ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାନାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ଜପହୋମାଦିକଂ ଚ ଯତ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ, ଜପ, ହୋମ ଓ ଅନ୍ୟ ଯେକୌଣସି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ,
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ କୋଟିତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵଵର୍ଣନଂନାମ ପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀ ସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ 'କୋଟିତୀର୍ଥର ମହିମା' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ତୀର୍ଥଂ ପାପହରଂ ନୃଣାଂ ନିଶାନାଥେନ ନିର୍ମିତମ୍
ନିଶାର ନାଥ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନଙ୍କର ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।
ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ଯଦା ରାଜନ୍ଗ୍ରହଣେ ଚଂଦ୍ରସୂର୍ଯଯୋଃ
ରାଜା, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତଦା ଭଯାନ୍ଵିତଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋ ମତ୍ଵା ଦୈତ୍ଯଂ ଦୁରାସଦମ୍
ସେତେବେଳେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଭୟରେ ଭରିଯାଇ, ଦାୟତ୍ୟକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଭାବିଲେ,
ତତ୍ର ଭିତ୍ତ୍ଵା ଗିରେଃ ଶୃଂଗେ କୃତ୍ଵା ଵିଵରମୁତ୍ତମମ୍
ସେଠାରେ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରକୁ ଭେଦି, ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁହା ତିଆରି କଲେ।
ତତଃ କାଲେନ ମହତା ତୁଷ୍ଟସ୍ତସ୍ଯ ମହେଶ୍ଵରଃ
ପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ମହେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ବଲଵାନେଷ ଦୁର୍ଧର୍ଷଃ ପ୍ରକୃତ୍ଯା ସିଂହିକାସୁତଃ
ସିଂହିକାଙ୍କ ପୁଅ ଏହି ଦାୟତ୍ୟ ସ୍ୱଭାବତଃ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୁର୍ଜୟ।
ସାଂପ୍ରତଂ ଭକ୍ଷିତଂ ତେନ ପୀଯୂଷଂ ସୁରସତ୍ତମ
ଏବେ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ, ସେ ଅମୃତ ପାନ କରିଛି।
ପୀଯମାନେଽମୃତେ ଦେଵ ଦେଵୈଃ ପୂର୍ଵଂ ପରାଜିତୈଃ
ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ପରାଜିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଅମୃତ ପାନ କରୁଥିଲେ,
ଅପିବଚ୍ଚାମୃତଂ ରାହୁସ୍ତେନାସ୍ଯ ମୃତ୍ଯୁଵର୍ଜିତମ୍
ରାହୁ ସେଇ ଅମୃତ ପିଇଥିଲେ, ଏହିପରି ସେ ମୃତ୍ୟୁ ଠାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ତତୋ ଦେଵୈଃ କୃତଂ ସାମ ଗ୍ରହମଧ୍ଯେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ 7.3.51.
ତାପରେ, ଦେବମାନେ ସମ୍ମିଳନ କରି, ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସାଇଲେ।
ଭଯାତ୍ତସ୍ଯ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭିତ୍ତ୍ଵା ଶୃଂଗଂ ଗିରେରିଦମ୍ ତସ୍ମାଦତ୍ର ପ୍ରସାଦଂ ମେ କୁରୁ କାମନିଷୂଦନ
ତାଙ୍କ ଭୟରେ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ, ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଭେଦି ଏହି କାମ କରାଯାଇଥିଲା; ଏହିଠାରେ ମୋତେ ଦୟା କର, କାମନା ନାଶକ।
କରିଷ୍ଯତି ଗ୍ରହଂ ନୂନଂ ରାହୁଃ କୋପପରାଯଣଃ
କ୍ରୋଧରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ରାହୁ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ଧରିବ।
ଗ୍ରହଣେ ତଵ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ସ୍ନାନଦାନାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ
ତୁମ ପାଖରେ ଗ୍ରହଣ ଆସିଲେ, ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କରିବା ଉଚିତ।
ତାଭିସ୍ତଵ ନ ସଂତାପଃ ସ୍ଵଲ୍ପୋଽପ୍ଯେଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କରିଲେ, ତୁମେ କିଛିମାତ୍ର ଦୁଃଖ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ।
ଗ୍ରହଣେ ତଵ ସଂଜାତେ ମମ ଵାକ୍ଯାଦସଂଶଯମ୍ ଚନ୍ଦ୍ରୋଦ୍ଭେଦମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତୀର୍ଥଂ ଲୋକେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ ହେବାବେଳେ, ମୋର କଥା ଅନୁସାରେ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ— ଯେଉଁ ତୀର୍ଥକୁ 'ଚନ୍ଦ୍ରୋଦ୍ଭେଦ' ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ସେଠା ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥ ହେବ।
ଗ୍ରହଣେ ତଵ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଯୋଽତ୍ର ସ୍ନାନଂ କରିଷ୍ଯତି
ତୁମ ପାଖରେ ଗ୍ରହଣ ଆସିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ କିଏ ସ୍ନାନ କରିବ,
ଯୋ ଵା ସୋମଦିନେ ସ୍ନାନଂ ଦର୍ଶନଂ ତତ୍ର ଚାଚରେତ୍
କିମ୍ବା ସୋମବାର ଦିନେ ଯେଉଁଠାରେ କିଏ ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ଦର୍ଶନ କରିବ,
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଭଗଵାଂସ୍ତତଶ୍ଚାଂତର୍ଦଧେ ହରଃ
ଏପରି କଥା କହି, ଭଗବାନ ହରା ସେଠାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ଚନ୍ଦ୍ରୋଦ୍ଭେଦତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମୈକପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଅଟଠାଉଁ ହଜାର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ଚନ୍ଦ୍ରୋଦ୍ଭେଦ ତୀର୍ଥର ମହିମା' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଏକାବନ୍ତି ଅଧ୍ୟାୟ ଏଠି ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ର ଗୌର୍ଯା ତପସ୍ତପ୍ତଂ ସୁପୁଣ୍ଯଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଗୌରୀ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ, ସେଠି ବହୁତ ପୁଣ୍ୟ ଓ ଲୋକମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଯସ୍ଯ ସଂଦର୍ଶନେନାପି ନରଃ ପାପାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ସେଠିକୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
କିମର୍ଥଂ ଚ ମହତ୍ତ୍ଵେତତ୍କୌତୁକଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ଏହିପରି ବଡ଼ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାହିଁକି? ତୁମେ ଏହା କହିବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ଯାଃ ସଂଶ୍ରଵଣାଦେଵ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ
ଏହାକୁ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ପୁରା ଗୌର୍ଯା ସମାସକ୍ତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦେଵାଃ ସଵାସଵାଃ
ପୂର୍ବେ ଗୌରୀ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିବାକୁ ଜାଣି, ଦେବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ,
ଵୀର୍ଯଂ ଯଦି ତ୍ରିନେତ୍ରସ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରେ ଗୌର୍ଯାଃ ପତିଷ୍ଯତି
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଭଗବାନଙ୍କର ବୀର୍ୟ ଯଦି ଗୌରୀଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପଡ଼ିବ,
ସଂତତେସ୍ତୁ ଵିନାଶାଯ ତତୋ ଗଚ୍ଛାମହେ ଵଯମ୍
ତେବେ ସେ ସନ୍ତାନର ନାଶ ପାଇଁ ଆମେ ଯିବା।
ଏଵଂ ସଂମଂତ୍ର୍ଯ ଦେଵାସ୍ତେ କୈଲାସଂ ପର୍ଵତଂ ଗତାଃ
ଏପରି ଆଲୋଚନା କରି, ଦେବମାନେ କୈଳାସ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ।