ଧୈର୍ଯମାଲଂବ୍ଯ ସର୍ଵେଽପି ସମାଗମ୍ଯେଂଦ୍ରପୂର୍ଵକାଃ
ସମସ୍ତେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ସାହସ ଧରି ଏକାଠି ହେଲେ।
କିଂ ନିମିତ୍ତଂ ତୁ ଭଗଵନ୍ନେତଦୁତ୍ପାତଦର୍ଶନେ
ହେ ପ୍ରଭୁ, କଣ କାରଣରେ ଏହି ଅପଶକୁନ ଦେଖାଯାଇଛି?
ଜାତଂ କଲ୍ପାଵସାନଂ ଚ ଭିନ୍ନମର୍ଯାଦସାଗରମ୍
ଏହି କଳ୍ପର ଶେଷ ଆସିଗଲା କି? ସମସ୍ତ ସୀମା ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଛି କି?
ଧରା ସମାଧୃତା କସ୍ମାତ୍ସପ୍ତସାଗରଵାରିଣା
ସପ୍ତ ସାଗରର ପାଣିରେ ଧରା କିଏ ଧରିଛି?
ଯାଦୃଶୋଽଯଂ ଶ୍ରୁତଃ ଶବ୍ଦୋ ନ ଭୂତୋ ନାପି ଵିଶ୍ରୁତଃ 5.1.5.
ଏପରି ଏକ ଶବ୍ଦ ଆଜି ଶୁଣିଲୁ, ଯାହା କେବେ ହେଉନି, କେବେ ଶୁଣାଯାଇନଥିଲା।
ଏଵମୁକ୍ତୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ପରମେଶାନୁଭାଵିତଃ
ଏଭଳି ପଚାରାଯିବା ପରେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରେରିତ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ।
ଯତ୍ପୃଷ୍ଟଂ ମରୁତଃ ସର୍ଵେ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ତତ୍ର କାରଣମ୍
ମରୁତମାନେ, ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ଏବେ ସେହି କାରଣ ଶୁଣ।
ମୁଖଂ ଛିତ୍ତ୍ଵା ନଖାଗ୍ରେଣ ମଦ୍ଦେହାତ୍ପଂଚମଂ ଶିରଃ
ତାଙ୍କ ନଖର ଟିପ୍ ପକାଇ, ମୋ ଦେହରୁ ପଞ୍ଚମ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ।
ଯଯାଚେ ପାତ୍ରମାଦାଯ ଭିକ୍ଷାଂ ନାରାଯଣଂ ପ୍ରଭୁମ୍
ସେ ଏକ ଭିକ୍ଷାପାତ୍ର ନେଇ, ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣଙ୍କଠାରେ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଲେ।
ତତଃ କୁଶସ୍ଥଲୀମେତ୍ଯ ଭଗଵାଂସ୍ତଦ୍ଵନୋତ୍ତମମ୍
ତାପରେ ଭଗବାନ କୁଶସ୍ଥଳୀ, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ।
ଅନୁଗୃହ୍ଯାଥ ଭଗଵାନ୍ଵନଂ ତତ୍ସର୍ଵଗାଂଡଜମ୍
ତାପରେ ପ୍ରଭୁ ସେ ଅରଣ୍ୟର ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀ, ପ୍ରାଣୀ ଓ ଅଣ୍ଡଜ ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ।
ତତ୍କପାଲଂ କରସ୍ଥଂ ଯନ୍ନ୍ଯସ୍ତଂ ଭଗଵତା କ୍ଷିତୌ
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହାତରେ ଥିବା ମଣ୍ଡ କୁ ସେ ଭୂମିରେ ରଖିଦେଲେ।
ତଦ୍ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଥ ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତ ମଯା ସହ
ତମେ ସେ ବିକୃତ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଜଣକୁ ଦେଖିବ; ମୋ ସହିତ ଏଠାକୁ ଯିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ସହ ତୈର୍ଦେଵଦାନଵୈଃ
ଏଭଳି କହି, ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ସହିତ ଚାଲିଲେ।
ପ୍ରହୃଷ୍ଟମନସଃ ସର୍ଵେ କୋକିଲାଲାପଲାପିତାମ୍ 5.1.5.
ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା, କୋଇଲିର ମଧୁର ଡାକରେ ସେମାନେ ମନୋହର ହେଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ସର୍ଵମେତୈସ୍ତଦ୍ଵନଂ ନଂଦନସଂମିତମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନ ସଦୃଶ ଏହି ଅରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦ୍ଵନମୁତ୍ତମଂ ତନୁଭୃତାମାହ୍ରାଦକଂ ଚେତସାଂ ନାନାସତ୍ଫଲପୁଷ୍ପପାଦପଵନୈରାସେଵିତଂ ସର୍ଵତଃ
ସେ ଅତି ଉତ୍ତମ ଅରଣ୍ୟକୁ ଦେଖି, ଯାହା ଦେହଧାରୀ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଥିବା ଗଛ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲା।
ଇହ ଦେଵୋ ଽତ୍ର ଦେଵୋଽତ୍ର ଵିଵିଶୁସ୍ତେ ଦିଦୃକ୍ଷଵଃ
ଏଠି ଦେବତା ଅଛନ୍ତି, ଏଠି ଦେବତା ଅଛନ୍ତି; ତମେ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛ।
ଅଦ୍ଭୁତସ୍ଯ ଵନସ୍ଯାଂତେ ନ ତେ ଦଦୃଶିରେ ସୁରାଃ
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଅରଣ୍ୟର ସୀମାନ୍ତରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତମୁଵାଚ ସ ଭଦ୍ରଂ ଵୈ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଧ୍ଵଂ ନ ତପୋ ଵିନା
ସେ କହିଲେ: 'ନିଶ୍ଚିତ, ତମେ ଦେଖିପାରିବ, କିନ୍ତୁ ତପସ୍ୟା ବିନା ନୁହେଁ।'
ସ ଯୁକ୍ତଂ ହୃଦଯେ ସ୍ମୃତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵାଂସ୍ତତୋଽବ୍ରଵୀତ୍
ଏହି କଥା ହୃଦୟରେ ଭଲଭାବେ ମନେ ପକାଇ, ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରଦ୍ଧାଜ୍ଞାନେନ ତପସା ଯୋଗେନୈଵ ନିଗଦ୍ଯତେ
ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଜ୍ଞାନ, ତପସ୍ୟା ଓ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ସେ ଜଣାଯାଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତପସ୍ଵିନସ୍ତୁ ସକଲଂ ଜ୍ଞାନିନୋ ନିଷ୍କଲଂ ପରମ୍
ଯେମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ, ସେମାନେ ସମଗ୍ରତାକୁ ଦେଖନ୍ତି; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିର୍ଗୁଣ ପରମକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯୋପେତାଃ ପରଂ ପଶ୍ଯଂତି ଯୋଗିନଃ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ଥିବା ଯୋଗୀମାନେ ପରମତତ୍ତ୍ୱକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ନାଦୀକ୍ଷିତୈରତୋ ଦେଵାଃ ଶୈଵୀଂ ଦୀକ୍ଷାଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତ
ଏହିପରି, ହେ ଦେବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୀକ୍ଷିତ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବ ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ତପଶ୍ଚରତ ଭଦ୍ରଂ ଵୋ ରୁଦ୍ରାରାଧ ନତତ୍ପରାଃ
ତମେ ତପସ୍ୟା କର, ଭଲ ହେଉ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୂଜାରେ ମନ ଲଗାଅ।
ସର୍ଵକାଲଂ ଵିଜାନାତି ଦାତଵ୍ଯଂ ଦର୍ଶନଂ ମଯା 5.1.6.
ସେ ସବୁବେଳେ ଜାଣନ୍ତି; ଦର୍ଶନ ଦେବା ମୋର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।
ଶିଵେକ୍ଷାଵିଷ୍ଟମତଯୋ ବ୍ରହ୍ମାଣମିଦମବୁଵନ୍ ୧୧. ଶ୍ରୁତ୍ଵେତି ଵଚନଂ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵିଚାରିତମ୍
ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଆଶାରେ ମନ ଲଗାଇ ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ। ସେ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ଭାବିବା ପରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସଂଦିଦୀକ୍ଷଯିଷୁଃ କ୍ଷିପ୍ରମମରାଞ୍ଛିଵଦୀକ୍ଷଯା
ଶିଵଙ୍କ ଦୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେକୁ ତୁରନ୍ତ ଦୀକ୍ଷିତ କରିବାକୁ ଚାହିଁ,
ଵେଦୀ ପ୍ରକଲ୍ପ୍ଯତାମତ୍ର ଯଷ୍ଟଵ୍ଯୋଽଷ୍ଟତନୁଃ ଶିଵଃ
ଏଠାରେ ଏକ ବେଦି ତିଆରି କରାଯାଉ; ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି ଶିଵଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯିବ।