ନିର୍ମମା ନିରହଂକାରା ନିଃସଂଗା ନିଷ୍ପରିଗ୍ରହାଃ
ସେମାନେ ମମତା, ଅହଂକାର, ଲାଗ, ଏବଂ ସଂଗ୍ରହ ରହିତ ।
ଭୂତାନାଂ କର୍ମଭିର୍ନିତ୍ଯଂ ତ୍ରିଵିଧୈରଭଯପ୍ରଦାଃ
ସେମାନେ ସଦା ତିନିପ୍ରକାର କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ଯଜଂତୋ ଵିଵି ଧୈର୍ଯଜ୍ଞୈର୍ଯେ ଵିପ୍ରାଃ କ୍ଷେତ୍ରଵାସିନଃ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବସି ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି,
ଵ୍ରଜଂତ୍ଯେଵ ସୁଦୁଷ୍ପ୍ରାପ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମସାଯୁଜ୍ଯମକ୍ଷଯମ୍
ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମ ସାୟୁଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ।
ପୁନରାଵର୍ତନଂ ହିତ୍ଵା ଵିଧିଂ ମାହେଶ୍ଵରଂ ସ୍ଥିତାଃ
ପୁନର୍ଜନ୍ମକୁ ଛାଡି, ସେମାନେ ମାହେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।
ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ଯଂ ଵିଧିମାସାଦ୍ଯ ଷଟ୍କର୍ମନିରତାଃ ସଦା
ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନର ନିୟମକୁ ଅନୁସରି, ସେମାନେ ସଦା ଛଅ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି।
ଅଧିକଂ ଫଲମାଯାଂତି ସର୍ଵଦୁଃଖଵିଵର୍ଜିତାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବଡ଼ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯେନୈଶ୍ଵର୍ଯଯୋଗେନ ସ୍ଵାରୂଢଃ ସ୍ଵପରିଗ୍ରହଃ
ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ୱାମିତ୍ୱର ସଂଯୋଗରେ, ସେ ନିଜ ସମ୍ପତିରେ ସ୍ଥିର ହୁଏ।
ଵୃତଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସହସ୍ରୈଶ୍ଚ ସ୍ଵଚ୍ଛଂଦଗମନାଲଯଃ 5.1.7.
ହଜାର ହଜାର ଜଣ ନାରୀ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଯେଉଁଠି ଚାହେଁ ସେଉଁଠି ବସିଥାଏ, ଯେଉଁବେଳେ ଚାହେଁ ଆସିଯାଏ ଓ ଯାଏ।
ସ୍ପୃହଣୀଯତମଃ ପୁଂସାଂ ସର୍ଵଵର୍ଣୋତ୍ତମୋ ଧନୀ
ସେ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ, ସମସ୍ତ ଜାତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଧନୀ।
ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ରୁଦ୍ରଭକ୍ତଶ୍ଚ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାର୍ଥପାରଗଃ
ସେ ଧର୍ମରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଥିବା, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଵେଦାଧ୍ଯଯନସଂଯୁକ୍ତୋ ଚ ଭୈକ୍ଷଵୃତ୍ତିର୍ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲାଗି ଥିବା, ଭିକ୍ଷା ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଥିବା।
ମୃତଃ କାଲେ ସମୃଦ୍ଧେନ ସର୍ଵଭୋଗାଵଲଂବିନା
ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଯଥାସମୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ।
ଗୁହ୍ଯକୋନାମ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଗଣଃ ପରମସଂମତଃ
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଗୁହ୍ୟକ ନାମକ ଗଣର ସଦସ୍ୟ ହୁଏ, ଯାହାକୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ମାନ୍ୟତା ମିଳେ।
ତେଷାଂ ଚ ସମତାଂ ଯାତି ତୁଲ୍ଯୈଶ୍ଵର୍ଯସମ ନ୍ଵିତଃ ।। ଦେଵଦାନଵମର୍ତ୍ଯେଷୁ ସ ଚ ପୂଜ୍ଯତମୋ ଭଵେତ
ସେ ସେମାନଙ୍କ ସମାନ ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଲାଭ କରେ; ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପୂଜ୍ୟ।
ଵର୍ଷକୋଟିସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷକୋଟିଶତାନି ଚ
ହଜାର ହଜାର କୋଟି ବର୍ଷ ଓ ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଵସିତ୍ଵାସୌ ଵିଭୂତ୍ଯା ଵୈ ଯଦା ଚ ଚ୍ଯଵତେ ନରଃ
ସେ ମହିମାରେ ରାଜ୍ୟ କରି, ଯେତେବେଳେ ଛାଡିଯାଏ,
ମହାକାଲଵନେ କ୍ଷେତ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯାଶ୍ରମେ ସ୍ଥିତଃ
ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟର ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଆଶ୍ରମରେ ବସିଥାଏ।
ମୃତୋଽସୌ ଯାତି ଦିଵ୍ଯେ ଵୈ ଵିମାନେ ସୂର୍ଯଵର୍ଚସି 5.1.7.
ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭା ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଉତ୍କ୍ରମଣ କରେ।
ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଗୁହ୍ଯକୈଃ ସହ ମୋଦତେ
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଯୁଗସହସ୍ରାଣି ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ହଜାର ଯୁଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରମୁଦିତସ୍ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଲୋକମନାମଯମ୍
ସେ ସେଠାରେ ସଦା ଆନନ୍ଦିତ ରହି, ଦୋଷରହିତ ଲୋକ ଉପଭୋଗ କରେ।
ସ୍ପୃହଣୀଯଵପୁଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମହାଭୋଗପତିର୍ଭଵେତ୍
ସେ ଏମିତି ଜଣେ ପୁରୁଷ ହୁଏ, ଯାହାଙ୍କ ଦେହ ନାରୀମାନେ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ବହୁତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ରହିଥାଏ।
ଵାନପ୍ରସ୍ଥସମାଚାରୋ ଵନୌଷଧିଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେ ଜଣେ ଅରଣ୍ୟବାସୀଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅରଣ୍ୟର ଔଷଧି ଖାଇନାହାନ୍ତି।
କଣାଶନୋଽଶ୍ମକୁଟ୍ଟୋ ଵା ଦଂତୋଲୂଖଲକୋଽଥ ଵା
ସେ କେବେ କେବେ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତି, କେବେ ପଥର କୁଟନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦାନ୍ତ ନଥିବା ଉଖଳ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି।
ଜଟୀ ତ୍ରିଷଵଣସ୍ନାଯୀ ମୁକ୍ତକେଶଃ ସୁଦଂଡଵାନ୍
ସେ ଜଟା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଦିନକୁ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଖୋଲା କେଶ ରଖନ୍ତି ଏବଂ ଭଲ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥାନ୍ତି।
କୀଟକଂଟକପାଷାଣଭୂମ୍ଯାଂ ତୁ ଶଯନଂ ତଥା
ସେ ପୋକା, କାଂଟା ଓ ପଥର ଥିବା ଭୂମିରେ ଶୋଇଥାନ୍ତି।
ଅରଣ୍ଯୌଷଧିଭୋକ୍ତା ଚ ସର୍ଵଭୂତାଭଯପ୍ରଦଃ
ସେ ଅରଣ୍ୟର ଔଷଧି ଖାନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ରୁଦ୍ରଭକ୍ତଃ କ୍ଷେତ୍ରଵାସୀ ମହାକାଲଵନେ ମୁନିଃ 5.1.7.
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ, ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ସମୟର ମହାବନରେ ମୁନି ଭାବେ ରହନ୍ତି।
ଯଶ୍ଚାତ୍ର ଵସତେ ଵ୍ଯାସ ଶୃଣୁ ତସ୍ଯ ହି ଯା ଗତିଃ
ହେ ବ୍ୟାସ, ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ବାସ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଯେଉଁ ଗତି ହୁଏ, ସେଥିରେ ଶୁଣ।