ନାନାଦ୍ରୁମଲତାକୀର୍ଣଂ ନାନାପୁଷ୍ପୋପଶୋଭିତମ୍
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଲତା ରହିଥିଲା, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଫୁଲରେ ସଜିଥିଲା।
ଦ୍ରୁମପୁଷ୍ପଭରାମୋଦଵାସିତଂ ଯତ୍ସୁଵାଯୁନା
ଗଛରେ ଭାରି ଫୁଲ ଲାଗିଥିଲା, ତାହାର ସୁଗନ୍ଧି ସୁମଧୁର ବାତାସରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।
ନାନାଗଂଧରସାଢ୍ଯୈଶ୍ଚ ପକ୍ଵାପକ୍ଵଫଲୋଦ୍ଭଵୈଃ
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ରୁଚି ଓ ଗୁଣ ଥିବା, ପାକା ଓ କଚ୍ଚା ଫଳ ଉଗୁଥିଲା।
ଜୀର୍ଣପତ୍ରତୃଣାଦୀନି ଶୁଷ୍କ କାଷ୍ଠଫଲାନି ଚ
ସେଠାରେ ଝରା ପତ୍ର, ଘାସ, ଶୁଖିଲା କାଠ ଓ ଫଳ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
ନାନାପୁଷ୍ପସମୂହାନାଂ ଗନ୍ଧମାଦାଯ ମାରୁତଃ 5.1.5.
ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲ ଗୁଛର ସୁଗନ୍ଧି ବାତାସ ଉଠାଇ ନେଉଥିଲା।
ହରିତସ୍ନିଗ୍ଧନିଚ୍ଛିଦ୍ରୈଃ ପର୍ଣୈରଞ୍ଛିଦ୍ରକୋଟରୈଃ
ହରିତ, ତେଲେଇଥିବା, ଅଖଣ୍ଡ ପତ୍ର ଓ ଦୋଷରହିତ କୋଠରି ସହିତ—
ଅରୋଗିଦର୍ଶନୀଯୈଶ୍ଚ ସୁଵୃତ୍ତୈଃ କ୍ଵଚି ଦୁଦ୍ଧତୈଃ
ଏଠାଏଠି ସୁସ୍ଥ ଓ ଭଲ ଗଠନର ଗଛମାନେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଆଉ କିଛି ଅପରିପକ୍ୱ ଓ ଜଙ୍ଗଲି ଭାବରେ ବଢ଼ିଛି।
ଶୋଭନୈର୍ଵାଯୁସଂକୀର୍ଣୈରଂକୁରୈଃ ପ୍ରାଵୃତା ଦ୍ରୁମାଃ
ଗଛମାନେ ଶୋଭାବନ୍ତ ଅଂକୁରରେ ଢାକିଯାଇଛି, ସେଠାରେ ପବନ ମିଶିଛି।
ପଵନୋଦ୍ଧୂତଶିଖରୈଃ ସ୍ପର୍ଶଯଂତି ପରସ୍ପରମ୍
ପବନରେ ଗଛର ଶିଖର ଉଡ଼ିଉଡ଼ି ଏକାଅପରକୁ ଛୁଇଁଯାଉଛି।
ନାଗଵୃକ୍ଷାଃ କ୍ଵଚିତ୍ପୁଷ୍ପୈର୍ଭ୍ରମରାଲୀନକେସ ରୈଃ
କେଉଁଠି କେଉଁଠି ନାଗ ଗଛମାନେ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ, ତାଙ୍କର ଶିର ଭୃଙ୍ଗମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ପୁଷ୍ପସନ୍ନଦ୍ଧଶିଖରାଃ କର୍ଣିକାରଦ୍ରୁମାଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଅନ୍ୟଏଠି କର୍ଣ୍ଣିକାର ଗଛମାନେ ତାଙ୍କର ଶିଖରରେ ଘନ ଫୁଲରେ ଢାକିଯାଇଛି।
ସୁପୁଷ୍ପଵିଭଵାଟୋପୈଃ ସିନ୍ଦୁଵାରସ୍ଯ ପଂକ୍ତଯଃ
ସିନ୍ଦୁବାର ଗଛମାନେ ତାଙ୍କର ଅଧିକ ଓ ଶୋଭାମୟ ଫୁଲର ଆଡ଼ମ୍ବର ଦେଖାଉଛନ୍ତି।
କ୍ଵଚିତ୍କ୍ଵଚିତ୍କୁନ୍ଦଲତାଃ ସୁପୁଷ୍ପାଭରଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲାଃ
ଏଠାଏଠି କୁନ୍ଦ ଲତାମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫୁଲ ଲଗାଇ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଅତିଵିଦ୍ରୁମଶୋଭାଢ୍ଯା କାସଂତ୍ଯୋ ଯୂଥିକାଲତାଃ
ଯୁଥିକା ଲତାମାନେ ଗୋଟିଏଠି ଗୋଟିଏଠି ଏକଠା ହୋଇ, ପାଟଳା ଫୁଲର ଶୋଭାରେ ଅତି ଆଲୋକିତ।
ଶାଲାର୍ଜୁନାଃ କ୍ଵଚିଦ୍ଭାଂତି ଵନୋଦ୍ଦେଶେଷୁ ପୁଷ୍ପିତାଃ 5.1.5.
କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଅରଣ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଶାଳ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଗଛମାନେ ଫୁଲରେ ଫୁଟି ଉଠିଛନ୍ତି।
ଅଵିମୁକ୍ତଂ ତୁ ଵଲ୍ଲୀଭିଃ ପୁଷ୍ପିତାସ୍ତୁ ଦ୍ରୁମାସ୍ତଥା
ଫୁଲ ଲତାରେ ଜଡିଥିବା ଗଛମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଖାଲି ରହୁନାହାନ୍ତି।
ଚୂତାଶ୍ଚ ତିଲକାଶ୍ଚୈଵ ମଞ୍ଜରୀଭିଃ କରୈରିଵ
ଆମ୍ବ ଓ ତିଲକ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ମଞ୍ଜରୀର ଗୁଛରେ ଶୋଭିତ, ମନେହେଉଛି ହାତରେ ଧରିଛନ୍ତି।
ପରସ୍ପରଂ ଚ ସଂଯୁକ୍ତୈସ୍ତିଲକାଶୋକପଲ୍ଲଵୈଃ
ତିଲକ ଓ ଅଶୋକ ଗଛମାନେ ତାଙ୍କର କୋମଳ ପତ୍ରରେ ଏକାଅପର ସହ ଜଡିଛନ୍ତି।
ଫଲପୁଷ୍ପନଗା ନମ୍ରାଃ ପେଶଲେନେଵ ସଜ୍ଜନାଃ
ଫଳ ଓ ଫୁଲର ଭାରରେ ନମିଥିବା ଗଛମାନେ ମୃଦୁ ଓ ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ପରି।
ମାରୁତାଶ୍ଲିଷ୍ଟସଂତୁଷ୍ଟୈଃ ପାଦପାଃ ଶାଲିଵାରିଭିଃ
ପବନରେ ଆଲିଙ୍ଗିତ ଓ ଧାନ ଖେତରେ ଘେରାଯାଇଥିବା ଗଛମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ।
ପୁଷ୍ପାଣାମିଵ ଵେଗେନ ସ୍ଵଶୋଭାର୍ଥଂ ଵ୍ରଜଂତି ଵୈ
ଏମିତି ଦେଖାଯାଏ ଯେ, ଫୁଲମାନେ ନିଜ ଶୋଭା ପାଇଁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବେ ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି।
ପୁଷ୍ପଶୋଭାଭରନତୈଃ ଶିଖରୈଃ କଂପସଂଯୁତୈଃ
ଫୁଲର ଶୋଭାରେ ଭାରି ହୋଇଥିବା ଶିଖରମାନେ ହଲୁକ ହଲୁକ ହଲୁଚି।
ଭୃଂଗାଃ ପଵନଵିକ୍ଷିପ୍ତାମୃତଵଲ୍ଲୀଲତାଶ୍ରିତାଃ
ମଧୁର ଲତାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ମଧୁମକ୍ଷୀମାନେ ପବନରେ ଚିତ୍ରାଇଯାଉଛନ୍ତି।
ପୁଷ୍ପାଭିଃ କୁନ୍ଦଵଲ୍ଲୀଭିଃ ପାଦପାଃ କ୍ଵଚିଦାଵୃତାଃ
କେଉଁଠି କେଉଁଠି କୁନ୍ଦ ଲତାର ଫୁଲରେ ଗଛମାନେ ଢାକିଯାଇଛନ୍ତି।
ଦ୍ରୁମା ଣାମପ୍ଯଥାଗ୍ରେଷୁ ପୁଷ୍ପିତା ମାଧଵୀ ଲତା 5.1.5.
ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ମାଧବୀ ଲତା ଫୁଲିଛି।
ହରିତାଃ କାଂଚନଚ୍ଛାଯାଃ ଫଲିତାଃ ପୁଷ୍ପିତା ଦ୍ରୁମାଃ
ଗଛମାନେ ସବୁଜ ଓ ସୁନା ଆଭାରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ଫଳ ଓ ଫୁଲରେ ଭରିଛନ୍ତି।
ପୁଷ୍ପକିଂଜଲ୍କବହୁଲାଃ କିଂଜଲ୍କବହୁଲୋଦରାଃ
ଏହାଙ୍କର ଫୁଲରେ ଅନେକ କେଶର ରହିଛି, ଭିତରେ ମଧ୍ୟ କେଶରର ଆଧିକ୍ୟ।
ଶିରୀଷ ପୁଷ୍ପସଂକାଶାଃ ଶୁକା ମିଥୁନତଃ କ୍ଵଚିତ୍
କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଶିରୀଷ ଫୁଲର ଆଲୋକ ଓ ଦମ୍ପତି ଶୁଆ ଦେଖାଯାଉଛି।
ସଂଯୁକ୍ତାଃ ସହଚାରିଣ୍ଯା ମଯୂରାଶ୍ଚିତ୍ରବର୍ହିଣଃ
ବିଚିତ୍ର ପଙ୍ଖିରେ ଶୋଭିତ ମୟୂରମାନେ ତାଙ୍କ ସହଚାରିଣୀଙ୍କ ସହିତ ରହିଛନ୍ତି।
କୂଜଂତି ପତ୍ରିସଂଘାତା ନାନାଦ୍ଭୁତଵିରାଵିଣଃ
ସେମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ମିଶି ନାନା ପ୍ରକାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଧ୍ୱନି କରୁଛନ୍ତି।