ତେଷୁ ରାଜ୍ଞା କୃତେ ସ୍ନାନେ ତଵ ପୁତ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେଠାରେ ରାଜାମାନେ ସ୍ନାନ କଲେ, ତୁମର ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ।
ଦାଲ୍ଭ୍ଯସ୍ଯୈଵ ତୁ ଵାକ୍ଯେନ ଵିଚିତ୍ରାଖ୍ଯାନକେନ ଚ
ଦାଲ୍ଭ୍ୟଙ୍କର ଉଚ୍ଚାରିତ କଥା ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କାହାଣୀ ଦ୍ୱାରା।
ସ ଗତ୍ଵା ତୋଷଯାମାସ ଶଂକରଂ ଗଂଧମାଦନେ
ସେ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ।
ଅଵଂତୀଂ ଗଚ୍ଛ ରାଜେଦ୍ର ପୁତ୍ରଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ଶୋଭନମ୍
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଅବନ୍ତୀକୁ ଯାଅ; ତୁମେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ପାଇବ।
ମେରୁରୂପେ ସ୍ଥଲେ ରାଜନ୍ସମୀପେ ଶଂକରସ୍ଯ ଚ ଅଭ୍ଯର୍ଥିତାସ୍ତ୍ଵଯା ତତ୍ର ସ୍ଥାସ୍ଯଂତି କଲଯା ସଦା
ହେ ରାଜା, ମେରୁ ପର୍ବତ ସଦୃଶ ଏହି ଭୂମିରେ, ଶଙ୍କରଙ୍କ ନିକଟରେ, ତୁମେ ଯାହାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିବ, ସେମାନେ ସଦା ଦକ୍ଷତା ସହିତ ଏଠାରେ ରହିବେ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଦେଵୋ ଜଗାମାଦର୍ଶନଂ ଵିଭୁଃ
ଏପରି କହି, ମହାଦେବ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଆଗତସ୍ତୁ କୁଶସ୍ଥଲ୍ଯାଂ ସମୁଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ଦଦର୍ଶ ହ
ସେ କୁଶସ୍ଥଳୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ସମୁଦ୍ରମାନେକୁ ଦେଖିଲେ।
ସ ଵଵ୍ରେ ମନସା ପୁତ୍ରଂ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁତମ୍ ତାଵଦତ୍ରୈଵ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ରାଜସ୍ଥଲସମୀପତଃ
ସେ ମନରେ ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ପୁଅ ଚାହିଲେ; ଏଠି, ରାଜାଙ୍କ ଭୂମିର ନିକଟରେ, ଏତିକି ସମୟ ରହିବା ଉଚିତ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ଚ ତେ ପୁତ୍ରଃ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁତଃ
ତୁମର ପୁଅ ନିଶ୍ଚୟ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବ।
ସ୍ଥଲେ ଚାତ୍ର ଶୁଭେ ରାଜନ୍ସ୍ଥାସ୍ଯାମଃ କଲଯା ସହ
ଏହି ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ, ହେ ରାଜା, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦକ୍ଷତା ସହିତ ଏକାଠି ରହିବୁ।
କୁରୁତେ ତେଷୁ ଯୋ ଯାତ୍ରାଂ ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଶୃଣୁ
ଏଠି ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପୁଣ୍ୟ ଫଳ କଣ, ଶୁଣ।
କୁର୍ଯାଚ୍ଛାଦ୍ଧଂ ତତୋ ଵ୍ଯାସ ପିତୄଣାଂ ଭକ୍ତିତତ୍ପରଃ
ତାପରେ, ବ୍ୟାସ, ଯିଏ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ।
ମଂଡକାଂଶ୍ଚ ତତୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଵେଦପାରଗେ
ତାପରେ, ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ମଣ୍ଡକ ପିଠା ଦେବା ଉଚିତ।
ସହିରଣ୍ଯଂ ଚ ଦାତଵ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଵେଦପାରଗେ
ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନା ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ସଦକ୍ଷିଣଂ ଫଲୈର୍ଯୁକ୍ତମର୍ଘ୍ଯଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଫଳ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
କ୍ଷୀରଂ ତତ୍ର ପ୍ରଦାତଵ୍ଯଂ ତାମ୍ରପାତ୍ରେଣ ପୂରିତମ୍
ଏଠାରେ ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ଭରି ଦୁଧ ଦେବା ଉଚିତ।
ଇକ୍ଷ୍ଵବ୍ଧୌ ଚ ତଥା କୃତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରେ ଗୁଡଂ ଶୁଭମ୍
ଏଭଳି ଇକ୍ଷୁସାଗରରେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ଶୁଭ ଗୁଡ଼ି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଭଵ୍ଯାଂ ହି ଲଭତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପୁତ୍ରାଂଶ୍ଚାପି ମନୋରମାନ୍ ।। 5.1.14.
ସେ ଶୁଭ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ପୁଅ ପାଇଥାଏ।
ମୃତେ ସ୍ଵର୍ଗମଵାପ୍ନୋତି ଯାଵଦିଂଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ସେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ରର ଶାସନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଏ।
କ୍ରୀଡମାନେନ ଦେଵେନ ନିର୍ମିତଂ ତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍
ଖେଳୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ତଂ ଦେଵଦେଵେନ କପାଲକ୍ଷାଲନଂ ଜଲମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଯିଏ କପାଳ ଧୋଇବା ପାଇଁ ଜଳ ବ୍ୟବହାର କଲେ, ସେଇ ଜଳକୁ ପକେଇଦେଲେ।
ଅର୍କାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦିଶାସୁ ଵିଦିଶାସୁ ଚ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ, ଯେଉଁ ମଣିଷ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗରେ ସ୍ନାନ କରେ,
ହଵିଷ୍ଯାନ୍ନଯୁତାନ୍ଵ୍ଯାସ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ କରକା ନ୍ନଵାନ୍
ହେ ବ୍ୟାସ, ସେ ନବଟି ମୁଠି ହବିଷ୍ୟାନ୍ନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପରତ୍ର ଚେହ ଯେ ଲୋକାଃ ସର୍ଵଭାଵସମନ୍ଵିତାଃ
ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକ, ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ,
ଯେ ନରା କୀର୍ତଯିଷ୍ଯଂତି ମାହାତ୍ମ୍ଯମତିଭାଵିକାଃ
ଯେମାନେ ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହାନ ମହିମାକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ,
ତୁଷ୍ଟାଵ ପ୍ରଯତୋ ଭୂତ୍ଵା ଦେଵଦେଵଂ ଦିଵାକରମ୍
ସେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଆଜଗାମ ଦିଵାନାଥଃ ସଂତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରାହ ଶଂକରମ୍
ଦିନର ନାଥ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଆସି, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସୂର୍ଯ ଉଵାଚ ଵରଂ ଵରଯ ଭୂତେଶ ଵରଦୋଽସ୍ମି ଦଦାମି ତେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: 'ହେ ଭୂତମାନଙ୍କର ନାଥ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ମୁଁ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।'
ଅଂଶେନ ସ୍ଥୀଯତାମତ୍ର ହିତାର୍ଥଂ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍ 5.1.15.
'ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତୁମ ଏକ ଅଂଶ ଏଠାରେ ରୁହନ୍ତୁ।'
ତତୋ ଦେଵାଧିଦେଵସ୍ଯ ଶଂକରସ୍ଯ ମହୌଜସଃ
ତାପରେ, ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଠାରୁ