ସ୍କନ୍ଦପୁରାଣମ୍

ଦାନଯଜ୍ଞତପଃଶୀଲାଃ ସ୍ଵଦାରନିରତାସ୍ତଥା

ଯେମାନେ ଦାନ, ଯଜ୍ଞ, ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି ଓ ନିଜ ଜୀବନୀ ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି,

ସ୍ଵକର୍ମଭିଃ କୁଲାଂଗାର ଦିଵଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଯଥାର୍ହତଃ ତସ୍ମାଦୁଦ୍ଧର ନଃ ସର୍ଵାନ୍କୃତ୍ଵା କିଂଚିଚ୍ଛୁଭାର୍ଚନମ୍

ନିଜ କର୍ମରେ ଏହି କୁଳର ଲୋକମାନେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ତେଣୁ, ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କର, ଅଳ୍ପ ମାତ୍ର ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରି।

କର୍ମଭିସ୍ତଵ ପାପାତ୍ମନ୍ଵଯଂ ନରକମାଶ୍ରିତାଃ

ତୁମର କର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ହେ ପାପୀ, ତୁମର କୁଳ ନରକରେ ଅଶ୍ରୟ ନେଇଛି।

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ତେ ସର୍ଵେ ପିତରସ୍ତୁ ସୁଦୁଃଖିତାଃ 7.3.48.

ଏପରି କହିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।

ତତୋ ଦୁଃଖମନୁପ୍ରାପ୍ତଃ ପିତୃଵାକ୍ଯାନି ସଂସ୍ମରନ୍

ତାପରେ, ଦୁଃଖରେ ଭାଗି, ସେ ପିତୃମାନେ କହିଥିବା କଥା ମନେ ପକାଇଲେ।

କଥଂ ତେ କୁଶଲଂ ରାଜ୍ଯେ ଶରୀରେ ଵା ପୁରେଽଥଵା

ତୁମର ରାଜ୍ୟରେ, ଶରୀରରେ କିମ୍ବା ସହରରେ କିପରି ଭଲ ହେବ?

ରାଜୋଵାଚ ମଯା ଦୃଷ୍ଟୋଽଦ୍ଯ ସ୍ଵପ୍ନାଂତେ ପିତା ହ୍ଯଥ ପିତାମହଃ

ରାଜା କହିଲେ: ଆଜି ସ୍ୱପ୍ନର ଶେଷରେ ମୁଁ ମୋ ପିତା ଓ ପିତାମହଙ୍କୁ ଦେଖିଲି।

ଉପାଲବ୍ଧୋଽସ୍ମି ତୈଃ ସର୍ଵୈସ୍ତଵ କର୍ମଭିରୀଦୃଶୈଃ

ସମସ୍ତେ ମୋତେ ତୁମର ଏପରି କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଡାଟିଲେ।

ଅଥାନ୍ଯେ ଦଶ ଯାସ୍ଯନ୍ତି ଭଵିଷ୍ଯାଶ୍ଚ ଭଵାନପି

ତାପରେ, ଅନ୍ୟ ଦଶଜଣ ଯିବେ, ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଯିବ।

ଏଵମୁକ୍ତଃ ପ୍ରବୁଦ୍ଧୋଽହଂ ପିତୃଭିର୍ଵରଵର୍ଣିନି

ଏପରି କହିବା ପରେ, ପିତୃମାନେ ମୋତେ ଜାଗାଇଲେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା।

ଇନ୍ଦୁମତ୍ଯୁଵାଚ ସତ୍ଯମେତନ୍ମହାରାଜ ଯଦୁକ୍ତୋଽସି ପିତାମହୈଃ

ଇନ୍ଦୁମତୀ କହିଲେ: ଏହା ସତ୍ୟ, ହେ ମହାରାଜ, ଯାହା ପିତାମହମାନେ କହିଛନ୍ତି।

ଯଥା ସୁପୁତ୍ରମାସାଦ୍ଯ ତରଂତି ପିତରୋ ନୃପ

ଯେପରି ଭଲ ପୁଅ ପାଇଲେ ପୂର୍ବଜମାନେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ରାଜା।

ସ ତ୍ଵମାହୂଯ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରାନ୍ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଵିଚକ୍ଷଣାନ୍

ତେଣୁ, ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଡାକ।

ଆନଯାମାସ ରାଜାଽସୌ ତତୋ ଵିପ୍ରାନନେକଶଃ ଉଵାଚ ଵିନଯୋପେତୋ ଭାର୍ଯଯା ସହିତୋ ହିତାନ୍॥ 7.3.48.

ତାପରେ ରାଜା ଅନେକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଆଣିଲେ; ନମ୍ରତା ସହିତ, ସେ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସହ ତାଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ କଥା କହିଲେ।

ସ୍ଵର୍ଗଂ ଯାଂତି ସୁପୁତ୍ରେଣ ତାରିତାଃ ପ୍ରୋଚ୍ଯତାଂ ସ୍ଫୁଟମ୍

ଯେଉଁ ପୂର୍ବଜମାନେ ଭଲ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ କରି କହ।

ନିରଯସ୍ଥା ଦିଵଂ ଯାଂତି ଯଦ୍ଯପି ସ୍ଯୁଃ ସୁପାପିନଃ

ନରକରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅତି ପାପୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ଯତ୍କିଂଚିଦତ୍ର କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯତାମଖିଲଂ ହି ତତ୍

ଏଠାରେ ଯାହା କରିବା ଦରକାର, ସମସ୍ତ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ କରି କହ।

ତଥୋକ୍ତାସ୍ତେ ନୃପେଂଦ୍ରେଣ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସତ୍ଯଵାଦିନଃ

ଏପରି ରାଜାଙ୍କୁ କହିବା ପରେ, ସତ୍ୟବାଦୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କଥା କହିଲେ।

ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରାହ୍ଯା ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରଶ୍ଚରଣମାଦିତଃ

ଦୀକ୍ଷା ନେବା ଦରକାର, ହେ ରାଜାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂର୍ବ ନିୟମ ଅନୁସାରେ।

ସ ତ୍ଵଂ ପାପସମାଚାରୋ ବାଲ୍ଯାତ୍ପ୍ରଭୃତି ପାର୍ଥିଵ

ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଛୁଆବେଳୁଠାରୁ ଦୁଷ୍ଟ କାମ କରିଆସୁଛ।

ସର୍ଵତୀର୍ଥାଭିଷିକ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ଯଦା ସ୍ଯାନ୍ନୃପସତ୍ତମ

ହେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ରାଜା, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବେ,

ପ୍ରଭାସାଦୀନି ତୀର୍ଥାନି ଯାନି ସଂତି ଧରାତଲେ

ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ପ୍ରଭାସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତୀର୍ଥ,

ମନସା ଗଚ୍ଛ ଦୁର୍ଗାଣି ଦଦଦ୍ଦାନମନୁତ୍ତମମ୍ ଯନ୍ନ ଯାତି ନୃଣାଂ ରାଜଂସ୍ତୀର୍ଥସ୍ନାନାଦିନା ଭୁଵି

ସେଇ କଠିନ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ମନରେ ଯାଅ, ଉତ୍ତମ ଦାନ ଦିଅ, ଯାହାକୁ ଲୋକେ ପୃଥିବୀରେ ତୀର୍ଥସ୍ନାନ କରି ଓ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାମରେ ପହଞ୍ଚିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ରାଜା।

ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାପରୋ ଭୂତ୍ଵା ପରିବଭ୍ରାମ ମେଦିନୀମ୍ 7.3.48.

ସେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାରେ ଲାଗି ଦେଶରେ ଘୁଞ୍ଚିଲେ।

ନିଯତୋ ନିଯତାହାରୋ ଦଦଦ୍ଦାନାନି ଭୂରିଶଃ

ସେ ନିୟମିତ ଓ ମାପରେ ଖାଇ, ବହୁତ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।

କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାନୁଷଂଗତଃ

କିଛି ସମୟ ପରେ, ସେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।

ସ ସ୍ନାନମକରୋତ୍ତତ୍ର ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂତେନ ଚେତସା

ସେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରା ମନରେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ।

ଵିମୁକ୍ତାଃ ପିତରୋ ରୌଦ୍ରାନ୍ନରକାତ୍ସୁପ୍ରହର୍ଷିତାଃ

ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ।

ତମୂଚୁସ୍ତାରିତାଃ ସର୍ଵେ ଵଯଂ ପୁତ୍ର ତ୍ଵଯାଽଧୁନା

ସେଇ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତେ କହିଲେ, 'ପୁଅ, ଏବେ ତୁମ ପାଇଁ ଆମେ ଉଦ୍ଧାର ହେଲୁ।'