ଏଵଂ ଵ୍ରତଧରାଃ ସର୍ଵେ ଵନେ ତସ୍ମିନ୍ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଏଭଳି, ସେଇ ଅରଣ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରତୀମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତା ଵିଧିନା ପରମେଣ ଚ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଧିରେ ସେମାନେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲେ।
ରୁଦ୍ରଧ୍ଯାନାଗ୍ନିନିର୍ଦଗ୍ଧକଲ୍ମଷାଶ୍ଚ ଶ୍ରିଯାନ୍ଵିତାଃ
ରୁଦ୍ର ଧ୍ୟାନର ଅଗ୍ନିରେ ପାପ ଦହି ଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ ଶ୍ରୀରେ ସମୃଦ୍ଧ ହେଲେ।
ସମଚୀକରନ୍ପ୍ରତ୍ଯୁକ୍ତା ବ୍ରହ୍ମାପୀଶାନଭାଵିତଃ
ଉତ୍ତର ଦିଆଯିବା ପରେ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଗତେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ସ ଦିଵ୍ଯେ ଦେଵେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଃ
ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଗଲାପରେ, ଦେବତାଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ,
ଗଣୈର୍ନାନାଵିଧୈଃ ସାର୍ଧଂ ନାନାଭୂଷଣଭୂଷିତୈଃ 5.1.6.
ନାନା ପ୍ରକାର ଗଣମାନେ ସହିତ, ବିଭିନ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ,
କାମରୂପୈରକାମୈଶ୍ଚ ସର୍ଵକାମସମନ୍ଵିତୈଃ
ଇଚ୍ଛା ଓ ନିର୍ଇଚ୍ଛା ଆକାରରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ସହିତ ସେମାନେ ଅନେକ ରୂପରେ ଥିଲେ।
ଅଣିମାଦି ଗୁଣୈର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ଯୋଗୈଶ୍ଵର୍ଯାଦିନାମଭିଃ
ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମିଳୁଥିବା ଶାସନ ଓ ଅଧିକାର ନାମରେ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରଵ୍ଯାଲାନନୈ ରୌଦ୍ରୈଃ କାକକଂକଵଟୈସ୍ତଥା
ବାଘ, ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁ, କାଉ, ମାଛରା, ଓ ଚମ୍ଗାଦାର ଭୟଙ୍କର ମୁହଁରେ ସେମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଅରୂପୈଃ ସମରୂପୈଶ୍ଚ ସୁରୂପୈର୍ବହୁରୂପକୈଃ
ଅରୂପ, ରୂପସହିତ, ସୁନ୍ଦର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଆକାରରେ ସେମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଏକଦ୍ଵିତ୍ରିଶିଖୈଶ୍ଚୈଵ ନାନାରୂପଵିରାଜିତୈଃ
ଏକ, ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି ଚୂଡ଼ା ଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିରେ ସୁଶୋଭିତ ଦେହରେ,
ଏକକର୍ଣୈର୍ଦ୍ଵିକର୍ଣୈଶ୍ଚ ବହୁକର୍ଣୈର୍ଵିକର୍ଣକୈଃ
ଏକ କାନ, ଦୁଇ କାନ, ବହୁତ କାନ ଓ ବିକୃତ କାନ ଥିବା,
ଏକଜଂଘୈର୍ଦ୍ଵିଜଂଘୈଶ୍ଚ ବହୁଜଂଘୈରଜଂଘକୈଃ
ଏକ ଗୋଡ଼, ଦୁଇ ଗୋଡ଼, ବହୁତ ଗୋଡ଼ ଓ ଗୋଡ଼ ନଥିବା ଆକୃତିରେ,
ଗୌରଶ୍ଯାମୈଃ ଶ୍ଯାମଗୌରୈରସିତୈଃ କର୍ବୁରୈସ୍ତଥା
ଗୋରା-କଳା, କଳା-ଗୋରା, କଳା ଓ ଦାଗଦାଗି ଦେହରେ,
ଶୂଲାସିପଟ୍ଟିଶ ଧରୈର୍ଭୁଶୁଂଡୀପୀରଘାଯୁଧୈଃ
ଝାଲ, ତଳୱାର, ପଟିଶ, ଗଦା ଓ ଲୋହାର ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିବା,
ଗଦାମୁଦ୍ଗରପାଷାଣମୁଶଲାଯୁଧହସ୍ତକୈଃ 5.1.6.
ଗଦା, ମୁଠି, ପାଥର, ମୁସଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ହାତରେ ଧରିଥିବା,
ଭଂଭାଭେରୀର୍ଵାଦଯଦ୍ଭିର୍ଵୀଣାପଣଵଵେଣୁକାନ୍
ଢୋଳ, ଭମ୍ଭା, ଭେରୀ ରବେ ଚାଲିଥିବା, ବୀଣା, ପଣବ ଓ ବାଂଶୀ ବଜାଉଥିବା,
ହୁଡଂକାଶୃଂଗିକାଦ୍ଯାନି ନାନାଵାଦ୍ଯାନି ଵାଦକୈଃ
ହୁଡ଼ଂକା, ଶୃଙ୍ଗିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟ ଉପକରଣ ବଜାଉଥିବା,
ଗଣେଶ୍ଵରୈଃ ସୁଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷୈର୍ଵୃତଃ ସୂର୍ଯୋ ଗ୍ରହୈରିଵ ତଂ ପଶ୍ଯ ତାଂ ତଦା ଵ୍ଯାସ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଦିଵୌକସାମ୍
ଗଣମାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସହଜରେ ପହଁଚିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଗ୍ରହମାନେ ଯେପରି ଘେରି ରହନ୍ତି, ସେପରି ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ୟାସ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖ ।
ଅଥ ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଗ୍ରେ ଗଣନାଯକମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ତତୋ ଽଵଲଂବ୍ଯ ତେ ଧୈର୍ଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵଂ ଯଥାଵିଧି
ତାପରେ ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ଶିରୋଗତୈରଂଜଲିଭିଃ ପାଦେଭ୍ଯଶ୍ଚ ମହୀଂ ଗତୈଃ
ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ହାତ ଯୋଡି ଏବଂ ମାଥା ମାଟିକୁ ଛୁଇଁ ନମସ୍କାର କଲେ ।
ଵୃଷାସନାଯ ସୌମ୍ଯାଯ ଶୂଲଶକ୍ତିଧରାଯ ତେ
ବୃଷଭ ଉପରେ ବସିଥିବା, ମୃଦୁ ସ୍ୱଭାବର, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମୋ ଦିକ୍ଚର୍ମଵସ୍ତ୍ରାଯ ଶୁଚଯେ ତୀଵ୍ରତେଜସେ
ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକର ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ପବିତ୍ର ଏବଂ ତୀବ୍ର ତେଜସ୍ୱୀ ତୁମକୁ ମୁଁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଏ।
ନମୋଂଧକଵିନାଶାଯ ପରେଶାଯ ନମୋନମଃ
ଅନ୍ଧକାସୁରଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କରୁଥିବା, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଗିରିଶାଯ ସୁରେଶାଯ ଈଶାନାଯ ନମୋନମଃ 5.1.6.
ପାହାଡ଼ର ମାଲିକ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସକଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ସୁରାସୁରାଧିପତଯେ ଯତୀନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କର ନାୟକ, ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଵିରୂପାକ୍ଷଶୁଭାଖ୍ଯାଯ ଵିଶ୍ଵରୂପାଯ ଵୈ ନମଃ
ବିରୂପାକ୍ଷ ଓ ଶୁଭ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସମସ୍ତ ଆକାରର ଧାରକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଵେଧସେ ଵିଶ୍ଵରୂପାଯ ଦୈତ୍ଯସଂହାରିଣେ ନମଃ
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତ ଆକାରର ଧାରକ, ଦାନବନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଵିରୂପାଯ ସୁରୂପାଯ ରୂପାଣାଂ ଶତଧାରିଣେ
ନିରାକାର, ସୁନ୍ଦର ଆକାର, ଶତାଧିକ ଆକାର ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।