ଯଥା ଵଯଂ ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧମସତ୍ଯା ନ ଚତୁର୍ମୁଖ
ଯେପରି ଆମେ ତୁମ ସହିତ ଏଠାରେ ଅସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ହେ ଚତୁର୍ମୁଖ,
ଅଥ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରହୃଷ୍ଟାତ୍ମା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ମୁନିଦାରକମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ସେଇ ମୁନିଶିଶୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ମନରେ ଅନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ତତସ୍ତେ ମୁନଯୋ ହୃଷ୍ଟାସ୍ତମାଦାଯ ଗୃହଂ ପ୍ରତି 7.3.41.
ତାପରେ ସେଇ ଖୁସି ହୋଇଥିବା ମୁନିମାନେ, ତାଙ୍କୁ ନେଇ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅଥ ତସ୍ଯ ପିତା ତତ୍ର ମୃକଂଡୋ ମୁନିସତ୍ତମଃ
ତାପରେ ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ବାପା, ମହାନ ଋଷି ମୃକଣ୍ଡୁ ଥିଲେ।
ହା ପୁତ୍ରପୁତ୍ର କରୁଣଂ ରୁଦିତ୍ଵା ଧର୍ମଵତ୍ସଲଃ
ହା ପୁଅ, ପୁଅ! ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଦୁଃଖରେ କନ୍ଦିଲେ।
ଅକୃତ୍ଵାପି କ୍ରିଯାଃ କାର୍ଯାଃ କଥଂ ମୃତ୍ଯୁଵଶଂ ଗତଃ
ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କରିନଥିବା ବେଳେ, କିପରି ସେ ମୃତ୍ୟୁର ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁଗତ ହେଲେ?
ଏଵଂ ଵିଲପତସ୍ତସ୍ଯ ବହୁଧା ନୃପସତ୍ତମ
ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ବହୁ ଭାବେ ଦୁଃଖ କରୁଥିବା ବେଳେ, ହେ ରାଜା,
ଅଥାସୌ ପ୍ରଯଯୌ ବାଲଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାଂତରାତ୍ମନା
ତାପରେ ସେଇ ଶିଶୁ, ଅନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟ ସହିତ, ଚାଲିଗଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛାଂକଂ ସମାରୋପ୍ଯ ଚିରାଗମନ କାରଣମ୍ ଦର୍ଶନଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକସ୍ଯ ପଦ୍ମଯୋନେର୍ଵରଂ ତଥା
ତାଙ୍କୁ କୋଳରେ ବସାଇ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦେରିର କାରଣ ଏବଂ ପଦ୍ମଯୋନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ସତ୍ଯଂ ମଦର୍ଥେ ତେ ଵ୍ଯେତ୍ଵସୌ ମାନସୋ ଜ୍ଵରଃ
ଏହି ମନର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଶାନ୍ତ ହେବା ପାଇଁ, ମୋ ପାଇଁ ସତ୍ୟ କହ, ଦୟାକରି।
ସୋଽହମାରାଧଯିଷ୍ଯାମି ତଥୈଵ ଚତୁରାନନମ୍
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଭାବରେ ଚତୁର୍ମୁଖଙ୍କୁ ପୂଜିବି।
ଅମୃତସ୍ରାଵି ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୁତ୍ରସ୍ଯ ସ ଦ୍ଵିଜଃ
ପୁଅଙ୍କର ସେଇ ଅମୃତ ସମାନ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦ୍ୱିଜ ଖୁସି ହେଲେ।
ମାର୍କ୍କଂଡୋଽପି ଦ୍ରୁତଂ ଗତ୍ଵା ରମ୍ଯ ମର୍ବୁଦପର୍ଵତମ୍ 7.3.41.
ମାର୍କଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆନନ୍ଦମୟ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ।
ତସ୍ଯାଶ୍ରମପଦେ ପୁଣ୍ଯେ ଶ୍ରାଵଣେ ମାସି ପାର୍ଥିଵ ପିତୃମେଧଫଲଂ ତସ୍ଯ ସକଲଂ ସ୍ଯାଦସଂଶଯମ୍
ସେଇ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ସ୍ଥାନରେ, ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ, ହେ ରାଜା, ସମସ୍ତ ପିତୃମେଧ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳିଥାଏ।
ଋଷିଯୋଗେନ ଯସ୍ତତ୍ର ତର୍ପଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋତ୍ତମାନ୍
ଯିଏ ଏଠାରେ ଋଷିମାନେ କରୁଥିବା ପଦ୍ଧତିରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ତୃପ୍ତ କରେ,
ଯଃ ସ୍ନାନଂ କୁରୁତେ ତତ୍ର ସମ୍ଯକ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଏଠାରେ ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନିଷ୍ଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ,
ତତୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଂଗଂ ପାପହରଂ ପରମ୍
ତେଣୁ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମନୁଷ୍ୟ ଉଚିତ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବାରେ ସକ୍ଷମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗକୁ ଯିବା।
ତସ୍ମିନ୍ସ୍ପୃଷ୍ଟେଽଥ ଵା ଦୃଷ୍ଟେ ପୂଜିତେ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ସେଇ ଲିଙ୍ଗକୁ ଛୁଇଁଲେ, ଦେଖିଲେ କିମ୍ବା ବିଶେଷ ଭାବେ ପୂଜା କଲେ,
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଂଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡ ଉଦ୍ଦାଲକେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵିଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ଉଦ୍ଦାଲକେଶ୍ୱର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ବୟାଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ସିଦ୍ଧୈସ୍ତୁ ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗଂ ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍
ସିଦ୍ଧମାନେ ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ତତ୍ରାସ୍ତି ଶୋଭନଂ କୁଣ୍ଡଂ ସୁନିର୍ମଲଜଲାନ୍ଵିତମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର କୁଣ୍ଡ ଅଛି, ଯାହା ପରିସ୍କାର ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଂଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯଂସ୍ତତ୍ର ସ୍ନାତି ନରୋ ନୃପ
ଓ ରାଜା, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ସମୟରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରେ,
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରମହିମଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ରଯଶ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ତେତାଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଯତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ଦିଗ୍ଗଜୈର୍ଭାଵିତାତ୍ମଭିଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ଦିଗ୍ଗଜମାନେ, ଯାହାଙ୍କ ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିଲା, ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ,
ଭୂଭାରଧରଣୈଶ୍ଚାନ୍ଯୈରୈରାଵଣମୁଖୈର୍ନୃପ
ଏବଂ ଏହି ଭୂମିର ଭାର ବହିଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ, ଏଇରାବତ ଆଦି ହାତୀମାନେ, ଓ ରାଜା, ସେଠାରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଂଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ଗଜତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵଵର୍ଣନଂନାମ ଚତୁଶ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ଗଜତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଚୁଆଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ଖ୍ଯାତିର୍ଵିବୁଧୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସ୍ଵଯମେଵ ଵ୍ଯଧୀଯତ
ଯାହାର କୀର୍ତ୍ତି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ନିଜେ ନିଜେ ପ୍ରସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲେ,
ତତ୍ର ଯଃ କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧମମାଵାସ୍ଯାଂ ଵିଶେଷତଃ ପିତୄନ୍ସ ତାରଯତ୍ଯେଵ ପ୍ରାପ୍ତାନପି ସୁଦୁର୍ଗତିମ୍
ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ମନୁଷ୍ୟ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ସେ ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟଦାୟକ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାରିଦେଇପାରେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ଶ୍ରୀଦେଵଖାତୋତ୍ପତ୍ତିମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ପଂଚଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ଶ୍ରୀଦେବଖା ଉତ୍ପତ୍ତିର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ପଞ୍ଚଚୁଆଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।