ରାମସ୍ଯ ସଵ୍ଯପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ସପଦ୍ମା ଶ୍ରୀଃ ସମାଶ୍ରିତା
ରାମଙ୍କ ବାମ ପାଖରେ, ପଦ୍ମ ସହିତ ଶ୍ରୀ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ।
ନାନାଵିଧାଯୁଧାନ୍ଯତ୍ର ଧନୁର୍ଜ୍ଯାପ୍ରଭୃତୀନି ଚ
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଥିଲା, ଧନୁଷ ଓ ତାରାଦି ସହିତ।
ଵେଦୋ ବ୍ରାହ୍ମଣରୂପେଣ ସାଵିତ୍ରୀ ସଵ୍ଯଦକ୍ଷିଣେ
ବେଦ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ଏବଂ ସାବିତ୍ରୀ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ଓ ବାମ ପାଖରେ ଥିଲେ।
ଋଷଯଶ୍ଚ ମହାତ୍ମାନଃ ସର୍ଵେ ଚୈଵ ମହୀଧରାଃ
ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ମାନେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ତଥାନୁଯାଂତି କାକୁତ୍ସ୍ଥମଂତଃପୁରଗତାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ 2.8.6.
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଅନ୍ତଃପୁରର ମହିଳାମାନେ କାକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ସାନ୍ତଃପୁରଶ୍ଚ ଭରତଃ ଶତ୍ରୁଘ୍ନସହିତୋ ଯଯୌ
ଭରତ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ଅନ୍ତଃପୁର ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତତୋ ଵିପ୍ରା ମହାତ୍ମାନଃ ସାଗ୍ନିହୋତ୍ରାଃ ସମଂତତଃ
ତାପରେ ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଗଲେ।
ମଂତ୍ରିଣୋ ଭୃତ୍ଯଯୁକ୍ତାଶ୍ଚ ସପୁତ୍ରାଃ ସହବାଂଧଵାଃ
ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ନିଜ ଦାସଦାସୀ, ପୁଅ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତତଃ ସର୍ଵାଃ ପ୍ରକୃତଯୋ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟଜନାଵୃତାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ।
ତଥା ପ୍ରଜାଶ୍ଚ ସକଲାଃ ସପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ସଵବାଂଧଵାଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ନିଜ ପୁଅ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।
ସ୍ନାତାଃ ଶୁକ୍ଲାମ୍ବରଧରାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରଯତମାନସାଃ
ସମସ୍ତେ ସ୍ନାନ କରି, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଥିଲେ।
ନ କଶ୍ଚିତ୍ତତ୍ର ଦୀନୋଽଭୂନ୍ନ ଭୀତୋ ନାତିଦୁଃଖିତଃ
ସେଠାରେ କେହି ଦୁଃଖି, ଭୟଭୀତ କିମ୍ବା ଅତ୍ୟଧିକ ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ ନାହିଁ।
ଦ୍ରଷ୍ଟୁକାମାଶ୍ଚ ନିର୍ଵାଣଂ ରାଜ୍ଞୋ ଜନପଦାସ୍ତଥା
ରାଜାଙ୍କର ମୋକ୍ଷ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟବାସୀ ମଧ୍ୟ ଏକଠା ହେଲେ।
ଋକ୍ଷଵାନରରକ୍ଷାଂସି ଜନାଶ୍ଚ ପୁରଵାସିନଃ
ଭାଲୁ, ବାନର, ରାକ୍ଷସ ଓ ସହରର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ତାନି ଭୂତାନି ନଗରେ ହ୍ଯନ୍ତର୍ଧାନଗତାନ୍ଯପି 2.8.6.
ସହରରେ ଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଥିଲେ।
ଯାନି ପଶ୍ଯଂତି କାକୁତ୍ସ୍ଥଂ ସ୍ଥାଵରାଣି ଚରାଣି ଚ
ସ୍ଥାବର ଓ ଚର ଯେଉଁମାନେ କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏଠି ଥିଲେ।
ନାସୀତ୍ସତ୍ତ୍ଵମଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ସୁସୂକ୍ଷ୍ମମପି କିଂଚନ
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲା ନାହିଁ।
ଅଥାର୍ଦ୍ଧଯୋଜନଂ ଗତ୍ଵା ନଦୀଂ ପଶ୍ଚାନ୍ମୁଖୋ ଯଯୌ
ତାପରେ ଅଧା ଯୋଜନା ଯାଇ, ସେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ନଦୀ ପାଖକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅଥ ତସ୍ମିନ୍ମୁହୂର୍ତେ ତୁ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ ଆଯଯୌ ତତ୍ର କାକୁତ୍ସ୍ଥଂ ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରମୁପସ୍ଥିତମ୍
ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା, ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାରରେ ଦଢ଼ିଥିବା କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵିମାନଶତକୋଟୀଭିର୍ଦିଵ୍ଯାଭିଃ ସର୍ଵତୋ ଵୃତଃ
ସେ ଚାରିପଟେ ଶତକୋଟି ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଘିରିଥିଲେ।
ସ୍ଵଯଂପ୍ରଭୈଶ୍ଚ ତେଜୋଭିର୍ମହଦ୍ଭିଃ ପୁଣ୍ଯକର୍ମଭିଃ
ସେମାନେ ନିଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ମହାତ୍ମା ଦ୍ୱାରା, ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରାପ୍ତ ତେଜରେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ।
ସପୁଣ୍ଯପୁଷ୍ପଵର୍ଷଂ ଚ ଵାଯୁଯୁକ୍ତଂ ମହାଜଵମ୍
ପୁଣ୍ୟ ଫୁଲର ବର୍ଷା, ବାୟୁର ତୀବ୍ର ଗତିରେ ତାହା ଅତି ଦ୍ରୁତ ଚାଲୁଥିଲା।
ଶରଯୂସଲିଲଂ ରାମଃ ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ସ ସମୁପାସ୍ପୃଶତ୍
ତାପରେ ରାମ ନିଜ ପାଦରେ ଶରୟୂ ନଦୀର ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
ତ୍ଵଂ ହି ଲୋକପତିର୍ଦେଵ ନ ତ୍ଵାଂ ଜାନାତି କଶ୍ଚନ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାଥ ହେଉଛ, ଦେବତା, କିନ୍ତୁ କେହି ତୁମକୁ ଚିହ୍ନି ପାରୁନାହାନ୍ତି।
ତ୍ଵମଚିଂତ୍ଯଂ ମହଦ୍ଭୂତମକ୍ଷଯଂ ଲୋକସଂଗ୍ରହେ 2.8.6.
ତୁମେ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ମହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅବିନାଶୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରୁଛ।
ପିତାମହସ୍ଯ ଵଚନାଦିଦମେଵାଵିଶତ୍ସ୍ଵଯମ୍ ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁତନୁନ୍ଦେଵାଃ ପୂଜଯନ୍ତଃ ସୁରୋତ୍ତମମ୍
ପିତାମହଙ୍କର କଥା ଅନୁସାରେ ସେ ନିଜେ ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ପୂଜା କଲେ।
ସାଧ୍ଯା ମରୁଦ୍ଗଣାଶ୍ଚୈଵ ସେନ୍ଦ୍ରାଃ ସାଗ୍ନିପୁରୋଗମାଃ ସୁପର୍ଣା ନାଗଯକ୍ଷାଶ୍ଚ ଦୈତ୍ଯଦାନଵରାକ୍ଷସାଃ
ସାଧ୍ୟ, ମରୁତ ଗଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ନାଗ, ଯକ୍ଷ, ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଥିଲେ।
ଦେଵାଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟା ମୁଦିତାଃ ସର୍ଵେ ପୂର୍ଣମନୋରଥାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା।
ଅଥ ଵିଷ୍ଣୁର୍ମହାତେଜାଃ ପିତାମହମୁଵାଚ ହ
ତାପରେ ମହାତେଜସ୍ବୀ ବିଷ୍ଣୁ ପିତାମହଙ୍କୁ କହିଲେ:
ଇମେ ତୁ ସର୍ଵେ ମତ୍ସ୍ନେହାଦାଯାତାଃ ସର୍ଵମାନଵାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ମୋତେ ଭଲପାଇ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।