ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ରୁଦ୍ରଭକ୍ତଶ୍ଚ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାର୍ଥପାରଗଃ
ସେ ଧର୍ମରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଥିବା, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଵେଦାଧ୍ଯଯନସଂଯୁକ୍ତୋ ଚ ଭୈକ୍ଷଵୃତ୍ତିର୍ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲାଗି ଥିବା, ଭିକ୍ଷା ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଥିବା।
ମୃତଃ କାଲେ ସମୃଦ୍ଧେନ ସର୍ଵଭୋଗାଵଲଂବିନା
ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଯଥାସମୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ।
ଗୁହ୍ଯକୋନାମ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଗଣଃ ପରମସଂମତଃ
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଗୁହ୍ୟକ ନାମକ ଗଣର ସଦସ୍ୟ ହୁଏ, ଯାହାକୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ମାନ୍ୟତା ମିଳେ।
ତେଷାଂ ଚ ସମତାଂ ଯାତି ତୁଲ୍ଯୈଶ୍ଵର୍ଯସମ ନ୍ଵିତଃ ।। ଦେଵଦାନଵମର୍ତ୍ଯେଷୁ ସ ଚ ପୂଜ୍ଯତମୋ ଭଵେତ
ସେ ସେମାନଙ୍କ ସମାନ ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଲାଭ କରେ; ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପୂଜ୍ୟ।
ଵର୍ଷକୋଟିସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷକୋଟିଶତାନି ଚ
ହଜାର ହଜାର କୋଟି ବର୍ଷ ଓ ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଵସିତ୍ଵାସୌ ଵିଭୂତ୍ଯା ଵୈ ଯଦା ଚ ଚ୍ଯଵତେ ନରଃ
ସେ ମହିମାରେ ରାଜ୍ୟ କରି, ଯେତେବେଳେ ଛାଡିଯାଏ,
ମହାକାଲଵନେ କ୍ଷେତ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯାଶ୍ରମେ ସ୍ଥିତଃ
ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟର ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଆଶ୍ରମରେ ବସିଥାଏ।
ମୃତୋଽସୌ ଯାତି ଦିଵ୍ଯେ ଵୈ ଵିମାନେ ସୂର୍ଯଵର୍ଚସି 5.1.7.
ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭା ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଉତ୍କ୍ରମଣ କରେ।
ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଗୁହ୍ଯକୈଃ ସହ ମୋଦତେ
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଯୁଗସହସ୍ରାଣି ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ହଜାର ଯୁଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରମୁଦିତସ୍ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଲୋକମନାମଯମ୍
ସେ ସେଠାରେ ସଦା ଆନନ୍ଦିତ ରହି, ଦୋଷରହିତ ଲୋକ ଉପଭୋଗ କରେ।
ସ୍ପୃହଣୀଯଵପୁଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମହାଭୋଗପତିର୍ଭଵେତ୍
ସେ ଏମିତି ଜଣେ ପୁରୁଷ ହୁଏ, ଯାହାଙ୍କ ଦେହ ନାରୀମାନେ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ବହୁତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ରହିଥାଏ।
ଵାନପ୍ରସ୍ଥସମାଚାରୋ ଵନୌଷଧିଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେ ଜଣେ ଅରଣ୍ୟବାସୀଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅରଣ୍ୟର ଔଷଧି ଖାଇନାହାନ୍ତି।
କଣାଶନୋଽଶ୍ମକୁଟ୍ଟୋ ଵା ଦଂତୋଲୂଖଲକୋଽଥ ଵା
ସେ କେବେ କେବେ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତି, କେବେ ପଥର କୁଟନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦାନ୍ତ ନଥିବା ଉଖଳ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି।
ଜଟୀ ତ୍ରିଷଵଣସ୍ନାଯୀ ମୁକ୍ତକେଶଃ ସୁଦଂଡଵାନ୍
ସେ ଜଟା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଦିନକୁ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଖୋଲା କେଶ ରଖନ୍ତି ଏବଂ ଭଲ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥାନ୍ତି।
କୀଟକଂଟକପାଷାଣଭୂମ୍ଯାଂ ତୁ ଶଯନଂ ତଥା
ସେ ପୋକା, କାଂଟା ଓ ପଥର ଥିବା ଭୂମିରେ ଶୋଇଥାନ୍ତି।
ଅରଣ୍ଯୌଷଧିଭୋକ୍ତା ଚ ସର୍ଵଭୂତାଭଯପ୍ରଦଃ
ସେ ଅରଣ୍ୟର ଔଷଧି ଖାନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ରୁଦ୍ରଭକ୍ତଃ କ୍ଷେତ୍ରଵାସୀ ମହାକାଲଵନେ ମୁନିଃ 5.1.7.
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ, ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ସମୟର ମହାବନରେ ମୁନି ଭାବେ ରହନ୍ତି।
ଯଶ୍ଚାତ୍ର ଵସତେ ଵ୍ଯାସ ଶୃଣୁ ତସ୍ଯ ହି ଯା ଗତିଃ
ହେ ବ୍ୟାସ, ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ବାସ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଯେଉଁ ଗତି ହୁଏ, ସେଥିରେ ଶୁଣ।
ରୁଦ୍ରଭକ୍ତୋ ଵିମାନେନ ଯାତି କାମପ୍ରଚାରିଣା
ଯିଏ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ, ସେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚଳିଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଯାନ୍ତି।
ଗୀତଵାଦିତ୍ରଶବ୍ଦେନ ସଂଵୃତୋଽପ୍ସରସାଂ ଗଣୈ
ସେ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦ ସହିତ ଅପ୍ସରାମାନେ ଘେରି ରହନ୍ତି।
ରୁଦ୍ରଲୋକାଚ୍ଚ୍ଯୁତଶ୍ଚାପି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯଦି ସେ ରୁଦ୍ରଲୋକରୁ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି, ତେବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦପି ଚ୍ଯୁତଃ ସ୍ଥାନାଦ୍ଦ୍ଵୀପେଷୁ ସ ହି ଜାଯତେ
ସେଠାରୁ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିଯିବେ, ତେବେ ଦ୍ୱୀପମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଭୁକ୍ତୈଶ୍ଵର୍ଯୋ ନରସ୍ତେଷୁ ମର୍ତ୍ଯାମର୍ତ୍ଯେଷୁ ଜାଯତେ ସୁରୂପଃ ସୁଭଗଃ କାଂତଃ କୀର୍ତିମାନ୍ରୁଦ୍ରଭାଵିତଃ
ସେଠାରେ ସେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଭୋଗ କରନ୍ତି; ମଣିଷ ଓ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସୁନ୍ଦର, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆକର୍ଷକ, ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ କୃପାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରା ଵା କ୍ଷେତ୍ରଵାସିନଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର — ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବାସ କରନ୍ତି,
ସର୍ଵାତ୍ମନା ରୁଦ୍ରଭକ୍ତା ଭୂତାନୁଗ୍ରହକାରିଣଃ
ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି।
ମୃତାସ୍ତେ ରୁଦ୍ରଭଵନେ ଵିମାନୈର୍ଯାଂତି ଶୋଭନୈଃ
ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭବନକୁ ଶୋଭାମୟ ରଥରେ ଯାନ୍ତି।
ଅଥଵା ସଂଵିଦଗ୍ନୌ ଚ ଶରୀରଂ ଵିଜୁହୋତି ଯଃ 5.1.7.
କିମ୍ବା ଯିଏ ଜ୍ଞାନର ଅଗ୍ନିରେ ନିଜ ଶରୀର ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି,
ରୁଦ୍ରଲୋକୋଽକ୍ଷଯସ୍ତେଷାଂ ଶାଶ୍ଵତୋ ଗୁହ୍ଯକୈଃ ସହ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକ ଅବିନାଶୀ ଏବଂ ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଗୁପ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ।