ଯସ୍ମାଚ୍ଛୀଘ୍ରଂ ମହାସତ୍ତ୍ଵ ସୌମ୍ଯଦୃଷ୍ଟିରିହାଗତଃ
"ତୁମେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଶାନ୍ତ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ସତ୍ୱା, ଏଠାରେ ଖୁବ ତୁରନ୍ତ ଆସିଛ, —"
ସଂଶୀତାତ୍ମା ଶୀତରଶ୍ମିଶ୍ଚଂଦ୍ରମାସ୍ତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯସି
"ଶୀତଳ ସ୍ୱଭାବ ଓ ଶୀତଳ କିରଣ ଥିବା, ତୁମେ ଚନ୍ଦ୍ର ହେବ।"
ତରୁସ୍ଥଃ ସର୍ଵତେଜାଂସି ତେଜସାଽଭିଭଵିଷ୍ଯସି
"ଗଛ ଉପରେ ଦଢ଼ି ରହି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ତେଜକୁ ତୁମର ତେଜରେ ଅତିକ୍ରମ କରିବ।"
ଇହୈହୀତୀତି ଶିରସି ସମାଦାଯ ନ୍ଯଵେଶଯତ୍
"ଏଠାକୁ ଆ, ଏଠାକୁ ଆ," ବୋଲି ସେ ତାହାକୁ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିଲେ।
ସ ଏଵଂ ରୂପଵାନଗ୍ନିରୁକାରାଗ୍ନିଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ 5.1.4.
ଏଭଳି ରୂପ ଥିବା ଅଗ୍ନି, 'ଉ' ଅକ୍ଷରର ଅଗ୍ନି, ସ୍ଥାପିତ ହେଲା।
ଭଵାଗ୍ନିରୂପଂ ପରମଂ ବ୍ରହ୍ମାଣମିଦମବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଅଗ୍ନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏହି ସର୍ବୋତ୍ତମ କଥା କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ତମାହ କତମଂ ସ୍ଥାନଂ ତେ ରୋଚତେଽନଲ
ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: "ଅଗ୍ନି, କେଉଁ ସ୍ଥାନ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ?"
ସ୍ଥାନଂ ନୈଵାସ୍ତି ତେ ଭଵ୍ଯଂ ତତୋ ହ୍ଯେଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
"ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ଥାନ ନାହିଁ; ଏହିପରି ହେବ।"
ଲୋକେ ନିତ୍ଯଂ ସମାଚାର ଲୋକସଂସ୍ଥିତିହେତୁକଃ
"ପୃଥିବୀରେ, ସଦା ତୁମେ ଲୋକର ବ୍ୟବସ୍ଥାର କାରଣ ଭାବେ କାମ କରିବ।"
ଯଦିହ ତ୍ଵଂ ମହାଜ୍ଵାଲାଭାଭିଃ କଲିତଶୋଭନଃ ନ ହ୍ଯେଷ ଧର୍ମଶ୍ଚୈଵାଦ୍ଯୋ ମାଯାମୋହିତକାମ୍ଯଯା
"ଏଠାରେ ତୁମେ ବଡ଼ ଜ୍ୱାଳାରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଏହି ମୂଳ ଧର୍ମ ନୁହେଁ, ତେବେ ଏହା ମାୟା ଓ ମୋହର ଆକାଂକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା।"
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଣା ସୋଽଗ୍ନିଃ ପ୍ରଜଜ୍ଵାଲ ସହସ୍ରଶଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଏପରି କହିବା ପରେ, ସେ ଅଗ୍ନି ହଜାର ହଜାର ଭାବେ ଜ୍ୱଳିଉଠିଲା।
ଅକାରେକାର ଊକାରୋ ବ୍ରହ୍ମା ତମଥ ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍
'ଅ', 'ଇ', ଏବଂ 'ଉ' ଅକ୍ଷର — ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ସେଗୁଡିକୁ ଦେଖିଲେ।
ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ଭଵାଗ୍ନିନା ସର୍ଵଂ ତିର୍ଯଗୂର୍ଧ୍ଵମଧସ୍ତଥା
ଉପର, ତଳେ ଏବଂ ଚାରିପାଖରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଭବନ୍ତି ଅଗ୍ନିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଚିଂତଯଂତଂ ତୁ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଭୀତଂ ଚୈଵ ଵିଶେଷତଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ଲିନ ଥିଲେ।
ତେଜୋନିଧିଂ ଚ ସର୍ଵେଶଂ ଜ୍ଞାତୁମିଚ୍ଛନ୍ପ୍ରଜାପତିଃ 5.1.4.
ପ୍ରଜାପତି ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ତେଜର ଭଣ୍ଡାରୀଙ୍କୁ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଲେ।
ଅଦ୍ଭୁତାନାଂ ପ୍ରତିଶ୍ରୋତ୍ରେ ତେଜସା ନିଧଯେ ନମଃ
ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣୁଥିବା, ତେଜର ଭଣ୍ଡାରୀଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ବୀଜଂ ଯୋ ଵିଶ୍ଵଭାଵାନାଂ ସଂମୋହନଵିମୋହନମ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ମୂଳ, ମୋହ ଦେଇଥିବା ଏବଂ ମୋହ ଦୂର କରୁଥିବା।
ଊର୍ଧ୍ଵଵକ୍ତ୍ର ନମସ୍ତେସ୍ତୁ ସତ୍ତ୍ଵାତ୍ମକ ଧରାତ୍ମକ
ଉପରକୁ ମୁହଁ ଥିବା, ସତ୍ତା ଓ ଭୂମିର ସାର୍ଥକତା ଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଜଲଜୋତ୍ଫୁଲ୍ଲପତ୍ରାକ୍ଷ ଜଲଦେଵ ହୁତାଶନ
ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମପତ୍ର ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ମେଘ ଓ ଅଗ୍ନିର ଦେବତା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଯଜ୍ଞାହୁତିସମାଚାର ଯଜ୍ଞରୂପ ନମୋନମଃ
ଯଜ୍ଞର ଆଚାର କରୁଥିବା, ଯଜ୍ଞର ଆକୃତି ଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।
ତମୋହାର ମହାହାର ସ୍ଵାପ୍ରିଯ ତମୋହର
ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା, ମହାବହନ, ନିଜ ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଅନ୍ଧକାର ହରଣ କରୁଥିବା।
ଵୈଶ୍ଵାନରାନଲୋଦଗ୍ର ଊର୍ଧ୍ଵପାଵକ ସର୍ଵଗ?? ଵିଭାଵସୋ ମହାଭାଗ କୃଷ୍ଣଵର୍ତ୍ମନ୍ନମୋନମଃ
ଦହୁଥିବା ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି, ଉପରକୁ ଲାପ୍ତି ଦେଉଥିବା, ସମସ୍ତ ଜାଗାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, କଳା ପଥ ଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
ତୁଷ୍ଟୋଽହଂ ଭଵତୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଭାଵକର୍ମ ପ୍ରସିଧ୍ଯତି
ମୁଁ ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ବ୍ରହ୍ମଣ; ତୁମର ସୃଷ୍ଟିକାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେବ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ନମସ୍କୃତ୍ଯାବ୍ରଵୀତ୍ପୁନଃ
ଏପରି କହିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ନମସ୍କାର କରି ପୁନି କହିଲେ।
ଅବ୍ରଵୀତ୍ସୋଽଥ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ପୁରୁଷ ସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରଜାପତିଃ 5.1.4.
ତାପରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ତୁମେ ପୁରୁଷ, ପ୍ରଜାଙ୍କ ନାଥ।'
ଅଥାପଶ୍ଯତ୍ସ ଦିଵ୍ଯେନ ଭଗଵଂତଂ ସନାତନମ୍
ତାପରେ ସେ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସନାତନ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଜ୍ଵଲନଂ ଗଗନଂ ଭୂମିଂ ଦୃଶ୍ଯାଦୃଶ୍ଯଂ ପରଂ ପଦମ୍ ସଦୈଵ କୁରୁତେ ଦେଵୋ ଭୁଂକ୍ତେ ସର୍ଵଂ ଯତଃ ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ସଦା ଅଗ୍ନି, ଆକାଶ, ଭୂମି, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ, ପରମ ପଦ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ଓ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ।
ଅତିସଂଭୂତିଭଵ୍ଯେନ ସ୍ତୋତ୍ରେଣାଥ ପ୍ରଜାପତିଃ
ତାପରେ ପ୍ରଜାପତି ଅତି ଶୁଭ ଉତ୍ପତ୍ତିର ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା—
ତତୋଽତିରକ୍ତଵର୍ଣଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵଃ ପ୍ରଜାପତିଃ
ତାପରେ ଅତି ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଦେଖି, ପ୍ରଜାପତି ଦେବଙ୍କୁ—
ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତପ୍ରଣେତାରଂ ପ୍ରଣମଞ୍ଛିରସା ସ୍ଵଯମ୍
ସ୍ୱୟଂ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ପ୍ରକଟ ଓ ଅପ୍ରକଟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।