ଵିନୀତଵେଷାଃ ପ୍ରଣତା ଅନେନ ସସ୍ତମନ୍ଵଗୁଃ
ବିନୟପୂର୍ଣ୍ଣ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଯେଉଁମାନେ ଶିର ନମାଇଥିଲେ ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଯଜ୍ଞଂ ଚକାର ଵିଧିନା ଵେଧାଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧଧାରିଣଃ
ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରହ୍ମା ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ଅନୁଗ୍ରହେଣ ଦେଵାଂସ୍ତାନକାରଯତ ଭାଵତଃ
ତାଙ୍କର କୃପାରେ, ସେ ଦେବତାମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରିଲେ।
ତେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ଦେଵତାଭ୍ଯଃ ସ ତଦପ୍ଯଵିରୋଧଵିତ୍
ସେ ଦେବତାମାନେକୁ ଦେଲେ, ଏବଂ କୌଣସି ବିରୋଧ ଛାଡ଼ି।
ଶୈଵଂ ଯଥୋଦିତଂ ଯଚ୍ଚ ଆଗମାଚାରଚେଷ୍ଟିତମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶିଵସମ୍ପ୍ରଦାୟର ନିୟମ ଓ ପାରମ୍ପରିକ ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ,
ସର୍ଵାନୁଗ୍ରାହକଃ ଶଂଭୁଃ ସର୍ଵଦେଵୈଃ ପ୍ରକଲ୍ପିତମ୍ 5.1.6.
ସମସ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରୁଥିବା ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କଲେ।
ତତ୍ତେଭ୍ଯୋ ଵିସ୍ମଯଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରାଯଚ୍ଛତ୍କନକାଂଡଜଃ
ତାପରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି, ସୁନାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ପାପଘ୍ରଂ ଦୁଃଖଶମନଂ ପୁଷ୍ଟିଶ୍ରୀବଲଵର୍ଧନମ୍
ଏହା ପାପ ନାଶ କରେ, ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ, ଶକ୍ତି, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ପୋଷଣ ବଢ଼ାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଭସ୍ମସ୍ନାନଂ ସମାହିତାଃ
ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଭସ୍ମ ସ୍ନାନ କର।
ସର୍ଵେ କମଂଡଲୁଧରାଃ ସର୍ଵେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରିଣଃ
ସମସ୍ତେ କମଣ୍ଡଳୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ; ସମସ୍ତେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଏଵଂ ଵ୍ରତଧରାଃ ସର୍ଵେ ଵନେ ତସ୍ମିନ୍ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଏଭଳି, ସେଇ ଅରଣ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରତୀମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତା ଵିଧିନା ପରମେଣ ଚ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଧିରେ ସେମାନେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲେ।
ରୁଦ୍ରଧ୍ଯାନାଗ୍ନିନିର୍ଦଗ୍ଧକଲ୍ମଷାଶ୍ଚ ଶ୍ରିଯାନ୍ଵିତାଃ
ରୁଦ୍ର ଧ୍ୟାନର ଅଗ୍ନିରେ ପାପ ଦହି ଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ ଶ୍ରୀରେ ସମୃଦ୍ଧ ହେଲେ।
ସମଚୀକରନ୍ପ୍ରତ୍ଯୁକ୍ତା ବ୍ରହ୍ମାପୀଶାନଭାଵିତଃ
ଉତ୍ତର ଦିଆଯିବା ପରେ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଗତେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ସ ଦିଵ୍ଯେ ଦେଵେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଃ
ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଗଲାପରେ, ଦେବତାଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ,
ଗଣୈର୍ନାନାଵିଧୈଃ ସାର୍ଧଂ ନାନାଭୂଷଣଭୂଷିତୈଃ 5.1.6.
ନାନା ପ୍ରକାର ଗଣମାନେ ସହିତ, ବିଭିନ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ,
କାମରୂପୈରକାମୈଶ୍ଚ ସର୍ଵକାମସମନ୍ଵିତୈଃ
ଇଚ୍ଛା ଓ ନିର୍ଇଚ୍ଛା ଆକାରରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ସହିତ ସେମାନେ ଅନେକ ରୂପରେ ଥିଲେ।
ଅଣିମାଦି ଗୁଣୈର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ଯୋଗୈଶ୍ଵର୍ଯାଦିନାମଭିଃ
ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମିଳୁଥିବା ଶାସନ ଓ ଅଧିକାର ନାମରେ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରଵ୍ଯାଲାନନୈ ରୌଦ୍ରୈଃ କାକକଂକଵଟୈସ୍ତଥା
ବାଘ, ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁ, କାଉ, ମାଛରା, ଓ ଚମ୍ଗାଦାର ଭୟଙ୍କର ମୁହଁରେ ସେମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଅରୂପୈଃ ସମରୂପୈଶ୍ଚ ସୁରୂପୈର୍ବହୁରୂପକୈଃ
ଅରୂପ, ରୂପସହିତ, ସୁନ୍ଦର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଆକାରରେ ସେମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଏକଦ୍ଵିତ୍ରିଶିଖୈଶ୍ଚୈଵ ନାନାରୂପଵିରାଜିତୈଃ
ଏକ, ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି ଚୂଡ଼ା ଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିରେ ସୁଶୋଭିତ ଦେହରେ,
ଏକକର୍ଣୈର୍ଦ୍ଵିକର୍ଣୈଶ୍ଚ ବହୁକର୍ଣୈର୍ଵିକର୍ଣକୈଃ
ଏକ କାନ, ଦୁଇ କାନ, ବହୁତ କାନ ଓ ବିକୃତ କାନ ଥିବା,
ଏକଜଂଘୈର୍ଦ୍ଵିଜଂଘୈଶ୍ଚ ବହୁଜଂଘୈରଜଂଘକୈଃ
ଏକ ଗୋଡ଼, ଦୁଇ ଗୋଡ଼, ବହୁତ ଗୋଡ଼ ଓ ଗୋଡ଼ ନଥିବା ଆକୃତିରେ,
ଗୌରଶ୍ଯାମୈଃ ଶ୍ଯାମଗୌରୈରସିତୈଃ କର୍ବୁରୈସ୍ତଥା
ଗୋରା-କଳା, କଳା-ଗୋରା, କଳା ଓ ଦାଗଦାଗି ଦେହରେ,
ଶୂଲାସିପଟ୍ଟିଶ ଧରୈର୍ଭୁଶୁଂଡୀପୀରଘାଯୁଧୈଃ
ଝାଲ, ତଳୱାର, ପଟିଶ, ଗଦା ଓ ଲୋହାର ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିବା,
ଗଦାମୁଦ୍ଗରପାଷାଣମୁଶଲାଯୁଧହସ୍ତକୈଃ 5.1.6.
ଗଦା, ମୁଠି, ପାଥର, ମୁସଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ହାତରେ ଧରିଥିବା,
ଭଂଭାଭେରୀର୍ଵାଦଯଦ୍ଭିର୍ଵୀଣାପଣଵଵେଣୁକାନ୍
ଢୋଳ, ଭମ୍ଭା, ଭେରୀ ରବେ ଚାଲିଥିବା, ବୀଣା, ପଣବ ଓ ବାଂଶୀ ବଜାଉଥିବା,
ହୁଡଂକାଶୃଂଗିକାଦ୍ଯାନି ନାନାଵାଦ୍ଯାନି ଵାଦକୈଃ
ହୁଡ଼ଂକା, ଶୃଙ୍ଗିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟ ଉପକରଣ ବଜାଉଥିବା,
ଗଣେଶ୍ଵରୈଃ ସୁଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷୈର୍ଵୃତଃ ସୂର୍ଯୋ ଗ୍ରହୈରିଵ ତଂ ପଶ୍ଯ ତାଂ ତଦା ଵ୍ଯାସ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଦିଵୌକସାମ୍
ଗଣମାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସହଜରେ ପହଁଚିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଗ୍ରହମାନେ ଯେପରି ଘେରି ରହନ୍ତି, ସେପରି ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ୟାସ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖ ।
ଅଥ ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଗ୍ରେ ଗଣନାଯକମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।