ମାପେନ ମାପିତାନ୍କୃତ୍ଵା ମସୂରାଂସ୍ତତ୍ର କୁଟ୍ଟଯେତ୍
ସେଠାରେ ମାପି ମସୁର ନିଅଁତି ଏବଂ ତାହାକୁ ପିସିବା ଉଚିତ।
ଯେ ପଶ୍ଯଂତି ନରା ଭକ୍ତ୍ଯା ଶୀତଲାଂ ଦୁରିତାପହାମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ଶୀତଳାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି—
ନ ଚ ରୋଗଭଯଂ ତେଷାଂ ଗ୍ରହପୀଡା ତଥୈଵ ଚ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରୋଗ ଭୟ ନାହିଁ, ଗ୍ରହପୀଡା ମଧ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେଽଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଶୀତଲା ମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵାଦଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକର ସଂହିତାରେ ଅବନ୍ତୀଖଣ୍ଡର ଅବନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ଶୀତଳାଙ୍କ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତତ୍ରୈଵ କୁର୍ଵୀତ ପିତୄନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ
ସେଠାରେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପିତୄଂଶ୍ଚ ସ ନରୋ ଵ୍ଯାସ ତାରଯେଦାତ୍ମନା ସହ
ହେ ବ୍ୟାସ, ସେ ପୁରୁଷ ନିଜେ ସହିତ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରିଥାଏ।
ଭୈରଵସ୍ଯାଗ୍ରତୋ ଦେଵୀ ପୂର୍ଵେ ତିଷ୍ଠତି ଚାଂବିକା
ଭୈରବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପୂର୍ବଦିଗରେ ଦେବୀ ଅମ୍ବିକା ଉଭୟ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।
ମହାନଵମ୍ଯାଂ ପୁରୁଷଃ କୃତ୍ଵା ବସ୍ତମଯଂ ବଲିମ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ନିଵେଦ୍ଯ ଦେଵ୍ଯୈ ତୁ ସର୍ଵାସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ମହାନବମୀ ଦିନରେ ଜଣେ ମଣିଷ ବସ୍ତୁ ଦାନ କରି, ଭକ୍ତିସହିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ନିବେଦନ କଲେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରେ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଜଣେ ମଣିଷ ଭକ୍ତିଭାବରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେଽଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରମାହାତ୍ମ୍ଯ ଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ରଯୋଦଶୋଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତୀଖଣ୍ଡରେ ଅବନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟର 'ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ପୁତ୍ରଵାଞ୍ଜାଯତେ ନରଃ
ଯାହାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମାନେ ଜଣେ ପୁରୁଷ ପୁଅ ପାଇଥାଏ।
ସମୁଦ୍ରାଃ ସଂତି ଚତ୍ଵାରଃ କ୍ଷାରକ୍ଷୀରଦଧୀକ୍ଷଵଃ
ଚାରିଟି ସମୁଦ୍ର ଅଛି—ଲୁଣା, ଖୀର, ଦହି ଓ ମିଠା।
କଥଯ ତ୍ଵଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କେଉଁଠି ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା, ମୋତେ କୁହ।
ଲକ୍ଷଯୋଜନପର୍ଯଂତଂ ଜଂବୁଦ୍ଵୀପଂ ସୁଶୋଭନମ୍
ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ଶତ ହଜାର ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର।
ଶାକଦ୍ଵୀପେ ଦ୍ଵିଲକ୍ଷେ ତୁ କ୍ଷୀରାବ୍ଧିଃ ସଂପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ ଶାଲ୍ମଲେ ତ୍ଵିକ୍ଷୁଜଲଧିର୍ହ୍ଯଷ୍ଟଲକ୍ଷଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ
ଶାକଦ୍ୱୀପରେ ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନରେ ଖୀରସାଗର ଅଛି, ଶାଲ୍ମଳୀ ଦ୍ୱୀପରେ ଅଠ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନରେ ଇଖୁସାଗର ଅଛି।
ଚତ୍ଵାରସ୍ତେ ସମାଖ୍ଯାତାଃ ସମୁଦ୍ରା ଭୂମିମଂଡଲେ
ଏହି ଚାରିଟି ସମୁଦ୍ର ପୃଥିବୀରେ ବିବର୍ଣ୍ଣନ କରାଯାଇଛି।
ତସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ଵରାରୋହା ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତା ସୁଦର୍ଶନା
ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆକୃତି ଓ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ, ସୁଦର୍ଶନା।
ମୁନିଂ ଦାଲ୍ଭ୍ଯଂ ଚ ସା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପପ୍ରଚ୍ଛ ସୁତକାମ୍ଯଯା
ସେ, ମୁନି ଦାଲ୍ଭ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି, ପୁଅ ପାଇବା ଆଶାରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂପୂର୍ଣଃ ପୁତ୍ରୋ ଲଭ୍ଯୋ ମଯା କଥମ୍
ମୁଁ କିପରି ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ପୁଅ ପାଇପାରିବି?
ସ୍ଵଯଂଭୁଵେନ ଦେଵେନ ବ୍ରହ୍ମଣା ଲୋକକାରିଣା ।। 5.1.14.
ସ୍ୱୟଂଭୂ ଦେବ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସେହି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା।
ତେଷୁ ରାଜ୍ଞା କୃତେ ସ୍ନାନେ ତଵ ପୁତ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେଠାରେ ରାଜାମାନେ ସ୍ନାନ କଲେ, ତୁମର ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ।
ଦାଲ୍ଭ୍ଯସ୍ଯୈଵ ତୁ ଵାକ୍ଯେନ ଵିଚିତ୍ରାଖ୍ଯାନକେନ ଚ
ଦାଲ୍ଭ୍ୟଙ୍କର ଉଚ୍ଚାରିତ କଥା ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କାହାଣୀ ଦ୍ୱାରା।
ସ ଗତ୍ଵା ତୋଷଯାମାସ ଶଂକରଂ ଗଂଧମାଦନେ
ସେ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ।
ଅଵଂତୀଂ ଗଚ୍ଛ ରାଜେଦ୍ର ପୁତ୍ରଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ଶୋଭନମ୍
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଅବନ୍ତୀକୁ ଯାଅ; ତୁମେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ପାଇବ।
ମେରୁରୂପେ ସ୍ଥଲେ ରାଜନ୍ସମୀପେ ଶଂକରସ୍ଯ ଚ ଅଭ୍ଯର୍ଥିତାସ୍ତ୍ଵଯା ତତ୍ର ସ୍ଥାସ୍ଯଂତି କଲଯା ସଦା
ହେ ରାଜା, ମେରୁ ପର୍ବତ ସଦୃଶ ଏହି ଭୂମିରେ, ଶଙ୍କରଙ୍କ ନିକଟରେ, ତୁମେ ଯାହାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିବ, ସେମାନେ ସଦା ଦକ୍ଷତା ସହିତ ଏଠାରେ ରହିବେ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଦେଵୋ ଜଗାମାଦର୍ଶନଂ ଵିଭୁଃ
ଏପରି କହି, ମହାଦେବ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଆଗତସ୍ତୁ କୁଶସ୍ଥଲ୍ଯାଂ ସମୁଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ଦଦର୍ଶ ହ
ସେ କୁଶସ୍ଥଳୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ସମୁଦ୍ରମାନେକୁ ଦେଖିଲେ।
ସ ଵଵ୍ରେ ମନସା ପୁତ୍ରଂ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁତମ୍ ତାଵଦତ୍ରୈଵ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ରାଜସ୍ଥଲସମୀପତଃ
ସେ ମନରେ ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ପୁଅ ଚାହିଲେ; ଏଠି, ରାଜାଙ୍କ ଭୂମିର ନିକଟରେ, ଏତିକି ସମୟ ରହିବା ଉଚିତ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ଚ ତେ ପୁତ୍ରଃ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁତଃ
ତୁମର ପୁଅ ନିଶ୍ଚୟ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବ।
ସ୍ଥଲେ ଚାତ୍ର ଶୁଭେ ରାଜନ୍ସ୍ଥାସ୍ଯାମଃ କଲଯା ସହ
ଏହି ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ, ହେ ରାଜା, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦକ୍ଷତା ସହିତ ଏକାଠି ରହିବୁ।