ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଯୁଗସହସ୍ରାଣି ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ହଜାର ଯୁଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରମୁଦିତସ୍ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଲୋକମନାମଯମ୍
ସେ ସେଠାରେ ସଦା ଆନନ୍ଦିତ ରହି, ଦୋଷରହିତ ଲୋକ ଉପଭୋଗ କରେ।
ସ୍ପୃହଣୀଯଵପୁଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମହାଭୋଗପତିର୍ଭଵେତ୍
ସେ ଏମିତି ଜଣେ ପୁରୁଷ ହୁଏ, ଯାହାଙ୍କ ଦେହ ନାରୀମାନେ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ବହୁତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ରହିଥାଏ।
ଵାନପ୍ରସ୍ଥସମାଚାରୋ ଵନୌଷଧିଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେ ଜଣେ ଅରଣ୍ୟବାସୀଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅରଣ୍ୟର ଔଷଧି ଖାଇନାହାନ୍ତି।
କଣାଶନୋଽଶ୍ମକୁଟ୍ଟୋ ଵା ଦଂତୋଲୂଖଲକୋଽଥ ଵା
ସେ କେବେ କେବେ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତି, କେବେ ପଥର କୁଟନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦାନ୍ତ ନଥିବା ଉଖଳ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି।
ଜଟୀ ତ୍ରିଷଵଣସ୍ନାଯୀ ମୁକ୍ତକେଶଃ ସୁଦଂଡଵାନ୍
ସେ ଜଟା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଦିନକୁ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଖୋଲା କେଶ ରଖନ୍ତି ଏବଂ ଭଲ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥାନ୍ତି।
କୀଟକଂଟକପାଷାଣଭୂମ୍ଯାଂ ତୁ ଶଯନଂ ତଥା
ସେ ପୋକା, କାଂଟା ଓ ପଥର ଥିବା ଭୂମିରେ ଶୋଇଥାନ୍ତି।
ଅରଣ୍ଯୌଷଧିଭୋକ୍ତା ଚ ସର୍ଵଭୂତାଭଯପ୍ରଦଃ
ସେ ଅରଣ୍ୟର ଔଷଧି ଖାନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ରୁଦ୍ରଭକ୍ତଃ କ୍ଷେତ୍ରଵାସୀ ମହାକାଲଵନେ ମୁନିଃ 5.1.7.
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ, ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ସମୟର ମହାବନରେ ମୁନି ଭାବେ ରହନ୍ତି।
ଯଶ୍ଚାତ୍ର ଵସତେ ଵ୍ଯାସ ଶୃଣୁ ତସ୍ଯ ହି ଯା ଗତିଃ
ହେ ବ୍ୟାସ, ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ବାସ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଯେଉଁ ଗତି ହୁଏ, ସେଥିରେ ଶୁଣ।
ରୁଦ୍ରଭକ୍ତୋ ଵିମାନେନ ଯାତି କାମପ୍ରଚାରିଣା
ଯିଏ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ, ସେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚଳିଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଯାନ୍ତି।
ଗୀତଵାଦିତ୍ରଶବ୍ଦେନ ସଂଵୃତୋଽପ୍ସରସାଂ ଗଣୈ
ସେ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦ ସହିତ ଅପ୍ସରାମାନେ ଘେରି ରହନ୍ତି।
ରୁଦ୍ରଲୋକାଚ୍ଚ୍ଯୁତଶ୍ଚାପି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯଦି ସେ ରୁଦ୍ରଲୋକରୁ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି, ତେବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦପି ଚ୍ଯୁତଃ ସ୍ଥାନାଦ୍ଦ୍ଵୀପେଷୁ ସ ହି ଜାଯତେ
ସେଠାରୁ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିଯିବେ, ତେବେ ଦ୍ୱୀପମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଭୁକ୍ତୈଶ୍ଵର୍ଯୋ ନରସ୍ତେଷୁ ମର୍ତ୍ଯାମର୍ତ୍ଯେଷୁ ଜାଯତେ ସୁରୂପଃ ସୁଭଗଃ କାଂତଃ କୀର୍ତିମାନ୍ରୁଦ୍ରଭାଵିତଃ
ସେଠାରେ ସେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଭୋଗ କରନ୍ତି; ମଣିଷ ଓ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସୁନ୍ଦର, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆକର୍ଷକ, ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ କୃପାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରା ଵା କ୍ଷେତ୍ରଵାସିନଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର — ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବାସ କରନ୍ତି,
ସର୍ଵାତ୍ମନା ରୁଦ୍ରଭକ୍ତା ଭୂତାନୁଗ୍ରହକାରିଣଃ
ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି।
ମୃତାସ୍ତେ ରୁଦ୍ରଭଵନେ ଵିମାନୈର୍ଯାଂତି ଶୋଭନୈଃ
ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭବନକୁ ଶୋଭାମୟ ରଥରେ ଯାନ୍ତି।
ଅଥଵା ସଂଵିଦଗ୍ନୌ ଚ ଶରୀରଂ ଵିଜୁହୋତି ଯଃ 5.1.7.
କିମ୍ବା ଯିଏ ଜ୍ଞାନର ଅଗ୍ନିରେ ନିଜ ଶରୀର ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି,
ରୁଦ୍ରଲୋକୋଽକ୍ଷଯସ୍ତେଷାଂ ଶାଶ୍ଵତୋ ଗୁହ୍ଯକୈଃ ସହ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକ ଅବିନାଶୀ ଏବଂ ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଗୁପ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ।
ଯେ ତ୍ଯଜଂତି ମହାକାଲେ ପ୍ରାଣାନ ନଶନୈର୍ନରାଃ
ଯେମାନେ ମହାକାଳ ଠାରେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅଙ୍ଗୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନ୍ୟବାନ୍ ନର।
ସାଂଖ୍ଯାଃ ସ୍ତୁଵଂତି ତେ ରୁଦ୍ରଂ ସର୍ଵଦୁଃଖଵିଵର୍ଜିତାଃ ଅନାଶକମୃତାଃ ଶୂଦ୍ରା ମହାକାଲଵନେ ନରାଃ
ସାଂଖ୍ୟ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥାନ୍ତି; ଏବଂ ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟରେ ଉପବାସରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ଶୂଦ୍ରମାନେ।
ସିଂହଯୁକ୍ତୈସ୍ତୁ ତେ ଯାଂତି ଵିମାନୈରର୍କସନ୍ନିଭୈଃ
ସେମାନେ ସିଂହ ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ଚଡ଼ି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ଉତ୍କଳନ୍ତି।
ନାନାଵର୍ଣସୁଵର୍ଣାଢ୍ଯୈର୍ହୃଷ୍ଟଗଂଧାଧିଵା ସିତୈଃ । ଅନୌପମ୍ଯଗୁଣୈ ରମ୍ଯୈରପ୍ସରୋଗୀତଵାଦିଭିଃ
ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁଗନ୍ଧରେ ମନୋହର, ତୁଳନାରହିତ ଗୁଣ ଓ ରମ୍ୟତାରେ ଅନନ୍ୟ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟରେ ସାଥି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ପତାକାଧ୍ଵଜଵିନ୍ଯସ୍ତୈର୍ନାନାଘଂଟାନିନାଦିତୈଃ
ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜରେ ଶୋଭିତ, ନାନା ପ୍ରକାର ଘଣ୍ଟାର ଶବ୍ଦରେ ଗଞ୍ଜିଉଥିବା।
ରୁଦ୍ରଲୋକେ ନରା ଧୀରାଃ ସର୍ଵେ ଚାନଶନୈର୍ମୃତାଃ ଧନୀ ଵିପ୍ରକୁଲେ ଭୋଗୀ ଜାଯତେ ମର୍ତ୍ଯମାଗତଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ଦୃଢ଼ ନରମାନେ, ଯେମାନେ ଉପବାସରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରରେ ଧନୀ, ସମ୍ମାନିତ ଓ ଭୋଗୀ ହିସାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
କରୀଷଂ ସାଧଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ମହାକାଲଵନେ ନରଃ
ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟରେ ଯେ କୌ ଗୋବର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ସେ ନର।
ରୁଦ୍ରଲୋକେ ଵସେତ୍ତାଵଦ୍ଯାଵତ୍କଲ୍ପକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ରହିଥାଏ, କଳ୍ପ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଭୋଗାନିହ ଜାତୋ ମହୀପତିଃ 5.1.7.
ସେଠାରେ ବଡ଼ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପୃଥିବୀରେ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତାଶ୍ଚୈଵ ଜିତକ୍ରୋଧା ଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ
ନିଜ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା, କ୍ରୋଧକୁ ଜିତ କରିଥିବା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥିବା ଲୋକମାନେ,