ଅତପଦ୍ଧିମଶୈଲସ୍ଯ କଂଦରେ ସିଦ୍ଧସେଵିତେ
ହିମାଳୟ ପର୍ବତର ଗୁହାରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେଠି ସେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ସୁତପ୍ତତପସୋର୍ଭଵିତା ଯୋ ମହାପ୍ରଭୁଃ
ତାଙ୍କର ଗଭୀର ତପସ୍ୟାରୁ ଏକ ମହାପ୍ରଭୁ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଜାତମାତ୍ରା ତୁ ସା ଦେଵୀ ସ୍ଵଲ୍ପସଂଜ୍ଞୈଵ ଭାମିନୀ
ସେ ଦେବୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମୟରେ, ଅତି କମ୍ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ରହିବେ।
ତଯୋଃ ସୁତପ୍ତତପସୋଃ ସଂଯୋଗଃ ସ୍ଯାତ୍ସୁଯୁକ୍ତଯୋଃ
ତାଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଗଭୀର ତପସ୍ୟାର ଏକତା ଅତି ଉପଯୁକ୍ତ ହେବ।
ଭଵେତ୍ତତ୍ର ସୁରାଣାଂ ଚ କାର୍ଯାର୍ଥେ ଵିପ୍ରମାଚର
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ କାମପାଇଁ, ମୁନିଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ଗର୍ଭସ୍ଥାନେଽଥ ତାଂ ମାତଃ ସ୍ଵେନ ରୂପେଣ ରଂଜଯ
ମା, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ ତୁମ ନିଜ ରୂପରେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।
ହାସଯିଷ୍ଯତି କାଲୀତି ତତଃ ସା କୁପିତା ସତୀ
ସେ ହସିବେ, ତାଙ୍କୁ 'କାଳୀ' ବୋଲି ଡାକାଯିବ, ଏବଂ ପରେ ସତୀ କ୍ରୋଧିତ ହେବେ।
ଜନଯିଷ୍ଯତି ଯଂ ଶର୍ଵାଦିଂଦୁଵଜ୍ଜ୍ଯୋତିମଂଡ ଲମ୍ 5.1.18.
ସେ ଶର୍ବଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ, ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ତ୍ଵଯାପି ଦାନଵା ଦେଵି ହଂତଵ୍ଯା ଲୋକଦୁର୍ଜଯାଃ
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଜଗତର ଅଜୟ ଦାନବମାନୋକୁ ବଧ କରିବାକୁ ପଡିବ।
ତତ୍ସଂଗମେନ ତାଵତ୍ତ୍ଵଂ ଦୈତ୍ଯାନ୍ହଂତୁଂ ଭଵିଷ୍ଯସି
ତାଙ୍କ ସହ ଏକତା ହେଲେ, ତୁମେ ଦାନବମାନୋକୁ ବିନାଶ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହେବ।
ସମାପ୍ତନିଯମା ସା ଚ ଯଦା ଗୌରୀ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେତେବେଳେ ଗୌରୀ ତାଙ୍କର ବ୍ରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବେ, ସେ ଗୌରୀ ହେବେ।
ତତସ୍ତଵାପି ସହଜା ସୈକାନଂଶା ଭଵିଷ୍ଯତି
ତାପରେ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ସ୍ୱାଭାବିକ ଅଂଶ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ।
ଏକାନଂଶେତି ଲୋକସ୍ତ୍ଵାଂ ଵରଦେ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି ।। ଭେଦୈର୍ବହୁଵିଧାକାରୈଃ ସର୍ଵଗାଂ କାମସାଧନୀମ୍
ହେ ଦୟାମୟୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମକୁ ଏକାନଂଶା ନାମରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ଭିନ୍ନତାରେ ପୂଜା କରିବ, କାମନା ପୂରଣ କରିବାରେ ସମର୍ଥ ଭାବେ।
ଓଁକାରଵକ୍ତ୍ରା ଗାଯତ୍ରୀ ତ୍ଵମେଵ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନୀ
ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ଗାୟତ୍ରୀ, ଯାହାଙ୍କର ମୁଖରୁ ଓଁକାର ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ, ବେଦ ଉପଦେଶ କରୁଥିବା।
ଵିଶାଂ ତ୍ଵଂ କମଲାଦେଵୀ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଜନନୀ ସ୍ଵଯମ୍
ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ କମଳା ଦେବୀ, ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କର ମାଆ।
ତ୍ଵଂ ଚ କୀର୍ତିମତାଂ କୀର୍ତିସ୍ତ୍ଵଂ ଭୂତିଃ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଶ୍ରୀସମୃଦ୍ଧି।
ତ୍ଵଂ କାଂତିଃ କୃତଭୂଷା ଣାଂ ତ୍ଵଂ ଶାଂତିର୍ହୃଷ୍ଟକର୍ମଣାମ୍
ଶୋଭା ପାଇଥିବାମାନଙ୍କର ତୁମେ ରୂପ, ଆନନ୍ଦରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାମାନଙ୍କର ତୁମେ ଶାନ୍ତି।
ମହାଵେଲା ସମୁଦ୍ରାଣାଂ ଵିଲାସସ୍ତ୍ଵଂ ଵିଲାସିନାମ୍ 5.1.18.
ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କର ବଡ଼ ସୀମା ତୁମେ, ଖେଳଧଳା କରୁଥିବାମାନଙ୍କର ତୁମେ ମଜା।
ଇତ୍ଯନେକଵିଧୈର୍ଦେଵି ରୂପୈର୍ଲୋକେଷୁ ଚର୍ଚିତା କାମା ନାପ୍ସ୍ଯଂତି ତେ ସର୍ଵେ ନିଯତଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାର ରୂପରେ ଦେବୀ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପୂଜିତ; ତୁମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ କାମନା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୂରଣ ହେବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ସା ସମୁତ୍ପନ୍ନା ବ୍ରହ୍ମଣା ସଂସ୍ତୁତା ସତୀ
ଏଭଳି ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିବା ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯା ହରଣେ ଯତ୍ର ସିଦ୍ଧିଃ ପ୍ରାପ୍ତା ହରେଣ ଚ
ଯେଉଁଠାରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ହରଣ କରାଗଲା ଏବଂ ହରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଫଳତା ମିଳିଲା—
ବଲିନୌ ଦାନଵୌ ଜାତୌ ନାମ୍ନା ଚଣ୍ଡପ୍ରଚଂଡକୌ
ସେଠାରେ ଦୁଇଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କର ନାମ ଥିଲା ଚଣ୍ଡ ଓ ପ୍ରଚଣ୍ଡ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍ର ଗିରୀଶଂ ତୁ ଉଦ୍ଯତାକ୍ଷାକ୍ଷହସ୍ତକମ୍
ସେଠାରେ ପାହାଡ଼ର ଦେବତାଙ୍କୁ ହାତରେ ପାଶା ଓ ପାଶାକୋଷ ଧରିଥିବା ଦେଖିଲେ—
ଦେଵିଦେଵୀତି ଜଲ୍ପଂତଂ ଦାସସ୍ତେଽସ୍ମୀତି ଵାଦିନମ୍
‘ଦେବୀଦେବୀ’ ବୋଲି ଡାକୁଥିବା, ‘ମୁଁ ତୁମର ଦାସ’ ବୋଲୁଥିବା।
ରାଗୀଭୂତେ ତଦା ଦେଵେ ତୌ ପ୍ରାପ୍ତୌ ଦେଵକଂଟକୌ
ସେତେବେଳେ ଦେବତା ରାଗରେ ପଡ଼ିଥିବାବେଳେ, ସେଇ ଦୁଇ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ କଣ୍ଟକ ହୋଇ ଆସିଲେ।
ତତସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ତଦା ନଂଦୀ ଶୂଲାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରଵିଦାରିତଃ
ତାପରେ ସେ ଦୁଇଜଣ ନନ୍ଦୀଙ୍କୁ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ।
ନଂଦିନଂ ତାଡିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦା ଶିଲାଦନଂଦନମ୍
ଶିଳାଦଙ୍କ ପୁଅ ନନ୍ଦୀନକୁ ଆଘାତ ଖାଇଥିବା ଦେଖି—
ଵଧ୍ଯତାଂ ତୌ ମହାଦୈତ୍ଯୌ ଵଧାମୀତି ଵଚୋଽବ୍ରଵୀତ୍
‘ସେଇ ଦୁଇ ମହାଦାନବଙ୍କୁ ମାରିଦିଅ, ମୃତ୍ୟୁ ଦିଅ’ ବୋଲି କହିଲେ।
ଯଦା ତଯା ହତୌ ଦୃଷ୍ଟୌ ଦାନଵୌ ବଲଗଵିତୌ
ଯେତେବେଳେ ସେଇ ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୃତ ହେବାକୁ ଦେଖାଗଲା—
ହରସିଦ୍ଧିରତୋ ଲୋକେ ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତିଂ ଗମିଷ୍ଯସି ହରସିଦ୍ଧିରିତି ଖ୍ଯାତା ମହାକାଲେ ବଭୂଵ ହ ।। 5.1.19.
ଏହିପରି ହେବାରୁ, ତୁମେ ଲୋକରେ ହରସିଦ୍ଧି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ; ଏଭଳି ମହାକାଳରେ ହରସିଦ୍ଧି ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ।