ସ ଯୁକ୍ତଂ ହୃଦଯେ ସ୍ମୃତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵାଂସ୍ତତୋଽବ୍ରଵୀତ୍
ଏହି କଥା ହୃଦୟରେ ଭଲଭାବେ ମନେ ପକାଇ, ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରଦ୍ଧାଜ୍ଞାନେନ ତପସା ଯୋଗେନୈଵ ନିଗଦ୍ଯତେ
ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଜ୍ଞାନ, ତପସ୍ୟା ଓ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ସେ ଜଣାଯାଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତପସ୍ଵିନସ୍ତୁ ସକଲଂ ଜ୍ଞାନିନୋ ନିଷ୍କଲଂ ପରମ୍
ଯେମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ, ସେମାନେ ସମଗ୍ରତାକୁ ଦେଖନ୍ତି; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିର୍ଗୁଣ ପରମକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯୋପେତାଃ ପରଂ ପଶ୍ଯଂତି ଯୋଗିନଃ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ଥିବା ଯୋଗୀମାନେ ପରମତତ୍ତ୍ୱକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ନାଦୀକ୍ଷିତୈରତୋ ଦେଵାଃ ଶୈଵୀଂ ଦୀକ୍ଷାଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତ
ଏହିପରି, ହେ ଦେବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୀକ୍ଷିତ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବ ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ତପଶ୍ଚରତ ଭଦ୍ରଂ ଵୋ ରୁଦ୍ରାରାଧ ନତତ୍ପରାଃ
ତମେ ତପସ୍ୟା କର, ଭଲ ହେଉ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୂଜାରେ ମନ ଲଗାଅ।
ସର୍ଵକାଲଂ ଵିଜାନାତି ଦାତଵ୍ଯଂ ଦର୍ଶନଂ ମଯା 5.1.6.
ସେ ସବୁବେଳେ ଜାଣନ୍ତି; ଦର୍ଶନ ଦେବା ମୋର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।
ଶିଵେକ୍ଷାଵିଷ୍ଟମତଯୋ ବ୍ରହ୍ମାଣମିଦମବୁଵନ୍ ୧୧. ଶ୍ରୁତ୍ଵେତି ଵଚନଂ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵିଚାରିତମ୍
ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଆଶାରେ ମନ ଲଗାଇ ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ। ସେ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ଭାବିବା ପରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସଂଦିଦୀକ୍ଷଯିଷୁଃ କ୍ଷିପ୍ରମମରାଞ୍ଛିଵଦୀକ୍ଷଯା
ଶିଵଙ୍କ ଦୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେକୁ ତୁରନ୍ତ ଦୀକ୍ଷିତ କରିବାକୁ ଚାହିଁ,
ଵେଦୀ ପ୍ରକଲ୍ପ୍ଯତାମତ୍ର ଯଷ୍ଟଵ୍ଯୋଽଷ୍ଟତନୁଃ ଶିଵଃ
ଏଠାରେ ଏକ ବେଦି ତିଆରି କରାଯାଉ; ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି ଶିଵଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯିବ।
ଵିନୀତଵେଷାଃ ପ୍ରଣତା ଅନେନ ସସ୍ତମନ୍ଵଗୁଃ
ବିନୟପୂର୍ଣ୍ଣ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଯେଉଁମାନେ ଶିର ନମାଇଥିଲେ ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଯଜ୍ଞଂ ଚକାର ଵିଧିନା ଵେଧାଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧଧାରିଣଃ
ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରହ୍ମା ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ଅନୁଗ୍ରହେଣ ଦେଵାଂସ୍ତାନକାରଯତ ଭାଵତଃ
ତାଙ୍କର କୃପାରେ, ସେ ଦେବତାମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରିଲେ।
ତେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ଦେଵତାଭ୍ଯଃ ସ ତଦପ୍ଯଵିରୋଧଵିତ୍
ସେ ଦେବତାମାନେକୁ ଦେଲେ, ଏବଂ କୌଣସି ବିରୋଧ ଛାଡ଼ି।
ଶୈଵଂ ଯଥୋଦିତଂ ଯଚ୍ଚ ଆଗମାଚାରଚେଷ୍ଟିତମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶିଵସମ୍ପ୍ରଦାୟର ନିୟମ ଓ ପାରମ୍ପରିକ ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ,
ସର୍ଵାନୁଗ୍ରାହକଃ ଶଂଭୁଃ ସର୍ଵଦେଵୈଃ ପ୍ରକଲ୍ପିତମ୍ 5.1.6.
ସମସ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରୁଥିବା ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କଲେ।
ତତ୍ତେଭ୍ଯୋ ଵିସ୍ମଯଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରାଯଚ୍ଛତ୍କନକାଂଡଜଃ
ତାପରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି, ସୁନାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ପାପଘ୍ରଂ ଦୁଃଖଶମନଂ ପୁଷ୍ଟିଶ୍ରୀବଲଵର୍ଧନମ୍
ଏହା ପାପ ନାଶ କରେ, ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ, ଶକ୍ତି, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ପୋଷଣ ବଢ଼ାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଭସ୍ମସ୍ନାନଂ ସମାହିତାଃ
ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଭସ୍ମ ସ୍ନାନ କର।
ସର୍ଵେ କମଂଡଲୁଧରାଃ ସର୍ଵେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରିଣଃ
ସମସ୍ତେ କମଣ୍ଡଳୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ; ସମସ୍ତେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଏଵଂ ଵ୍ରତଧରାଃ ସର୍ଵେ ଵନେ ତସ୍ମିନ୍ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଏଭଳି, ସେଇ ଅରଣ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରତୀମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତା ଵିଧିନା ପରମେଣ ଚ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଧିରେ ସେମାନେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲେ।
ରୁଦ୍ରଧ୍ଯାନାଗ୍ନିନିର୍ଦଗ୍ଧକଲ୍ମଷାଶ୍ଚ ଶ୍ରିଯାନ୍ଵିତାଃ
ରୁଦ୍ର ଧ୍ୟାନର ଅଗ୍ନିରେ ପାପ ଦହି ଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ ଶ୍ରୀରେ ସମୃଦ୍ଧ ହେଲେ।
ସମଚୀକରନ୍ପ୍ରତ୍ଯୁକ୍ତା ବ୍ରହ୍ମାପୀଶାନଭାଵିତଃ
ଉତ୍ତର ଦିଆଯିବା ପରେ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଗତେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ସ ଦିଵ୍ଯେ ଦେଵେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଃ
ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଗଲାପରେ, ଦେବତାଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ,
ଗଣୈର୍ନାନାଵିଧୈଃ ସାର୍ଧଂ ନାନାଭୂଷଣଭୂଷିତୈଃ 5.1.6.
ନାନା ପ୍ରକାର ଗଣମାନେ ସହିତ, ବିଭିନ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ,
କାମରୂପୈରକାମୈଶ୍ଚ ସର୍ଵକାମସମନ୍ଵିତୈଃ
ଇଚ୍ଛା ଓ ନିର୍ଇଚ୍ଛା ଆକାରରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ସହିତ ସେମାନେ ଅନେକ ରୂପରେ ଥିଲେ।
ଅଣିମାଦି ଗୁଣୈର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ଯୋଗୈଶ୍ଵର୍ଯାଦିନାମଭିଃ
ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମିଳୁଥିବା ଶାସନ ଓ ଅଧିକାର ନାମରେ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରଵ୍ଯାଲାନନୈ ରୌଦ୍ରୈଃ କାକକଂକଵଟୈସ୍ତଥା
ବାଘ, ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁ, କାଉ, ମାଛରା, ଓ ଚମ୍ଗାଦାର ଭୟଙ୍କର ମୁହଁରେ ସେମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଅରୂପୈଃ ସମରୂପୈଶ୍ଚ ସୁରୂପୈର୍ବହୁରୂପକୈଃ
ଅରୂପ, ରୂପସହିତ, ସୁନ୍ଦର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଆକାରରେ ସେମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।