କାରଣଂ ତଚ୍ଚ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ କାମ୍ଯ ତ୍ଵମିଦମୁଚ୍ଯତେ
ସେଇ କାରଣ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହାକୁ ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ଅବସ୍ଥା କୁହନ୍ତି ।
ଅଚୈତନ୍ଯଂ ପ୍ରଧାନେ ଚ ତଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ଵମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ପ୍ରଧାନ ମଧ୍ୟରେ ସେଇ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଚେତନ ବୋଲି ମନାଯାଏ ।
ପ୍ରଯୋଜନେ ଚ ଵୈଜାତ୍ଯଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତ୍ତ୍ଵମସଂଖ୍ଯଯା
ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର ମୂଳ ଭିନ୍ନତା ଜାଣି, ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଗଣନା ବିନା ମାନାଯାଏ ।
ଇତି ତସ୍ଯ ତତ୍ତ୍ଵଭାଵଂ ତତ୍ତ୍ଵସଂଖ୍ଯା ଚ ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ଏଭଳି ତାହାର ସ୍ୱରୂପ ଏବଂ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକର ଗଣନା ସଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି ।
ସାଂଖ୍ଯେ କୃତା ଭକ୍ତିରେଷା ସଦ୍ଭିରାଧ୍ଯାତ୍ମିକୀ ମତା
ସାଂଖ୍ୟ ମାର୍ଗରେ ଯେଉଁ ଭକ୍ତି ନିର୍ମିତ, ତାହାକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବୋଲି ମନନ୍ତି ।
ପ୍ରାଣାଯାମପରୋ ନିତ୍ଯଂ ଧ୍ଯାଯତେ ନିଯତେଂଦ୍ରିଯଃ
ଅନ୍ୟେ ଜଣେ ପ୍ରାଣାୟାମରେ ଲିନ ରହି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ସଦା ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି ।
ହୃତ୍କଞ୍ଜକର୍ଣିକାସୀନଂ ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ସେ ହୃଦୟର ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା, ପାଞ୍ଚମୁଖୀ ଏବଂ ତିନିଟି ଚକ୍ଷୁଅଠିବାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରେ ।
ଶ୍ଵେତଂ ଦଶଭୁଜଂ ଭଦ୍ରଂ ଵରଦାଭଯହସ୍ତକମ୍
ସେ ଧ୍ୟାନ କରେ ଧଳା, ଦଶଭୁଜା, ମଙ୍ଗଳମୟ, ଦାନ ଓ ନିର୍ଭୟତା ଦେଉଥିବା ହସ୍ତ ଥିବାଙ୍କୁ ।
ଯ ଏଵ ଭକ୍ତିମାନ୍ରୁଦ୍ରେ ରୁଦ୍ରଭକ୍ତଃ ସ ଉଚ୍ଯତେ 5.1.7.
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଜଣ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାଭକ୍ତିରେ ଭଜନ୍ତି, ସେ ରୁଦ୍ରଭକ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାନ୍ତି ।
ସ୍ଵଯଂ ରୁଦ୍ରେଣ ଵିହିତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ସମାଗମେ
ଏହି ଉପାୟ ନିଜେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସଭାରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା ।
ନିର୍ମମା ନିରହଂକାରା ନିଃସଂଗା ନିଷ୍ପରିଗ୍ରହାଃ
ସେମାନେ ମମତା, ଅହଂକାର, ଲାଗ, ଏବଂ ସଂଗ୍ରହ ରହିତ ।
ଭୂତାନାଂ କର୍ମଭିର୍ନିତ୍ଯଂ ତ୍ରିଵିଧୈରଭଯପ୍ରଦାଃ
ସେମାନେ ସଦା ତିନିପ୍ରକାର କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ଯଜଂତୋ ଵିଵି ଧୈର୍ଯଜ୍ଞୈର୍ଯେ ଵିପ୍ରାଃ କ୍ଷେତ୍ରଵାସିନଃ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବସି ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି,
ଵ୍ରଜଂତ୍ଯେଵ ସୁଦୁଷ୍ପ୍ରାପ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମସାଯୁଜ୍ଯମକ୍ଷଯମ୍
ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମ ସାୟୁଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ।
ପୁନରାଵର୍ତନଂ ହିତ୍ଵା ଵିଧିଂ ମାହେଶ୍ଵରଂ ସ୍ଥିତାଃ
ପୁନର୍ଜନ୍ମକୁ ଛାଡି, ସେମାନେ ମାହେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।
ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ଯଂ ଵିଧିମାସାଦ୍ଯ ଷଟ୍କର୍ମନିରତାଃ ସଦା
ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନର ନିୟମକୁ ଅନୁସରି, ସେମାନେ ସଦା ଛଅ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି।
ଅଧିକଂ ଫଲମାଯାଂତି ସର୍ଵଦୁଃଖଵିଵର୍ଜିତାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବଡ଼ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯେନୈଶ୍ଵର୍ଯଯୋଗେନ ସ୍ଵାରୂଢଃ ସ୍ଵପରିଗ୍ରହଃ
ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ୱାମିତ୍ୱର ସଂଯୋଗରେ, ସେ ନିଜ ସମ୍ପତିରେ ସ୍ଥିର ହୁଏ।
ଵୃତଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସହସ୍ରୈଶ୍ଚ ସ୍ଵଚ୍ଛଂଦଗମନାଲଯଃ 5.1.7.
ହଜାର ହଜାର ଜଣ ନାରୀ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଯେଉଁଠି ଚାହେଁ ସେଉଁଠି ବସିଥାଏ, ଯେଉଁବେଳେ ଚାହେଁ ଆସିଯାଏ ଓ ଯାଏ।
ସ୍ପୃହଣୀଯତମଃ ପୁଂସାଂ ସର୍ଵଵର୍ଣୋତ୍ତମୋ ଧନୀ
ସେ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ, ସମସ୍ତ ଜାତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଧନୀ।
ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ରୁଦ୍ରଭକ୍ତଶ୍ଚ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାର୍ଥପାରଗଃ
ସେ ଧର୍ମରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଥିବା, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଵେଦାଧ୍ଯଯନସଂଯୁକ୍ତୋ ଚ ଭୈକ୍ଷଵୃତ୍ତିର୍ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲାଗି ଥିବା, ଭିକ୍ଷା ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଥିବା।
ମୃତଃ କାଲେ ସମୃଦ୍ଧେନ ସର୍ଵଭୋଗାଵଲଂବିନା
ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଯଥାସମୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ।
ଗୁହ୍ଯକୋନାମ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଗଣଃ ପରମସଂମତଃ
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଗୁହ୍ୟକ ନାମକ ଗଣର ସଦସ୍ୟ ହୁଏ, ଯାହାକୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ମାନ୍ୟତା ମିଳେ।
ତେଷାଂ ଚ ସମତାଂ ଯାତି ତୁଲ୍ଯୈଶ୍ଵର୍ଯସମ ନ୍ଵିତଃ ।। ଦେଵଦାନଵମର୍ତ୍ଯେଷୁ ସ ଚ ପୂଜ୍ଯତମୋ ଭଵେତ
ସେ ସେମାନଙ୍କ ସମାନ ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଲାଭ କରେ; ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପୂଜ୍ୟ।
ଵର୍ଷକୋଟିସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷକୋଟିଶତାନି ଚ
ହଜାର ହଜାର କୋଟି ବର୍ଷ ଓ ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଵସିତ୍ଵାସୌ ଵିଭୂତ୍ଯା ଵୈ ଯଦା ଚ ଚ୍ଯଵତେ ନରଃ
ସେ ମହିମାରେ ରାଜ୍ୟ କରି, ଯେତେବେଳେ ଛାଡିଯାଏ,
ମହାକାଲଵନେ କ୍ଷେତ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯାଶ୍ରମେ ସ୍ଥିତଃ
ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟର ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଆଶ୍ରମରେ ବସିଥାଏ।
ମୃତୋଽସୌ ଯାତି ଦିଵ୍ଯେ ଵୈ ଵିମାନେ ସୂର୍ଯଵର୍ଚସି 5.1.7.
ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭା ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଉତ୍କ୍ରମଣ କରେ।
ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଗୁହ୍ଯକୈଃ ସହ ମୋଦତେ
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ।