ଯଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ତଦକ୍ଷଯତରଂ ଭଵେତ୍
ଯାହାକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରି ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଅବିନାଶୀ ହୁଏ।
ଯସ୍ଯ ନାମ୍ନା ନରଃ ସ୍ନାତି ପିଶାଚତ୍ଵାତ୍ସ ମୁଚ୍ଯତେ
ଯାହାର ନାମରେ ନର ନ୍ୟାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ପିଶାଚତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ତସ୍ଯ ଵୈ ଶାଶ୍ଵତୀ ମୁକ୍ତିଃ କୁଲେ ପ୍ରେତୋ ନ ଜାଯତେ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସାଶ୍ୱତ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ତାଙ୍କ ପରିବାରରେ କେହି ପ୍ରେତ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।
ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯଃ କଂଚୁକେନ ଫଣୀ ଯଥା
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ଯେପରି ଫଣି ତାର କଞ୍ଚୁକ ଛାଡେ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯମଗୃହଂ ଵ୍ଯାସ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯମର ଗୃହ ଛାଡି, ବ୍ୟାସଜୀ, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସୋଽଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଵ୍ଯାସ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ବ୍ୟାସଜୀ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଦେଵସ୍ତେନ ସମାଖ୍ଯାତୋ ନାମ୍ନା ଡମରୁକେଶ୍ଵରଃ
ସେ ଦେବତା 'ଡମରୁକେଶ୍ୱର' ନାମରେ ପରିଚିତ।
ନୈଵ ଵ୍ଯାଧିଭଯଂ ତସ୍ଯ ମୃତଃ ଶିଵପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍ 5.1.20.
ତାଙ୍କର କେବେ ରୋଗର ଭୟ ନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେ ଶିବପୁରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ରାଜ୍ଯଂ ସ ଲଭତେ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଯଥା ଦେଵଃ ପୁରଂଦରଃ
ସେ ରାଜ୍ୟ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଥାଏ, ଯେପରି ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଥିଲେ।
କଲ୍ପକୋଟିଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ଭୋଗଯୁକ୍ତସ୍ତୁ ମୋଦତେ
ସେ ଉପଭୋଗରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଏକ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ସମୟ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ସୋତ୍ରୈଵ ଲଭତେ ସିଦ୍ଧିଂ ଜଯଂ ସର୍ଵତ୍ର ମାନଵଃ
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ମଣିଷ ସଫଳତା ଓ ସମସ୍ତଠାରେ ଜୟ ଲାଭ କରେ।
ସ୍ଵର୍ଣେନ ପୂଜଯେଦ୍ଦେଵଂ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ସେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ସର୍ପତୋ ନ ଭଯଂ ତସ୍ଯ ଦାରିଦ୍ଯଂ ନୈଵ ଜାଯତେ
ସେ ଅଜଗର ଭୟରେ ରହିନାହିଁ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଆସେନାହିଁ।
ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସ ଯାତି ପରମଂ ପଦମ୍
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସ ମୁଚ୍ଯେତ ମହାପାପୈର୍ଯଦ୍ଯପି ବ୍ରହ୍ମହା ଭଵେତ୍
ସେ ବଡ଼ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଯଦିଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ହେଉ।
ଦର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଶତଯଜ୍ଞଫଲଂ ଭଵେତ୍
ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଶତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଇତିଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେଽଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଚତୁର୍ଦଶତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଵର୍ଣନଂନାମ ଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଅଠାଉଁଶ ଅଧ୍ୟାୟ, 'ଚୌଦ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରାର ବିବରଣୀ', ଅବନ୍ତୀ ଖେତ୍ରର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଅଂଶରେ, ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀ ସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ପୁସ୍ତକର ଶେଷ ହେଲା।
ହନୁମତ୍କେଶ୍ଵରଂନାମ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଫଲପ୍ରଦମ୍
ହନୁମତ୍କେଶ୍ୱର ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଶୈଵେ ସରସି ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପଶ୍ଯେଦ୍ଧନୁମତ୍କେଶ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁଠି ଶିବ ସରସିରେ ସ୍ନାନ କରି, ହନୁମତ୍କେଶ୍ୱରକୁ ଦେଖିଥାଏ—
କଥାଂ କଥଯ ହ୍ଯେତସ୍ଯ ଵୃତ୍ତପୂର୍ଵାଂ ସନାତନୀମ୍
ଏହାର ପୂର୍ବ ଘଟଣା ଓ ପ୍ରାଚୀନ କଥାଟି ଆମକୁ କହ।
ଵିଷ୍ଣୁନା ରାମରୂପେଣ ଲଂକାଯାଂ ଵିନିପାତିତଃ
ବିଷ୍ଣୁ ରାମ ରୂପରେ ଲଙ୍କାରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରିଥିଲେ।
ଘାତଯିତ୍ଵା ତୁ ତଂ ଦୁଷ୍ଟଂ ସୀତାମାଦାଯ ଜାନକୀମ୍
ସେ ଦୁଷ୍ଟକୁ ମାରି, ଜାନକୀ ଶୀତାକୁ ନେଇଥିଲେ।
ତତ୍ର ରାଜ୍ଯମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ଋଷିଭିଃ ପରିଵାରିତଃ
ସେଠି ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରି, ଋଷିମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ଚ ଦ୍ଵଯୋର୍ଵୀର୍ଯଂ ଶଂଭୁଵାତଜଯୋସ୍ତଦା
ସେ ତାପରେ ଶିବ ଓ ବାୟୁପୁତ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଅନୌପମ୍ଯୋ ଯଥା ଦେଵୋ ଯୁଦ୍ଧେ ଶୌର୍ଯଂ? ମହେଶ୍ଵରଃ
ଯେପରି ଦେବତା ମହେଶ୍ୱର ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୌର୍ୟରେ ତୁଳନାହୀନ—
ଏତଚ୍ଛୁତ୍ଵାଥ ହନୁମାନ୍ଯଦ୍ଧରେଣୋ ପମା ମମ
ଏହା ଶୁଣି, ହନୁମାନ କହିଲେ, 'ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସମାନ।'
ଗମିଷ୍ଯେ ନଗରୀଂ ଲଂକାଂ ଲିଂଗମେକଂ ପ୍ରଯାଚିତୁମ୍ 5.1.21.
ମୁଁ ଲଙ୍କା ନଗରକୁ ଯିବି, ଏକ ଲିଙ୍ଗ ମାଗିବା ପାଇଁ।
ତତୋ ଗତଃ ସ ଲଂକାଯାଂ ଵିଭୀଷଣମୁଵାଚ ହ
ତାପରେ ସେ ଲଙ୍କାକୁ ପହଞ୍ଚି, ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଉକ୍ତଂ ଚ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରେଣ ଗୃହାଣୈତଦ୍ଯଥା ରୁଚି
ରାକ୍ଷସ ରାଜା କହିଲେ, 'ତୁମେ ଏହାକୁ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ୍ ନେଇପାର।'
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯାତ୍ପୂର୍ଵଂ ମମ ଭ୍ରାତ୍ରା ମହାତ୍ମନା ତତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ତେଽଦ୍ଯୈଵ ସତ୍ଯମେତତ୍ପ୍ଲଵଂଗମ
ତିନି ଲୋକର ଜିତିବା ପୂର୍ବରୁ, ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଇ ଏହା ଦେଇଥିଲେ; ଆଜି ମୁଁ ଏହାକୁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି, ଏହା ସତ୍ୟ, ମକଡ଼।