ବ୍ରହ୍ମଣା ତତ୍ସମାନୀତଂ ପର୍ଵତେଽର୍ବୁଦସଂଜ୍ଞକେ
ବ୍ରହ୍ମା ଏହାକୁ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ ।
ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ପୁରା ସତ୍ରେ ଵର୍ତ୍ତମାନେ ନରାଧିପ
ପୁରୁଣା କାଳରେ, ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ହେ ନରପତି,
ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ମହାରାଜ ବ୍ରହ୍ମଣାଽଵ୍ଯକ୍ତଜନ୍ମନା ଵଂଦଯିଷ୍ଯାମି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ସଂଧ୍ଯାକାଲେ ସମାହିତଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ଅଦୃଶ୍ୟ ଜନ୍ମ, ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ: 'ମୁଁ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ପୂଜା କରିବି ।'
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ପ୍ରସ୍ଥିତଃ ପୁଷ୍କରଂ ପ୍ରତି
ସେହି ସମୟରେ, ସେ ପୁଷ୍କରକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ ।
ସ ଵିନା ନ ତ୍ଵଯା ଦେଵ ସିଦ୍ଧିଂ ଯାସ୍ଯତି କର୍ହିଚିତ୍
ତୁମେ ଛାଡ଼ି, ହେ ଦେବ, ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ ।
ତସ୍ମାଦାନଯ ଚାତ୍ରୈଵ ପଦ୍ମଯୋନେ ତ୍ରିପୁଷ୍କରମ୍ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ କୁରୁ ଦେଵେଶ ସତ୍ରେ ଚାସ୍ମିନ୍ଦଯାନିଧେ
ସେଥିପାଇଁ, ହେ ପଦ୍ମଯୋନି, ତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ ତ୍ରିପୁଷ୍କରକୁ ଆଣ; ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବ ଦିଅ, ହେ କୃପାସାଗର ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ଵସିଷ୍ଠେନ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକ ପିତାମହଃ ପୁଷ୍କରତ୍ରିତଯଂ ଚାଗାତ୍ସୁପୁଣ୍ଯେ ସଲିଲାଶଯେ
ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳାଶୟ ତିନିଟି ପୁଷ୍କରକୁ ଆସିଲେ।
ତତଃପ୍ରଭୃତି ସଂଜାତମର୍ବୁଦେଽସ୍ମିଂସ୍ତ୍ରିପୁଷ୍କରମ୍
ସେଇ ସମୟରୁ ଏଠାରେ ଅର୍ବୁଦ ପାହାଡ଼ରେ ତିନିଟି ପୁଷ୍କର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତତ୍ର ଯଃ କାର୍ତିକେ ମାସି ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠାରେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନେ ଯେକେହି ଏକାଗ୍ର ମନେ ଉପାସନା କରେ,
ତସ୍ଯ ଚୋତ୍ତରଦିଗ୍ଭାଗେ ସାଵିତ୍ରୀକୁଣ୍ଡମୁତ୍ତମମ୍ 7.3.54.
ସେଠାର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାବିତ୍ରୀ କୁଣ୍ଡ ଅଛି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଂଡେ ତ୍ରିପୁଷ୍କରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଚତୁଷ୍ପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ 'ତ୍ରିପୁଷ୍କର ମାହାତ୍ମ୍ୟ' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଚଉଵନ୍ତିସ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ର ସ୍ନାତୋ ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଗଣାଧୀଶତ୍ଵମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ମଣିଷ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଗଣପତିଙ୍କ ଅଧିପତ୍ୟ ପାଇଁଥାଏ।
ପୁରା ହତ୍ଵାଂଽଧକଂ ଦୈତ୍ଯଂ ସଗଣୋ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜଃ
ପୂର୍ବେ ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ଦାନବ ଅନ୍ଧକକୁ ବଧ କରିଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ଯାଂ ମହାରାଜ ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ନରଃ
ହେ ରାଜା, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ମଣିଷ କୃତ୍ୟ କରେ,
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ରୁଦ୍ରହ୍ରଦମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ 'ରୁଦ୍ରହ୍ରଦ ମାହାତ୍ମ୍ୟ' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ପଞ୍ଚାପଞ୍ଚାଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଗୁହାମଧ୍ଯେ ଗତଂ ଲିଂଗଂ ସିଦ୍ଧୈଃ ସଂପୂଜିତଂ ପୁରା
ଗୁହା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ପୂଜିଥିବା ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା।
ଯଂଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯ ସଂପୂଜଯତି ମାନଵଃ
ଏହାକୁ ପୂଜା କରୁଥିବା ମଣିଷ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଭାବେ ଭାବେ,
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଂଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ଗୁହେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଷଟ୍ପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ 'ଗୁହେଶ୍ୱର ମାହାତ୍ମ୍ୟ' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଛଅପଞ୍ଚାଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯସ୍ମିନ୍ଦୃଷ୍ଟେ ନରୋଭୀଷ୍ଟୈର୍ନ ଵିଯୁଜ୍ଯେତ କର୍ହିଚିତ୍
ଯାହାକୁ ଦେଖିଲେ ମଣିଷ କେବେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ପ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛାରୁ ବିଯୁକ୍ତ ହୁଏନା।
ତତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ଶଚୀ ରାଜନ୍ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ଦୁଃଖସଂଯୁତା
ସେଠାରେ ପୂର୍ବେ ଶଚୀ ଦୁଃଖରେ ଭରି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ହେ ରାଜା।
ତତ୍ପ୍ରଭାଵାତ୍ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵିଯୁକ୍ତୋଽପି ଶତକ୍ରତୁଃ
ସେଠାର ଶକ୍ତିରେ, ଶତକ୍ରତୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପୁନି ତାଙ୍କୁ ପାଇଲେ।
ନରୋ ଵା ଯଦି ଵା ନାରୀ ଵିଯୁକ୍ତାଽତ୍ର ଵନେ ଶୁଭେ
ଏହି ପବିତ୍ର ଅରଣ୍ୟରେ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ଯଦି ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି,
ସ ତେନ ଲଭତେ ସଂଗଂ ଭୂଯ ଏଵ ଯଥା ମଯା
ସେଠାର ଦୟାରେ ପୁନି ସେମାନେ ଏକାଠି ହେବେ, ଯେପରି ମୁଁ ହୋଇଥିଲି।
ଫଲଦାନଂ ପ୍ରଶଂସଂତି ତତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍ତମାଃ
ସେଠାରେ ଫଳ ଦାନ କରିବାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବଡ଼ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଂଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେଽଵିଯୁକ୍ତକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ସପ୍ତପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସଂହିତାରେ, ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସ ଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦ ଖଣ୍ଡରେ 'ଅଭିଯୁକ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବର୍ଣ୍ନନ' ନାମକ ସତ୍ପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା ।
ସ୍ଥାପିତଂ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତେନ ଧୁନ୍ଧୁମାରେଣ ଯତ୍ପୁରା
ପୂର୍ବେ ଧୁନ୍ଧୁମାର ଭକ୍ତିଭାବରେ ଯାହା ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ—
ଦାଂପତ୍ଯଂ ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଯସ୍ତତ୍ର ମନୁଜାଧିପ
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟର ରାଜା—
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡ ଉମାମାହେଶ୍ଵରତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମାଷ୍ଟପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସଂହିତାରେ, ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସ ଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦ ଖଣ୍ଡରେ 'ଉମାମାହେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥର ମହିମା ବର୍ଣ୍ନନ' ନାମକ ଅଷ୍ଟପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା ।
ଯସ୍ମିନ୍ସ୍ନାତୋ ନରୋ ରାଜଂସ୍ତେଜସା ଯୁଜ୍ଯତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ନାନ କରେ, ହେ ରାଜନ୍, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତେଜରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ।
ନିଃଶ୍ରୀକସ୍ତେଜସା ହୀନୋ ଦୁର୍ଗନ୍ଧେନ ସମନ୍ଵିତଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଅଭାଗା ଓ ତେଜ ହୀନ, ଦୁର୍ଗନ୍ଧରେ ଭରିଥିବା—