୍ରିତମ୍
ସେଠାରୁ, କ୍ଷୀରଜଳ ସ୍ଥାନ ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅଛି।
ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନଂ ପୁଣ୍ଯାମୃତତରଂଗିତମ୍ 2.8.7.
ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟର ଅମୃତ ଝରି ରହିଛି।
ଯଜ୍ଞଂ ଚ ଵିଧିଵଚ୍ଚକ୍ରେ ବୃହସ୍ପତିରୁଦାରଧୀଃ ସୁପର୍ଣଚ୍ଛାଯସଂପନ୍ନଂ କୁଣ୍ଡଂ ତତ୍ପାପିଦୁର୍ଲ୍ଲଭମ୍
ବୃହସ୍ପତି, ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ଉଦାର ମନର, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଛାୟାରେ ଶୋଭିତ ଏହି କୁଣ୍ଡ ପାପୀମାନେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦଯୋଽପି ଵିବୁଧା ଯତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ।
ଯତ୍ର ସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ନରୋ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ କଲେ ମଣିଷ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ଭାଦ୍ରେ ଶୁକ୍ଲେ ତୁ ପଂଚମ୍ଯାଂ ଯାତ୍ରା ତତ୍ର ଫଲପ୍ରଦା
ଭାଦ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ସେଠାରେ ଯାତ୍ରା କଲେ ଫଳ ମିଳେ।
ବୃହସ୍ପତେସ୍ତଥା ଵିଷ୍ଣୋଃ ପୂଜାଂ ତତ୍ର ଯ ଆଚରେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୂଜା କରାଯାଏ,