ଦତ୍ତାଂ ନାରାଯଣେନାଥ ସତ୍ପାତ୍ରେ ପାତ୍ର ଉତ୍ତମେ
ତାପରେ ନାରାୟଣ ଏହାକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ସଂପୂର୍ଣଂ ତଵ ପାତ୍ରଂ ହି ତତୋ ଵୈ ପରମେଶ୍ଵରଃ
ତୁମର ପାତ୍ର ଏବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି; ତାପରେ ପରମେଶ୍ୱର—
ଶଶିସୂର୍ଯାଗ୍ନି ନଯନଃ ଶଶିଶେଖରଶୋଭିତଃ 5.1.3.
ଯାହାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାରେ ଶୋଭିତ।
ଅଂଗୁଲ୍ଯା ଘଟଯନ୍ପ୍ରାହ କପାଲଂ ଚାତିପୂରିତମ୍
ତିନି ତାଙ୍କ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଖପରକୁ ଟିପି ଦେଖାଇ କହିଲେ, 'ଏହି ପାତ୍ର ଅତିରିକ୍ତ ଭରିଯାଇଛି।'
ପାର୍ଶ୍ଵତୋଥ ହରେରୀଶଃ ସ୍ଵାଂଗୁଲ୍ଯା ରୁଧିରଂ ତଦା
ତାପରେ ହରିଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ତାଙ୍କ ପାଶରୁ ରକ୍ତ ଆଣିଲେ।
ମଥ୍ଯମାନେ ତତୋ ରକ୍ତେ କଲଲଂ ବୁଦ୍ବୁଦଂ କ୍ରମାତ୍
ସେଇ ରକ୍ତ ମଥାଯିବା ସମୟରେ ଦୀରେ-ଦୀରେ ଫେନ ଓ ବୁଲବୁଲି ହେବାକୁ ଲାଗିଲା।
ସହସ୍ରବାହୂ ରକ୍ତାକ୍ଷୋ ଧନୁର୍ଜ୍ଯାଂ ସଂସ୍ପୃଶନ୍ମୁହୁଃ
ହଜାର ବାହୁଅଳି ଲାଲ ଆଖିଅଳି ବ୍ୟକ୍ତି ବାରମ୍ବାର ଧନୁଷର ତାରକୁ ଛୁଇଁଥିଲେ।
ପୁରୁଷୋଽର୍ଜୁନସଂକାଶଃ କପାଲେ ସଂପ୍ରକାଶଯନ୍
ଏକ ପୁରୁଷ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଖପର ଭିତରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।
କପାଲେ ଭଗଵନ୍କୋଽଯଂ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତୋଽଭଵନ୍ନରଃ
ଏହି ଖପର ଭିତରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏକ ପୁରୁଷ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ନରୋ ନାମେତି ପୁରୁଷଃ ପରମାସ୍ତ୍ରଵିଦାଂଵରଃ
ଏହି ପୁରୁଷଙ୍କୁ 'ନର' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାର ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ।
ନରନାରାଯଣୌ ଚୋଭୌ ଯୁଗେ ଖ୍ଯାତୌ ଭଵିଷ୍ଯତଃ
ନର ଓ ନାରାୟଣ, ଦୁହେଁ ଆଗାମୀ ଯୁଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ।
ଏଷ ନାରାଯଣ ସଖା ନରସ୍ତଵ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି 'ନର' ତୁମର ସହଚର ହେବେ, ହେ ନାରାୟଣ।
ଵିଜ୍ଞାନସ୍ଯ ପରୀକ୍ଷାଯୈ ତେଜୋ ଲୋକେ ଭଵିଷ୍ଯତି 5.1.3.
ବିବେକର ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ଏହି ତେଜ ଏହି ସଂସାରରେ ଦେଖାଯିବ।
ତେଜସା ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଦୀପ୍ତୋ ଭୁଜସ୍ଯ ତଵ ଶୋଣିତାତ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମ ହାତର ରକ୍ତରୁ ଏହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ତତ୍ସଂଯୋଗାତ୍ସମୁତ୍ପନ୍ନଃ ଶତ୍ରୂନୁଦ୍ଵେଜଯିଷ୍ଯତି
ସେଠାରେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କର ଏକତ୍ୱରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ଏହା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଭୟଭୀତ କରିଦେବ।
ଶକ୍ରସ୍ଯ ଚାମରାରୀଣାଂ ତେଷାମେଵ ଭଯଂକରଃ
ଏହା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ଭୟର କାରଣ ହେବ।
ହରିରପି ସ ତତ୍ରୈଵ ତୁଷ୍ଟାଵ ହରକେଶଵୌ
ହରି ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ହର ଓ କେଶବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମସ୍ତେ ଶୂଲହସ୍ତାଯ ନମସ୍ତେ ଖଙ୍ଗପା ଣଯେ
ଶୂଳଧାରୀ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଖଡ୍ଗଧାରୀ ଆପଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର।
ନମୋଽସ୍ତୁ ଵାଚାଂ ପତଯେ ଶ୍ରୀଧରାଯ ନମୋନମଃ
ବାଣୀର ଠାକୁର ଓ ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।
ତଥୈଵାଂଜଲିସଂବଦ୍ଧଂ ଗୃହୀତ୍ଵାଶୁ କରଦ୍ଵଯମ୍
ତାପରେ ସେ ହାତ ଯୋଡି ଶୀଘ୍ର ଦୁଇଟି ହାତ ଧରିଲେ।
ଯ ଏଵ ପୁରୁଷୋ ରୌଦ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସ୍ଵେଦସଂ ଭଵଃ
ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଘମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଭୟଙ୍କର ପୁରୁଷ, ସେଇ।
ନିବୋଧ ତଂ ଚ ତ୍ଵରିତମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଂତର୍ହିତୋ ହରଃ
ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୀଘ୍ର ଜାଣ, ଏହିପରି କହି ହର ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଵାମପାଦେନ ହତ୍ଵା ଚ ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ନରୋ ରୁଷା 5.1.3.
ବାମ ପାଦରେ ଆଘାତ କରି, ସେ ପୁରୁଷ କ୍ରୋଧରେ ଉଠି ଦାଉଡ଼ିଲେ।
ଵିସ୍ଫାରିତଧନୁଃଶବ୍ଦୈର୍ନାଦିତାଶେଷଭୂତ ଲମ୍
ତାଙ୍କର ଧନୁଷ ତଣା ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉଲ୍ଲାସିତ ହେଲେ।
ଏଵଂ ସମେନ ଵୈ ଯୁଦ୍ଧଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଜାତଂ ତୁ ଭୂତଲେ
ଏଭଳି ଦୁଇଁପକ୍ଷର ଏକ ସମ ଓ ଦିବ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ପୃଥିବୀରେ ହେଲା।
ଯୁଧ୍ଯତୋ ସମତୀତାନି ସ୍ଵେଦରକ୍ତଜଯୋର୍ମୁନେ
ମୁନି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ, ଘମ ଓ ରକ୍ତରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ସମୟ କଟିଗଲା।
ବିଭେଦ ବାଣଵେଗେନ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତଂ ନରଂ ପରମ୍
ତାଙ୍କର ବାଣର ତୀବ୍ରତାରେ ବ୍ରହ୍ମା ସେ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଭେଦିଦେଲେ।
ମନ୍ନରେଣୋଚ୍ଛ୍ରିତୋ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତ୍ଵଦୀଯୋ ଵିନିପାତିତଃ
ମୋ ଧୂଳିରେ ଉଠିଥିବା ତୁମ ବ୍ରହ୍ମା ପଡ଼ିଗଲେ।
ହରେଽନ୍ଯଜନ୍ମନି ନରୋ ମଦୀଯୋ ଯଦି ହୀଯତେ
ଯଦି ଆଉ ଜନ୍ମରେ ମୋ ପୁରୁଷ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହାରିଯିବେ,
କୃତ୍ଵା ତଯୋ ରଣମପି ନିଵାର୍ଯ ତାଵୁଵାଚ ହ
ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କରାଇ, ସେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ରୋକି ଏହିପରି କହିଲେ।