ମନୁନା ମାନଵେନ୍ଦ୍ରେଣ ରାଜ୍ଞା ଚୈଵ ଯଯାତିନା
ମନୁ, ମଣିଷମାନଙ୍କର ରାଜା, ଏବଂ ରାଜା ଯୟାତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା—
ଅତ୍ରିଣା ଭୃଗୁଣା ଵ୍ଯାସ ଦତ୍ତାତ୍ରେଯେଣ ଧୀମତା
ଅତ୍ରି, ଭୃଗୁ, ବ୍ୟାସ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା—
ଅତ୍ର ସ୍ନାନେନ ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ଦଶାଶ୍ଵମେଧିକଂ ଫଲମ୍
ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଦଶଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଥାଏ।
ଦଶାନାମଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଫଲ ପ୍ରାପ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଦଶଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଯାଏ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତଂ ଦେଵଂ ପ୍ରାଗୁକ୍ତଂ ଲଭତେ ଫଲମ୍
ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଓ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଅଶ୍ଵଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଵିପ୍ରାଯ ସୁରୂପଂ ଚ ଗୁଣାନ୍ଵିତମ୍
ଏକ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଗୁଣବତୀ ଘୋଡ଼ା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯେତେ ହଜାର ବର୍ଷ, ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସେ ମାନ୍ୟତା ପାଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵନ୍ତ୍ଯଖଣ୍ଡେଽଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଦଶାଶ୍ଵମେଧମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ସପ୍ତଦଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ସଂହିତାରେ, ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତିଖଣ୍ଡରେ, ଅବନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରର ମହିମାରେ, 'ଦଶ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ମହିମା' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନେନ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଫଲଂ ଲଭେତ୍
ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିଲେ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଫଳ ମିଳିଯାଏ।
ଅଣିମାଦିଗୁଣାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଗୁଟିକାସିଦ୍ଧିମଂଜନମ୍ ସର୍ଵଂ ତୁଷ୍ଟା ପ୍ରଯଚ୍ଛେତ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଗୁଟିକା ଓ ମଞ୍ଜନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି—ଯଦି ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେସବୁ ଦେଇଦିଅନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସୁରାମାଂସୋପହାରୈଶ୍ଚ ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯୈଶ୍ଚ ପୂଜିତା
ମଦ୍ୟ, ମାଂସ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଭୋଜ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଲେ—
ମହାନଵମ୍ଯାଂ ଯୋ ଦେଵୀଂ ମହିଷେଣ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ଯିଏ ମହାନବମୀରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ମହିଷ ବଳି ଦେଇ ପୂଜା କରେ—
ତତ୍ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶିନୀ
ଏସବୁ ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ।
ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ ପୁରା କୃତଯୁଗସ୍ଯାଦୌ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ
ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ପ୍ରାଚୀନ କୃତଯୁଗର ଆରମ୍ଭରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ—
ତତୋ ଭଗଵତୀ ରାତ୍ରିରୁପତସ୍ଥେ ପିତାମହମ୍
ତାପରେ ଭଗବତୀ ରାତ୍ରି ଆସି ପିତାମହଙ୍କ ସମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ହେଲେ।
ଯତ୍କର୍ତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ଶୃଣୁ ଚାର୍ଥସ୍ଯ ନିଶ୍ଚଯମ୍
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ କଣ କରିବାକୁ ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହି କଥାର ସଠିକ ଅର୍ଥ କଣ, ଶୁଣ।
ତାରକୋନାମ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରଃ ସୁରଶତ୍ରୁରନିର୍ଜିତଃ
ତାରକ ନାମକ ଏକ ଦାନବ ରାଜା ଅଛନ୍ତି, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅଜୟ ଶତ୍ରୁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଭଦ୍ରେ ମହେଶୋ ଵୈ ଜନଯିଷ୍ଯତି ଚେଦ୍ଵରମ୍ 5.1.18.
ତେଣୁ ହେ ଶୁଭେ, ଯଦି ମହେଶ୍ୱର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତେବେ ସେ ଏକ ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ।
ଶଂକରମ୍ଯାଭଵତ୍ପତ୍ନୀ ସତୀ ଦକ୍ଷସୁତା ତୁ ଯା
ଶଙ୍କରଙ୍କ ଜଣେ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ, ସେ ଥିଲେ ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା ସତୀ।
ଭଵିତ୍ରୀ ହିମଶୈଲସ୍ଯ ଦୁହିତା ଲୋକପାଵନୀ
ସେ ପରେ ହିମାଳୟ ପର୍ବତର କନ୍ୟା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରିବେ।
ଅତପଦ୍ଧିମଶୈଲସ୍ଯ କଂଦରେ ସିଦ୍ଧସେଵିତେ
ହିମାଳୟ ପର୍ବତର ଗୁହାରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେଠି ସେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ସୁତପ୍ତତପସୋର୍ଭଵିତା ଯୋ ମହାପ୍ରଭୁଃ
ତାଙ୍କର ଗଭୀର ତପସ୍ୟାରୁ ଏକ ମହାପ୍ରଭୁ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଜାତମାତ୍ରା ତୁ ସା ଦେଵୀ ସ୍ଵଲ୍ପସଂଜ୍ଞୈଵ ଭାମିନୀ
ସେ ଦେବୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମୟରେ, ଅତି କମ୍ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ରହିବେ।
ତଯୋଃ ସୁତପ୍ତତପସୋଃ ସଂଯୋଗଃ ସ୍ଯାତ୍ସୁଯୁକ୍ତଯୋଃ
ତାଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଗଭୀର ତପସ୍ୟାର ଏକତା ଅତି ଉପଯୁକ୍ତ ହେବ।
ଭଵେତ୍ତତ୍ର ସୁରାଣାଂ ଚ କାର୍ଯାର୍ଥେ ଵିପ୍ରମାଚର
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ କାମପାଇଁ, ମୁନିଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ଗର୍ଭସ୍ଥାନେଽଥ ତାଂ ମାତଃ ସ୍ଵେନ ରୂପେଣ ରଂଜଯ
ମା, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ ତୁମ ନିଜ ରୂପରେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।
ହାସଯିଷ୍ଯତି କାଲୀତି ତତଃ ସା କୁପିତା ସତୀ
ସେ ହସିବେ, ତାଙ୍କୁ 'କାଳୀ' ବୋଲି ଡାକାଯିବ, ଏବଂ ପରେ ସତୀ କ୍ରୋଧିତ ହେବେ।
ଜନଯିଷ୍ଯତି ଯଂ ଶର୍ଵାଦିଂଦୁଵଜ୍ଜ୍ଯୋତିମଂଡ ଲମ୍ 5.1.18.
ସେ ଶର୍ବଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ, ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ତ୍ଵଯାପି ଦାନଵା ଦେଵି ହଂତଵ୍ଯା ଲୋକଦୁର୍ଜଯାଃ
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଜଗତର ଅଜୟ ଦାନବମାନୋକୁ ବଧ କରିବାକୁ ପଡିବ।
ତତ୍ସଂଗମେନ ତାଵତ୍ତ୍ଵଂ ଦୈତ୍ଯାନ୍ହଂତୁଂ ଭଵିଷ୍ଯସି
ତାଙ୍କ ସହ ଏକତା ହେଲେ, ତୁମେ ଦାନବମାନୋକୁ ବିନାଶ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହେବ।