ସୋଽହମାରାଧଯିଷ୍ଯାମି ତଥୈଵ ଚତୁରାନନମ୍
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଭାବରେ ଚତୁର୍ମୁଖଙ୍କୁ ପୂଜିବି।
ଅମୃତସ୍ରାଵି ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୁତ୍ରସ୍ଯ ସ ଦ୍ଵିଜଃ
ପୁଅଙ୍କର ସେଇ ଅମୃତ ସମାନ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦ୍ୱିଜ ଖୁସି ହେଲେ।
ମାର୍କ୍କଂଡୋଽପି ଦ୍ରୁତଂ ଗତ୍ଵା ରମ୍ଯ ମର୍ବୁଦପର୍ଵତମ୍ 7.3.41.
ମାର୍କଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆନନ୍ଦମୟ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ।
ତସ୍ଯାଶ୍ରମପଦେ ପୁଣ୍ଯେ ଶ୍ରାଵଣେ ମାସି ପାର୍ଥିଵ ପିତୃମେଧଫଲଂ ତସ୍ଯ ସକଲଂ ସ୍ଯାଦସଂଶଯମ୍
ସେଇ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ସ୍ଥାନରେ, ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ, ହେ ରାଜା, ସମସ୍ତ ପିତୃମେଧ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳିଥାଏ।
ଋଷିଯୋଗେନ ଯସ୍ତତ୍ର ତର୍ପଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋତ୍ତମାନ୍
ଯିଏ ଏଠାରେ ଋଷିମାନେ କରୁଥିବା ପଦ୍ଧତିରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ତୃପ୍ତ କରେ,
ଯଃ ସ୍ନାନଂ କୁରୁତେ ତତ୍ର ସମ୍ଯକ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଏଠାରେ ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନିଷ୍ଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ,
ତତୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଂଗଂ ପାପହରଂ ପରମ୍
ତେଣୁ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମନୁଷ୍ୟ ଉଚିତ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବାରେ ସକ୍ଷମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗକୁ ଯିବା।
ତସ୍ମିନ୍ସ୍ପୃଷ୍ଟେଽଥ ଵା ଦୃଷ୍ଟେ ପୂଜିତେ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ସେଇ ଲିଙ୍ଗକୁ ଛୁଇଁଲେ, ଦେଖିଲେ କିମ୍ବା ବିଶେଷ ଭାବେ ପୂଜା କଲେ,
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଂଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡ ଉଦ୍ଦାଲକେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵିଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ଉଦ୍ଦାଲକେଶ୍ୱର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ବୟାଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ସିଦ୍ଧୈସ୍ତୁ ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗଂ ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍
ସିଦ୍ଧମାନେ ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ତତ୍ରାସ୍ତି ଶୋଭନଂ କୁଣ୍ଡଂ ସୁନିର୍ମଲଜଲାନ୍ଵିତମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର କୁଣ୍ଡ ଅଛି, ଯାହା ପରିସ୍କାର ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଂଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯଂସ୍ତତ୍ର ସ୍ନାତି ନରୋ ନୃପ
ଓ ରାଜା, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ସମୟରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରେ,
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରମହିମଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ରଯଶ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ତେତାଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଯତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ଦିଗ୍ଗଜୈର୍ଭାଵିତାତ୍ମଭିଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ଦିଗ୍ଗଜମାନେ, ଯାହାଙ୍କ ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିଲା, ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ,
ଭୂଭାରଧରଣୈଶ୍ଚାନ୍ଯୈରୈରାଵଣମୁଖୈର୍ନୃପ
ଏବଂ ଏହି ଭୂମିର ଭାର ବହିଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ, ଏଇରାବତ ଆଦି ହାତୀମାନେ, ଓ ରାଜା, ସେଠାରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଂଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ଗଜତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵଵର୍ଣନଂନାମ ଚତୁଶ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ଗଜତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଚୁଆଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ଖ୍ଯାତିର୍ଵିବୁଧୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସ୍ଵଯମେଵ ଵ୍ଯଧୀଯତ
ଯାହାର କୀର୍ତ୍ତି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ନିଜେ ନିଜେ ପ୍ରସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲେ,
ତତ୍ର ଯଃ କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧମମାଵାସ୍ଯାଂ ଵିଶେଷତଃ ପିତୄନ୍ସ ତାରଯତ୍ଯେଵ ପ୍ରାପ୍ତାନପି ସୁଦୁର୍ଗତିମ୍
ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ମନୁଷ୍ୟ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ସେ ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟଦାୟକ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାରିଦେଇପାରେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ଶ୍ରୀଦେଵଖାତୋତ୍ପତ୍ତିମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ପଂଚଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ଶ୍ରୀଦେବଖା ଉତ୍ପତ୍ତିର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ପଞ୍ଚଚୁଆଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜାଯତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ମେଧାଵୀ ମତିମାଞ୍ଛୁଚିଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ମାନବ ଜଣେ ମେଧାବୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ଵ୍ଯାସତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଷଟ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ବ୍ୟାସତୀର୍ଥର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଛଅଚୁଆଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ଗୌତମେନ ମହାତ୍ମନା
ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ମହାତ୍ମା ଗୌତମ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ,
ପୁରାଽଽସୀଦ୍ଗୌତମୋ ନାମ ମୁନିଃ ପରମଧାର୍ମିକଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଗୌତମ ନାମକ ଏକ ମହାଧାର୍ମିକ ଋଷି ଥିଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯାଽଽରାଧଯମାନସ୍ଯ ନିର୍ଭିଦ୍ଯ ଧରଣୀତଲମ୍
ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରୁଥିବା ବେଳେ ଭୂମି ଫାଟିଗଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଯତ୍ତେ ମନସି ଵର୍ତତେ
ସେହି ସମୟରେ ଏକ ଦେହହୀନ ସ୍ୱର କହିଲା: 'ଭଲ ହେଉ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଇଛା ଅଛି, ତାହା ଚୟନ କର।'
ସଦା କାର୍ଯଂ ହି ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋ ମମ ପ୍ରଭୋ
'ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ତେବେ ଆପଣଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ସଦା ଏଠାରେ ରହୁ।'
ଯସ୍ତ୍ଵାଂ ପଶ୍ଯତି ସଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତୁ
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ସତ୍ଭକ୍ତିରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବେ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ।
କୃଷ୍ଣାଯାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ ଯାସ୍ଯତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୃଷ୍ଣା ଅମାବାସ୍ୟାରେ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପାଇବେ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ଵାଣୀ ଵିରରାମ ମହୀପତେ ତତ୍ର ସ୍ନାତୋ ନରଃ ସଦ୍ଯଃ କୁଲଂ ତାରଯତେଽଖିଲମ୍
ଏପରି କହି ସେ ସ୍ୱର ଶାନ୍ତ ହେଲା, ରାଜା; ଯେଉଁଠି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସମଗ୍ର କୁଳକୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।