ଵରଦାଯ ଵରାହାଯ ସୁକୂର୍ମାଯ ନମୋନମଃ
ବରଦାତା, ବରାହ ଆକାର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ କୂର୍ମ ଆକାର ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ତ୍ରିନେତ୍ର ତ୍ରାଣମସ୍ମାକଂ ତ୍ରିପୁରଘ୍ନ ଵିଧୀଯତାମ୍
ତିନି ଆଖି ଥିବା, ତ୍ରିପୁରାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆମ ପାଇଁ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଶରୀରାଣି ଵିଲୋକ୍ଯେଶଃ କୃଶାନ୍ଯଥ ଦିଵୌକସାମ୍
ପ୍ରଭୁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦୁର୍ବଳ ଦେହକୁ ଦେଖିଲେ।
ଦିଵ୍ଯପ୍ରତାପଧାରେଣ ତ୍ରିଵେଧେନାଂତରାତ୍ମନା
ଦିବ୍ୟ ତେଜ, ତିନି ବେଦ ଓ ଅନ୍ତର୍ଆତ୍ମା ସହିତ,
ଆରାଧନଂ ସମୀକ୍ଷ୍ଯାହ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ସୁରେଶ୍ଵରଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କରୁଥିବା ପୂଜାକୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ କହିଲେ।
ଦିଵ୍ଯେନାନେନ ଵିଧିନା ଭୃଶମାରାଧିତୋ ହ୍ଯହମ୍ 5.1.6.
ଏହି ଦିବ୍ୟ ବିଧି ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ବହୁତ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରାଯାଇଛି।
ଵ୍ରତସ୍ଥା ମାଂ ହି ପଶ୍ଯଂତି ମାନୁଷା ଦେଵତା ଅପି
ଯେଉଁମାନେ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମାନବ ହେଉନ୍ କି ଦେବତା, ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି।
ଏକୈକଶୋ ଦ୍ଵିତ୍ରିଶୋ ଵା ସମସ୍ତେଭ୍ଯଃ ସମେନ ଵଃ
ଏକେକା ହେଉ କି ଦୁଇ ତିନି ଜଣ ଏକାସାଥି, କିମ୍ବା ସମସ୍ତେ ଏକ ସମୟରେ, ସମାନ ଭାବରେ ତୁମମାନେ ପାଇଁ।
ହିତାଯ ଭଵତାଂ ଚାହମାଗାମୁଜ୍ଜଯିନୀଂ ପ୍ରତି
ତୁମମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମୁଁ ଉଜ୍ଜୟିନୀକୁ ଯାଉଛି।
କିମର୍ଥଂ କଂପିତା ଭୂମିସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଵ୍ଯାକୁଲୀକୃତମ୍
କାହିଁକି ଭୂମି କମ୍ପିତ ହେଉଛି ଏବଂ ତିନି ଲୋକ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଛି?
ଦେଵତାନାଂ ତୁ ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ଶ୍ରୂଯତାମତ୍ର କାରଣମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କର ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ଏଠାରେ କାରଣଟି ଶୁଣ।
ଅସୁରୋ ଦ୍ରୋହଣୋନାମ ବଲଵାନ୍ଯୋଗମାଯିକଃ
ଡ୍ରୋହଣ ନାମକ ଏକ ଦାନବ ଅଛି, ସେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଯୋଗମାୟା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ।
ତସ୍ଯ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ବଲିନୋ ଦୈତ୍ଯାଃ ପରପୁରଂଜଯାଃ
ସେ ବଳଶାଳୀ ଦାଇତ୍ୟଙ୍କର ସହଯୋଗୀ ହେଲେ ଅନ୍ୟ ଦାଇତ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶତ୍ରୁ ନଗର ଜିତିଥିଲେ।
ସେଂଦ୍ରାନ୍ନିହଂତୁମିଚ୍ଛଂତୋ ମାଯା ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନଚାରକାଃ ସମୁଦ୍ଯଯୁଃ ସୁରାନ୍ହଂତୁମୁଦ୍ଯତା ଉଦ୍ଯତାଯୁଧାଃ
ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚାହିଁ, ମାୟା ଓ ଗୁପ୍ତ ଚଳାଚଳରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଉଠିଲେ।
ତେଷାଂ କପାଲପାତେନ ଭୂମିନିଷ୍କଂପନେନ ଚ 5.1.6.
ସେମାନଙ୍କର କପାଳ ପଡ଼ିବା ଓ ଭୂମି କମ୍ପିବା ଦ୍ୱାରା,
ଲୋକସ୍ଥିତିଵିନାଶାଥ ତେଷାମାସୀତ୍ସମୁଦ୍ଯମଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଗତର ନିୟମ ଓ ସ୍ଥିରତା ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଦେଵାନୁଗ୍ରହକର୍ତା ତ୍ଵଂ ଗୁଣସ୍ମୃତିନିଷେଵିତଃ
ତୁମେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ କୃପା କରୁଥିବା, ଗୁଣସ୍ମୃତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ଦିଵ୍ଯଦୃଷ୍ଟିଭିରତ୍ଯର୍ଥଂ ଯଶୋଽର୍ଥଂ ଭୀମ ନଂଦିତାଃ
ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା, ଭୟଙ୍କର ମହାନ, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ପାଇଁ ବେଶି ପ୍ରଶଂସିତ।
ଧ୍ଯାନସାଧନନିଷ୍ପନ୍ନଂ ଯଦନ୍ଯେଷାଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଧ୍ୟାନ ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ଲାଭ ହୁଏ, ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିଳେ ନାହିଁ।
ମନୋଵାକ୍କାଯଭାଵେନ ଦୁଷ୍କରଂ ଦୁଶ୍ଚରଂ ତପଃ
ମନ, କଥା ଓ ଦେହ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରାଯାଏ, ସେହି ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଦୁଷ୍କର।
ମହତା ତନୁସାଧ୍ଯେନ ବହୁକାଲାର୍ଜିତେନ ଵଃ
ବଡ଼ ଚେଷ୍ଟା, ଦେହକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ଓ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ତୁମେ ଏହା ଲାଭ କରିଛ।
ଊଚୁରୁନ୍ନାମ୍ଯ ଵକ୍ତ୍ରାଣି ସ୍ଥିତା ଜାନୁଭିରୀଶ୍ଵରମ୍
ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଗୁଡ଼ି ହୋଇ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ତଦସ୍ମାକଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତାନାଂ ମାନୁଷାଣାଂ ଵରପ୍ରଦ
ହେ ଦାତା, ଆମେ ମାନବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଛୁ,
ରକ୍ଷାଂ କୁରୁଷ୍ଵ ଦେଵେଶ ଭକ୍ତାନାମଭଯଂକର
ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଭୟହୀନତା ଦେଇଥିବା, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ସୁଦୁର୍ଲଭାନ୍ଯପି ପୁନର୍ଦାସ୍ଯାମି ଵୋ ଵରାନ୍ବହୂନ୍ ।। 5.1.6.
ଯେଉଁ ଦୁର୍ଲଭ ଦାନ ମଧ୍ୟ ମିଳେନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ପୁଣିଥରେ ତୁମକୁ ଅନେକ ଦେଇବି।
ଏଵମୁକ୍ତେ ଭଗଵତା ବ୍ରହ୍ମା ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଏପରି ଭଗବାନ କହିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଏହି କଥା କହିଲେ:
ପ୍ରାପ୍ତା ଵଯଂ ଚ ଭଗଵନ୍ସୁପର୍ଯାପ୍ତୋ ମହାଵରଃ
ହେ ଭଗବାନ, ଆମେ ମହାଦାନ ପାଇଛୁ, ଏହା ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତରୁ ଅଧିକ।
ଶିଵ ଉଵାଚ ଲୋକେଽସ୍ମିନ୍ମମ ଯେ ଭକ୍ତା ମଯା ଵିନିହତାଶ୍ଚ ଯେ
ଶିବ କହିଲେ: ଏହି ଜଗତରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଭକ୍ତ ଓ ଯେଉଁମାନେକୁ ମୁଁ ବଧ କରିଛି,
ସାର୍ଧଂ ତତ୍ର ଜଟାଜୂଟୈଃ ଶିରୋଭିଃ ଶୂଲପାଣଯଃ
ସେମାନେ ଜଟା ଓ ମୁଣ୍ଡ ସହିତ, ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି,
ଯେଷାଂ ଵିନିଗ୍ରହାର୍ଥାଯ ଯୁଷ୍ମତ୍ସଂବୋଧନାଯ ଚ
ସେମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଓ ତୁମକୁ ସୂଚନା ଦେବା ପାଇଁ,