ସିଦ୍ଧୈସ୍ତୁ ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗଂ ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍
ସିଦ୍ଧମାନେ ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ତତ୍ରାସ୍ତି ଶୋଭନଂ କୁଣ୍ଡଂ ସୁନିର୍ମଲଜଲାନ୍ଵିତମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର କୁଣ୍ଡ ଅଛି, ଯାହା ପରିସ୍କାର ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଂଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯଂସ୍ତତ୍ର ସ୍ନାତି ନରୋ ନୃପ
ଓ ରାଜା, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ସମୟରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରେ,
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରମହିମଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ରଯଶ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ତେତାଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଯତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ଦିଗ୍ଗଜୈର୍ଭାଵିତାତ୍ମଭିଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ଦିଗ୍ଗଜମାନେ, ଯାହାଙ୍କ ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିଲା, ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ,
ଭୂଭାରଧରଣୈଶ୍ଚାନ୍ଯୈରୈରାଵଣମୁଖୈର୍ନୃପ
ଏବଂ ଏହି ଭୂମିର ଭାର ବହିଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ, ଏଇରାବତ ଆଦି ହାତୀମାନେ, ଓ ରାଜା, ସେଠାରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଂଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ଗଜତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵଵର୍ଣନଂନାମ ଚତୁଶ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ଗଜତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଚୁଆଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ଖ୍ଯାତିର୍ଵିବୁଧୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସ୍ଵଯମେଵ ଵ୍ଯଧୀଯତ
ଯାହାର କୀର୍ତ୍ତି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ନିଜେ ନିଜେ ପ୍ରସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲେ,
ତତ୍ର ଯଃ କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧମମାଵାସ୍ଯାଂ ଵିଶେଷତଃ ପିତୄନ୍ସ ତାରଯତ୍ଯେଵ ପ୍ରାପ୍ତାନପି ସୁଦୁର୍ଗତିମ୍
ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ମନୁଷ୍ୟ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ସେ ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟଦାୟକ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାରିଦେଇପାରେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ଶ୍ରୀଦେଵଖାତୋତ୍ପତ୍ତିମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ପଂଚଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ଶ୍ରୀଦେବଖା ଉତ୍ପତ୍ତିର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ପଞ୍ଚଚୁଆଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜାଯତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ମେଧାଵୀ ମତିମାଞ୍ଛୁଚିଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ମାନବ ଜଣେ ମେଧାବୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ଵ୍ଯାସତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଷଟ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ବ୍ୟାସତୀର୍ଥର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଛଅଚୁଆଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ଗୌତମେନ ମହାତ୍ମନା
ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ମହାତ୍ମା ଗୌତମ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ,
ପୁରାଽଽସୀଦ୍ଗୌତମୋ ନାମ ମୁନିଃ ପରମଧାର୍ମିକଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଗୌତମ ନାମକ ଏକ ମହାଧାର୍ମିକ ଋଷି ଥିଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯାଽଽରାଧଯମାନସ୍ଯ ନିର୍ଭିଦ୍ଯ ଧରଣୀତଲମ୍
ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରୁଥିବା ବେଳେ ଭୂମି ଫାଟିଗଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଯତ୍ତେ ମନସି ଵର୍ତତେ
ସେହି ସମୟରେ ଏକ ଦେହହୀନ ସ୍ୱର କହିଲା: 'ଭଲ ହେଉ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଇଛା ଅଛି, ତାହା ଚୟନ କର।'
ସଦା କାର୍ଯଂ ହି ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋ ମମ ପ୍ରଭୋ
'ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ତେବେ ଆପଣଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ସଦା ଏଠାରେ ରହୁ।'
ଯସ୍ତ୍ଵାଂ ପଶ୍ଯତି ସଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତୁ
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ସତ୍ଭକ୍ତିରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବେ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ।
କୃଷ୍ଣାଯାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ ଯାସ୍ଯତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୃଷ୍ଣା ଅମାବାସ୍ୟାରେ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପାଇବେ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ଵାଣୀ ଵିରରାମ ମହୀପତେ ତତ୍ର ସ୍ନାତୋ ନରଃ ସଦ୍ଯଃ କୁଲଂ ତାରଯତେଽଖିଲମ୍
ଏପରି କହି ସେ ସ୍ୱର ଶାନ୍ତ ହେଲା, ରାଜା; ଯେଉଁଠି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସମଗ୍ର କୁଳକୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିଶେଷାଦିନ୍ଦୁସଂକ୍ଷଯେ
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ବିଶେଷକରି ଚନ୍ଦ୍ର ଅସ୍ତମାନ କାଳରେ,
ତତ୍ର ଦାନଂ ପ୍ରଶଂସଂତି ତିଲାନାଂ ମୁନିପୁଂଗଵାଃ 7.3.47.
ସେଠାରେ ତିଳ ଦାନ କୁ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ବହୁତ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଅର୍ବୁଦେ ଗୌତମୀ ଯାତ୍ରା ସିଂହସ୍ଥେ ଚ ବୃହସ୍ପତୌ
ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତରେ, ଗୌତମୀ ଯାତ୍ରାରେ, ବା ବୃହସ୍ପତି ସିଂହରାଶିରେ ଥିବାବେଳେ,
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଭାଗୀରଥ୍ଯଵଗାହନେ
ସେଠାରେ ଭାଗୀରଥୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଛଅ ହଜାର ବର୍ଷର ସ୍ନାନ ସମାନ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶାତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ଗୌତମାଶ୍ରମତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ସପ୍ତଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଅଧ୍ୟାୟ ମଧ୍ୟରୁ ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡ, ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ 'ଗୌତମାଶ୍ରମ ତୀର୍ଥର ମହିମା' ନାମକ ସତଚାଳିଶିଅଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଯତ୍ର ସ୍ନାତୋ ନରଃ ସମ୍ଯକ୍କୁଲଂ ତାରଯତେଽଖିଲମ୍
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଭଲଭାବେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେ ସମଗ୍ର କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।
ଦଶ ପୂର୍ଵାନ୍ଭଵିଷ୍ଯାଂଶ୍ଚ ତଥାତ୍ମାନଂ ନୃପୋତ୍ତମ
ହେ ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂର୍ବଜ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଦଶ ଜନ ଓ ସ୍ୱୟଂ ନିଜେ।
ଆସୀଦପ୍ରସ୍ତୁତୋ ନାମ ରାଜା ପୂର୍ଵଂ ସ ପାପକୃତ୍
ପୂର୍ବେ ଏକ ଅପ୍ରସ୍ତୁତ ନାମକ ରାଜା ଥିଲେ, ସେ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରୁଥିଲେ।
ତସ୍ମିଞ୍ଛାସତି ଲୋକାନାଂ ନାସୀତ୍ସୌଖ୍ଯଂ କଦାଚନ
ସେ ରାଜ୍ୟ କରୁଥିବା ବେଳେ ଲୋକମାନେ କେବେ ଖୁସି ହୋଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ନ୍ଯାଯତୋଽନ୍ଯାଯତୋ ଵାପି କରୋତି ଧନସଂଗ୍ରହମ୍
ସେ ନ୍ୟାୟ ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଭାବରେ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରୁଥିଲେ।