ଦୀର୍ଘାଯୁର୍ଭଵ ତୈରୁକ୍ତଃ ସ ବାଲସ୍ତୁଷ୍ଟିତତ୍ପରୈଃ
ସେମାନେ କହିଲେ, 'ତୁମର ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ହେଉ', ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଦେଖି ଶିଶୁ ଖୁସି ହେଲେ।
ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେଂଽଗିରାନାମ ଦିଵ୍ଯଜ୍ଞାନସମନ୍ଵିତଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ନାମ ଅଙ୍ଗିରା ଥିଲେ, ଯିଏ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଅଥ ତାନବ୍ରଵୀତ୍ସର୍ଵାନ୍ମୁନୀନ୍କିଂଚିତ୍ସଵିସ୍ମଯଃ
ତାପରେ, ଅଲ୍ପ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ସେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଗମିଷ୍ଯତି କୁମାରୋଽଯଂ ନିଧନଂ ପଂଚମେ ଦିନେ 7.3.41.
ଏହି ଶିଶୁ ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ନିଶ୍ଚୟ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିବ।
ଯଥାଽଯଂ ଚିରଜୀଵୀ ସ୍ଯାତ୍ତଥା ନୀତିର୍ଵିଧୀଯତାମ୍
ଏହି ଶିଶୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ହେବା ପାଇଁ ଯେପରି ଉପାୟ ହୋଇପାରେ, ତାହା ବିଚାର କରାଯାଉ।
ବାଲକଂ ତଂ ସମାଦାଯ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଗତାସ୍ତଦା
ତାପରେ, ସେମାନେ ଶିଶୁକୁ ନେଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ।
ତେଷାମନଂତରଂ ତେନ ବାଲକେ ନାଭିଵାଦିତଃ
ସେମାନେ ପହଞ୍ଚିଲେ ପରେ, ଶିଶୁ ସେଠାରେ ଏକ ଲୋକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ନାହିଁ।
ତତଃ ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ହୃଷ୍ଟାଃ ସ୍ଵଚିତ୍ତେ ନୃପସତ୍ତମ
ତାପରେ ସାତ ଋଷି ମନରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା।
ଅର୍ବୁଦଂ ପର୍ଵତଂ ନାମ ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥେଷୁ ଵୈ ଗତାଃ
ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତ ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଯେଉଁମାନେ ଯାଇଥିଲେ,
ଅଥାଗତ୍ଯ ଦ୍ରୁତଂ ଦୂରାଦ୍ବାଲେନାନେନ ଵଂଦିତାଃ ପଂଚମେ ଦିଵସେଽସ୍ଯାପି ମୃତ୍ଯୁର୍ଦେଵ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତାପରେ, ଦୂରରୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆସି, ଏହି ଶିଶୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ, ହେ ଦେବ, ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ହେବ।
ଯଥା ଵଯଂ ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧମସତ୍ଯା ନ ଚତୁର୍ମୁଖ
ଯେପରି ଆମେ ତୁମ ସହିତ ଏଠାରେ ଅସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ହେ ଚତୁର୍ମୁଖ,
ଅଥ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରହୃଷ୍ଟାତ୍ମା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ମୁନିଦାରକମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ସେଇ ମୁନିଶିଶୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ମନରେ ଅନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ତତସ୍ତେ ମୁନଯୋ ହୃଷ୍ଟାସ୍ତମାଦାଯ ଗୃହଂ ପ୍ରତି 7.3.41.
ତାପରେ ସେଇ ଖୁସି ହୋଇଥିବା ମୁନିମାନେ, ତାଙ୍କୁ ନେଇ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅଥ ତସ୍ଯ ପିତା ତତ୍ର ମୃକଂଡୋ ମୁନିସତ୍ତମଃ
ତାପରେ ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ବାପା, ମହାନ ଋଷି ମୃକଣ୍ଡୁ ଥିଲେ।
ହା ପୁତ୍ରପୁତ୍ର କରୁଣଂ ରୁଦିତ୍ଵା ଧର୍ମଵତ୍ସଲଃ
ହା ପୁଅ, ପୁଅ! ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଦୁଃଖରେ କନ୍ଦିଲେ।
ଅକୃତ୍ଵାପି କ୍ରିଯାଃ କାର୍ଯାଃ କଥଂ ମୃତ୍ଯୁଵଶଂ ଗତଃ
ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କରିନଥିବା ବେଳେ, କିପରି ସେ ମୃତ୍ୟୁର ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁଗତ ହେଲେ?
ଏଵଂ ଵିଲପତସ୍ତସ୍ଯ ବହୁଧା ନୃପସତ୍ତମ
ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ବହୁ ଭାବେ ଦୁଃଖ କରୁଥିବା ବେଳେ, ହେ ରାଜା,
ଅଥାସୌ ପ୍ରଯଯୌ ବାଲଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାଂତରାତ୍ମନା
ତାପରେ ସେଇ ଶିଶୁ, ଅନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟ ସହିତ, ଚାଲିଗଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛାଂକଂ ସମାରୋପ୍ଯ ଚିରାଗମନ କାରଣମ୍ ଦର୍ଶନଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକସ୍ଯ ପଦ୍ମଯୋନେର୍ଵରଂ ତଥା
ତାଙ୍କୁ କୋଳରେ ବସାଇ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦେରିର କାରଣ ଏବଂ ପଦ୍ମଯୋନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ସତ୍ଯଂ ମଦର୍ଥେ ତେ ଵ୍ଯେତ୍ଵସୌ ମାନସୋ ଜ୍ଵରଃ
ଏହି ମନର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଶାନ୍ତ ହେବା ପାଇଁ, ମୋ ପାଇଁ ସତ୍ୟ କହ, ଦୟାକରି।
ସୋଽହମାରାଧଯିଷ୍ଯାମି ତଥୈଵ ଚତୁରାନନମ୍
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଭାବରେ ଚତୁର୍ମୁଖଙ୍କୁ ପୂଜିବି।
ଅମୃତସ୍ରାଵି ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୁତ୍ରସ୍ଯ ସ ଦ୍ଵିଜଃ
ପୁଅଙ୍କର ସେଇ ଅମୃତ ସମାନ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦ୍ୱିଜ ଖୁସି ହେଲେ।
ମାର୍କ୍କଂଡୋଽପି ଦ୍ରୁତଂ ଗତ୍ଵା ରମ୍ଯ ମର୍ବୁଦପର୍ଵତମ୍ 7.3.41.
ମାର୍କଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆନନ୍ଦମୟ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ।
ତସ୍ଯାଶ୍ରମପଦେ ପୁଣ୍ଯେ ଶ୍ରାଵଣେ ମାସି ପାର୍ଥିଵ ପିତୃମେଧଫଲଂ ତସ୍ଯ ସକଲଂ ସ୍ଯାଦସଂଶଯମ୍
ସେଇ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ସ୍ଥାନରେ, ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ, ହେ ରାଜା, ସମସ୍ତ ପିତୃମେଧ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳିଥାଏ।
ଋଷିଯୋଗେନ ଯସ୍ତତ୍ର ତର୍ପଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋତ୍ତମାନ୍
ଯିଏ ଏଠାରେ ଋଷିମାନେ କରୁଥିବା ପଦ୍ଧତିରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ତୃପ୍ତ କରେ,
ଯଃ ସ୍ନାନଂ କୁରୁତେ ତତ୍ର ସମ୍ଯକ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଏଠାରେ ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନିଷ୍ଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ,
ତତୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଂଗଂ ପାପହରଂ ପରମ୍
ତେଣୁ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମନୁଷ୍ୟ ଉଚିତ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବାରେ ସକ୍ଷମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗକୁ ଯିବା।
ତସ୍ମିନ୍ସ୍ପୃଷ୍ଟେଽଥ ଵା ଦୃଷ୍ଟେ ପୂଜିତେ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ସେଇ ଲିଙ୍ଗକୁ ଛୁଇଁଲେ, ଦେଖିଲେ କିମ୍ବା ବିଶେଷ ଭାବେ ପୂଜା କଲେ,
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଂଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡ ଉଦ୍ଦାଲକେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵିଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ଉଦ୍ଦାଲକେଶ୍ୱର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ବୟାଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।