ଇଲସ୍ଯପୁତ୍ରୋ ଧର୍ମାତ୍ମା ନାମ୍ନା ଚୈଵ ପୁରୂରଵାଃ
ଇଲାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ନାମରେ ପୁରୁରବା,
ନୃତ୍ଯନ୍ତୀଂ ଵାସଵସ୍ଯାଗ୍ରେ ଉର୍ଵଶୀଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ କାମୁକଃ
ବାସବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଉର୍ବଶୀ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ପୁରୁରବା ଭଲପାଇବାରେ ଆନ୍ଦୁଳିତ ହେଲେ।
ଧୈର୍ଯଂ ଚିତ୍ତେ ସମାଵେଶ୍ଯ ମୁହୂର୍ତଂ ପର୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ମନକୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦେଇ, ସେ କିଛି ଖଣ୍ଡ ଶାନ୍ତ ରହିଲେ।
ତତ୍ପ୍ରଦେଶାଦ୍ଵିନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ କାମାର୍ତା ଚାତିଵିହ୍ଵଲା
ସେ ସ୍ଥାନରୁ ବାହାରି, ଅତି ଆକାଂକ୍ଷା ଓ ଭାବେ ଅତି ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।
ଅଥାତ୍ମାନଂ ଚ ସଂଵେଦ୍ଯ ଉତ୍ଥିତା ଭୂମିମଣ୍ଡଲାତ୍
ତାପରେ ସେ ନିଜକୁ ଅନୁଭବ କରି, ପୃଥିବୀର ଭୂମିରୁ ଉଠିଲେ।
ଗତଃ ପୁରୂରଵା ଭୂମିଂ ତାମେଵ ମନସା ସ୍ମରନ୍
ପୁରୁରବା ମନରେ ସେ ଭୂମିକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଚିତ୍ରାଂଗଦଗୃହେ ଗତ୍ଵା ଦୂତଂ ସାଥ ଚକାର ହ
ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଙ୍କ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଏକ ଦୂତକୁ ସାଥିରେ ପଠାଇଲେ।
ଉର୍ଵଶ୍ଯା ରହିତଃ ସ୍ଵର୍ଗଃ ଶୂନ୍ଯୋଽପ୍ଯାସୀଦ୍ଦିଵୌକସାମ୍ 5.1.8.
ଉର୍ବଶୀ ବିନା ସ୍ୱର୍ଗ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ତଯା ଵିରହିତଃ ସୋଽପି ଶୂନ୍ଯଚିତ୍ତଃ ପରିଭ୍ରମନ୍
ତାଙ୍କୁ ହାରାଇ, ସେ ମଧ୍ୟ ଶୂନ୍ୟ ହୃଦୟରେ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଫିରିଲେ।
ପରିଭ୍ରମନ୍ସ ତୀର୍ଥାନି ମହାକାଲଵନଂ ଗତଃ
ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ତୀର୍ଥଗୁଡିକୁ ଦେଖି, ସେ ମହାକାଳବନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ନାପି ଶେତେ ନ ଵା ସ୍ନାତି ହେ ରାଜନ୍ନିତି ଜଲ୍ପତି
ସେ ନ ଶୁଅନ୍ତି, ନ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି; ଏହିପରି କଥା କହନ୍ତି, ରାଜା।
ରଂଭା ଚ ମେନକା ଚୈଵ ପ୍ରମ୍ଲୋଚା ପୁଂଜିକସ୍ଥଲୀ
ରମ୍ଭା, ମେନକା, ପ୍ରମ୍ଲୋଚା ଏବଂ ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଳୀ,
ସୂର୍ଯଦତ୍ତା ଵିଶାଲାକ୍ଷୀ ଚଂଦ୍ରା ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ତଥା
ସୂର୍ୟଦତ୍ତା, ବିଶାଳାକ୍ଷୀ, ଚନ୍ଦ୍ରା ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା,
କିଂ ରୋଦିଷି ଵରାରୋହେ ମର୍ତ୍ଯହେତୋଃ ସୁଲୋଚନେ
ସୁନୟନୀ, ଏହି ମର୍ତ୍ୟ ପାଇଁ କାହିଁକି କନ୍ଦୁଛ, ରୂପବତୀ?
ସୌଖ୍ଯଂ ଷଣ୍ଢୋ ନ ଜାନାତି ସଂଗାତ୍ସ୍ତ୍ରୀପୁଂସଯୋର୍ହି ଯତ୍
ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀର ମିଳନର ଆନନ୍ଦ କ୍ଷଣ୍ଡ ଜଣାନ୍ତି ନାହିଁ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚେତି ଵଚସ୍ତସ୍ଯାସ୍ତାଃ ସଂମଂତ୍ର୍ଯ ସମାହିତାଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ଆଲୋଚନା କରି, ଧ୍ୟାନ ଦେଲେ।
ନୃପଂ ଚ ଦଦୃଶୁସ୍ତତ୍ର ଵୃକ୍ଷଚ୍ଛାଯାନିଷେଵିତମ୍
ସେଠାରେ ସେମାନେ ରାଜାକୁ ଦେଖିଲେ, ଗଛର ଛାୟାରେ ବସିଥିବା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଥାଵିଧାଃ ସର୍ଵାଃ କାମାର୍ତା ସୁରଯୋଷିତଃ 5.1.8.
ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ଅଭିଲାଷରେ ପୀଡିତ ହୋଇଥିବାକୁ ଦେଖି,
ଐଲଃ ପୁରୂରଵା ନାମ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଜଗତୀପତିଃ
ଏଇଲ, ପୁରୁରବା ନାମରେ, ପୃଥିବୀର ରାଜା ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଏଵଂ ବ୍ରୁଵନ୍ତ୍ଯାଂ ଵୈ ତସ୍ଯାମୁର୍ଵଶ୍ଯାମପ୍ସରୋଗଣଃ
ଉର୍ବଶୀ ଏପରି କହିଥିବାବେଳେ, ଅପ୍ସରାମାନେ ସମେତ,
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ପ୍ରାଯାଦ୍ଭଗଵାଂସ୍ତତ୍ର ନାରଦଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଭଗବାନ ନାରଦ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ।
ସଂପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଚ ତତଃ ପ୍ରାହ କି ଯୂଯମିହ ନିସ୍ଵନାଃ
ସେମାନେକୁ ଦେଖି, ସେ ପଚାରିଲେ: 'ତମେମାନେ ଏଠାରେ କାହିଁକି ଏତେ ଶବ୍ଦ କରୁଛ?'
ଵରଂ ଚ ଵ୍ରିଯତାଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଵିଯୋଗୋ ନ ଭଵି ଷ୍ଯତି
ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର; ବିୟୋଗ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ଅସ୍ମିନ୍ହି ଦୁର୍ଭଗା ତୀର୍ଥେ ସ୍ନାତ୍ଵା ସ୍ତ୍ରୀ ପୁରୁଷୋଽପି ଵା
ଏହି ଅଶୁଭ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ସେଠି ଯେଉଁଠି ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ଯେ କିଏ ହେଉନ୍ତି,
ଆତ୍ମାନଂ ତୋଲଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ତିଲୈର୍ଵା ଲଵଣେନ ଵା
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିଜକୁ ତିଳ କିମ୍ବା ଲୁଣ ସହିତ ତୁଳନା କରନ୍ତି,
ଗୁଡେନ ମଧୁନା ଵାପି ଦେଵୀମୁଦ୍ଦିସ୍ଯ ପାର୍ଵତୀମ୍
କିମ୍ବା ଗୁଡ଼ କିମ୍ବା ମଧୁ ସହିତ, ଦେବୀ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇ,
ଦ୍ରଵ୍ଯଵୃଦ୍ଧିଃ ଶର୍କରଯା ଗୁଡେନାଂଗେଷୁ ପୂର୍ଣତା
ଦାନର ବୃଦ୍ଧି ଚିନି ସହିତ ହୁଏ, ଓ ଗୁଡ଼ ଦେହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆଣେ।
ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ତୁ ଯୁଗ୍ମାନି ଦେଵ୍ଯା ଦେଵସ୍ଯ ଭୋଜଯେତ୍ 5.1.8.
ଦେବୀ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ବାରୋଟି ଯୁଗଳ ଦେବା ଦରକାର।
ଵେତ୍ରଜାଂ କଂଚୁକୀଂ ଚୈଵ ଵସ୍ତ୍ରେ କୌସୁଂଭକେ ତଥା
ଭେତ୍ର ଗଛର ବେଲ୍ଟ, ଏକ କଞ୍ଚୁକି ଓ କୌସୁମ୍ଭ ରେଶମ ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।
ଆଷାଢେ ଶ୍ରାଵଣେ ଵାପି ମାସି ଭାଦ୍ରପଦେ ତଥା
ଆଷାଢ଼, ଶ୍ରାବଣ କିମ୍ବା ଭାଦ୍ରପଦ ମାସରେ,