ଏଷ ଦେଵଃ ଶିଵଃ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତଵ ପାର୍ଶ୍ଵଂ ସ୍ଵଲଜ୍ଜଯା 7.3.52.
ଏହି ଦେବ ଶିବ, ନମ୍ରତା ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ପୁତ୍ରଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ପ୍ରଯାସ୍ଯାମି ତସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵେ ସୁରେଶ୍ଵର
ମୁଁ ପୁଅ ପାଇଲେ, ଏଠାରୁ ଚାଲିଯିବି ଓ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରହିବି, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତସ୍ଯାସ୍ତଂ ନିଶ୍ଚଯଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସ୍ଵଯଂ ଦେଵଃ ସମାଯଯୌ
ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଜାଣି, ଦେବତା ନିଜେ ଆସିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟିଦାନେନ ଦେଵେଶି ଭାଷଣେନ ଵରାନନେ
ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଣୀ, ଓ ମଧୁର ମୁହଁ ଥିବା ତୁମକୁ କଥା କହି,
ଅକାଲେ ତେନ ମୁକ୍ତାଽସି ନିଵୃତ୍ତିଃ ସୁରତେ କୃତା
ଅନୁଚିତ ସମୟରେ ତୁମେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛ, ମିଳନ ଶେଷ ହୋଇଛି।
ତସ୍ମାତ୍ତେ ଭଵିତା ପୁତ୍ରୋ ନିଜଦେହସମୁଦ୍ଭଵଃ
ଏହିକାରଣରୁ, ତୁମ ନିଜ ଦେହରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏକ ପୁଅ ହେବ।
ନିଜାଂଗମଲମାଦାଯ ଯାଦୃଗ୍ରୂପଂ ସୁରେଶ୍ଵରି
ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଣୀ, ତୁମ ନିଜ ଦେହର ମଳ କେଉଁ ରୂପରେ ହେଉ, ତାହା ନେଇ,
ସଦ୍ଯୋ ଦେଵଗଣାନାଂ ଚ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ଦେବମାନେ ଓ ବିଶେଷକରି ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ,
ଏଵମୁକ୍ତା ତ୍ରିନେତ୍ରେଣ ପରିତୁଷ୍ଟା ସୁରେଶ୍ଵରୀ
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଭଗବାନ ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଣୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଚତୁର୍ଥେ ଦିଵସେ ପ୍ରାପ୍ତେ ତତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶିଵା ନୃପ ଚତୁର୍ଭୁଜଂ ଚକାରାଽଥ ହରଵାକ୍ଯାଦ୍ଵିନାଯକମ୍
ଚତୁର୍ଥ ଦିନ ଆସିଲାପରେ, ଶିବା ସ୍ନାନ କରି, ହରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଚାରି ହାତ ଥିବା ବିନାୟକଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ତତଃ ସଜୀଵତାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ହରଵାକ୍ଯେନ ତଂ ତଦା ସର୍ଵେଷାଂ ଚୈଵ ମର୍ତ୍ଯାନାଂ ତତଃ ଖ୍ଯାତୋ ବଭୂଵ ହ ॥ 7.3.52.
ତାପରେ ହରଙ୍କର ଆଦେଶରେ ସେ ପୁଣି ଜୀବନ ପାଇଲେ ଏବଂ ସେଠାରୁ ସମସ୍ତ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଵିନାଯକ ଇତି ଶ୍ରୀମାନ୍ପୂଜ୍ଯସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵାସିନାମ୍
ସେ ମହାନ ବିନାୟକ ନାମରେ ତିନି ଲୋକର ଲୋକମାନେ ପୂଜିତ ହେଲେ।
ତତୋ ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଦେଵୀପ୍ରିଯହିତେ ରତାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଦେବୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ କାମରେ ଲାଗି ଖୁସି ହେଲେ।
ଦେଵା ଊଚୁଃ ତଵାଯଂ ତନଯୋ ଦେଵି ସର୍ଵେଷାଂ ନଃ ପୁରଃସରଃ
ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: ହେ ଦେବୀ, ଏହି ତୁମର ପୁଅ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ହେବ।
ଏତଚ୍ଛୃଂଗଂ ଗିରେ ରମ୍ଯଂ ତଵ ସଂସେଵନାଚ୍ଛୁଭେ
ଏହି ସୁନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ଶିଖର, ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ସେବା କରିବାରୁ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି।
ଯେଽତ୍ର ସ୍ନାନଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ସୁପୁଣ୍ଯେ ସଲିଲାଶ୍ରଯେ
ଏଠାରେ ଯେମାନେ ଏହି ଅତି ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବେ,
ମାଘମାସେ ତୃତୀଯାଯାଂ ଶୁକ୍ଲାଯାଂ ଯେ ସମାହିତାଃ
ବିଶେଷକରି ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ ଯେମାନେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ସ୍ନାନ କରିବେ,
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ସ୍ଵସ୍ଥାନଂ ତୁ ତତୋ ଗତାଃ
ଏଭଳି କହି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପୁଣି ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଂଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡ ଈଶାନୀଶିଖରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵିପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ରୀ ସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ଇଶାନୀ ଶିଖରର ମହିମା' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ବାଉନ୍ତିସ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ପଦଂ ନ୍ଯସ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଲୋକକାରିଣା
ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ପଦ ରଖିଥିଲେ।
ପୁରା ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵାସ୍ତତ୍ର ସର୍ଵେ ସମାହିତାଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ଅଚଲେଶ୍ଵରଯାତ୍ରାଯାଂ ସୁଭକ୍ତ୍ଯା ଭାଵିତା ନୃପ
ଅଚଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ଯାତ୍ରା ସମୟରେ, ହେ ରାଜା, ସମସ୍ତେ ଗଭୀର ଭକ୍ତିରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ।
ଉପଵାସୈଶ୍ଚ ନିର୍ଵିଣ୍ଣା ଵଯଂ ସର୍ଵେ ପିତାମହ
ଉପବାସ କରି କରି ଆମେ ସମସ୍ତେ, ହେ ପିତାମହ, କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇପଡ଼ିଛୁ।
ତସ୍ମାତ୍ସଦୁପଦେଶଂ ତ୍ଵଂ କିଂଚିଦ୍ଦାତୁମିହାର୍ହସି
ସେହିପାଇଁ ଏଠାରେ ଆମକୁ କିଛି ଭଲ ଉପଦେଶ ଦେବାକୁ ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟ।
ଅଯାଚିତୋପଚାରୈଶ୍ଚ ଜପହୋମୈଃ ସୁଦୁଷ୍କରୈଃ
ଅନାଗ୍ରହ କରାଯାଇଥିବା ଉପଚାର, ଜପ ଓ ହୋମ ଭଳି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ,
ତେଷାଂ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଦା ଦେଵଃ କୃପାନ୍ଵିତଃ
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବେଳେ ଦେବତା କୃପାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ତତଃ ସ୍ଵକଂ ପଦଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ରମ୍ଯେ ପର୍ଵତରୋଧସି
ତାପରେ ସେ ନିଜ ପଦଚିହ୍ନକୁ ସୁନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ଢାଳରେ ରଖିଦେଲେ।
ସ୍ପୃଶଂତୁ ଋଷଯଃ ସର୍ଵେ ତତୋ ଯାସ୍ଯଥ ସଦ୍ଗତିମ୍
ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଏହାକୁ ଛୁଇଁନ୍ତୁ, ତାପରେ ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।
ଵିନା ସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ଵ୍ରତହୋମଜପାଦିଭିଃ 7.3.53.
ସ୍ନାନ, ଦାନ, ବ୍ରତ, ହୋମ, ଜପ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ମଧ୍ୟ,
ଅସ୍ମିନ୍ପଦେ ମଯା ନ୍ଯସ୍ତେ ଯାଂତି ଲୋକାଃ ସହସ୍ରଶଃ
ମୋର ଏହି ପଦଚିହ୍ନ ରଖାଯିବା ସହିତ, ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ।