ଅସକୃତ୍ସ ମୃକଣ୍ଡେନ ଯାଵତ୍ପୃଷ୍ଟୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ମୃକଣ୍ଡଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାରମ୍ବାର ପଚାରାଯିବା ପରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ।
ଅସ୍ଯ ବାଲସ୍ଯ ଚିହ୍ନାନି ଯାନି କାଯେ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ଶିଶୁର ଦେହରେ କଣ କଣ ଚିହ୍ନ ଅଛି?
ଷଣ୍ମାସେନାସ୍ଯ ବାଲସ୍ଯ ନୂନଂ ମୃତ୍ଯୁର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ଅନୃତଂ ନୋକ୍ତପୂର୍ଵଂ ମେ ଵୈରିଷ୍ଵପି କଦାଚନ
ଏହି ଶିଶୁ ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ନିଶ୍ଚୟ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବ; ମୁଁ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନାହିଁ, ମୋ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ମୃକଂଡେନାଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତ ଇଷ୍ଟଂ ଦେଶଂ ଜଗାମ ହ ॥ 7.3.41.
ମୃକଣ୍ଡଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇଁ, ସେ ଚାହିଁଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ମୃକଂଡୋପି ସୁତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତଃ କ୍ଷୀଣାଯୁଷଂ ନୃପ
ହେ ରାଜା, ତାପରେ ମୃକଣ୍ଡ ଜାଣିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ପୁଅର ଆୟୁଷ୍ୟ ଅତି କମ।
ଶ୍ରୁତାଧ୍ଯଯନସଂପନ୍ନଂ ଯଂଯଂ ପଶ୍ଯସି ଚାଗ୍ରତଃ
ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଆଗରେ ଶ୍ରବଣ ଓ ପାଠରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେଉଁ କାହାକୁ ଦେଖିବା—
ତତଶ୍ଚକ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପିତୁର୍ଵାକ୍ଯଂ ଵିଶେଷତଃ
ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭାବେ ସେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପିତାଙ୍କ କଥା ମାନିଲେ।
ବାଲଂ ଵୃଦ୍ଧଂ ଯୁଵାନଂ ଚ ଯଂଯଂ ପଶ୍ଯତି ଚକ୍ଷୁଷା
ସେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ଯେଉଁ କାହାକୁ ଦେଖୁଥିଲେ—ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଯୁବକ—
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ତସ୍ଯାଶ୍ରମସମୀପତଃ
କିଛି ସମୟ ପରେ, ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ନିକଟରେ—
ଅଥ ତାନ୍ସତ୍ଵରଂ ଗତ୍ଵା ଵଂଦଯାମାସ ପାର୍ଥିଵ
ତାପରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୃତ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ସମ୍ମାନ କଲେ, ହେ ରାଜା।
ଦୀର୍ଘାଯୁର୍ଭଵ ତୈରୁକ୍ତଃ ସ ବାଲସ୍ତୁଷ୍ଟିତତ୍ପରୈଃ
ସେମାନେ କହିଲେ, 'ତୁମର ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ହେଉ', ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଦେଖି ଶିଶୁ ଖୁସି ହେଲେ।
ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେଂଽଗିରାନାମ ଦିଵ୍ଯଜ୍ଞାନସମନ୍ଵିତଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ନାମ ଅଙ୍ଗିରା ଥିଲେ, ଯିଏ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଅଥ ତାନବ୍ରଵୀତ୍ସର୍ଵାନ୍ମୁନୀନ୍କିଂଚିତ୍ସଵିସ୍ମଯଃ
ତାପରେ, ଅଲ୍ପ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ସେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଗମିଷ୍ଯତି କୁମାରୋଽଯଂ ନିଧନଂ ପଂଚମେ ଦିନେ 7.3.41.
ଏହି ଶିଶୁ ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ନିଶ୍ଚୟ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିବ।
ଯଥାଽଯଂ ଚିରଜୀଵୀ ସ୍ଯାତ୍ତଥା ନୀତିର୍ଵିଧୀଯତାମ୍
ଏହି ଶିଶୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ହେବା ପାଇଁ ଯେପରି ଉପାୟ ହୋଇପାରେ, ତାହା ବିଚାର କରାଯାଉ।
ବାଲକଂ ତଂ ସମାଦାଯ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଗତାସ୍ତଦା
ତାପରେ, ସେମାନେ ଶିଶୁକୁ ନେଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ।
ତେଷାମନଂତରଂ ତେନ ବାଲକେ ନାଭିଵାଦିତଃ
ସେମାନେ ପହଞ୍ଚିଲେ ପରେ, ଶିଶୁ ସେଠାରେ ଏକ ଲୋକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ନାହିଁ।
ତତଃ ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ହୃଷ୍ଟାଃ ସ୍ଵଚିତ୍ତେ ନୃପସତ୍ତମ
ତାପରେ ସାତ ଋଷି ମନରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା।
ଅର୍ବୁଦଂ ପର୍ଵତଂ ନାମ ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥେଷୁ ଵୈ ଗତାଃ
ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତ ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଯେଉଁମାନେ ଯାଇଥିଲେ,
ଅଥାଗତ୍ଯ ଦ୍ରୁତଂ ଦୂରାଦ୍ବାଲେନାନେନ ଵଂଦିତାଃ ପଂଚମେ ଦିଵସେଽସ୍ଯାପି ମୃତ୍ଯୁର୍ଦେଵ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତାପରେ, ଦୂରରୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆସି, ଏହି ଶିଶୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ, ହେ ଦେବ, ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ହେବ।
ଯଥା ଵଯଂ ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧମସତ୍ଯା ନ ଚତୁର୍ମୁଖ
ଯେପରି ଆମେ ତୁମ ସହିତ ଏଠାରେ ଅସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ହେ ଚତୁର୍ମୁଖ,
ଅଥ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରହୃଷ୍ଟାତ୍ମା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ମୁନିଦାରକମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ସେଇ ମୁନିଶିଶୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ମନରେ ଅନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ତତସ୍ତେ ମୁନଯୋ ହୃଷ୍ଟାସ୍ତମାଦାଯ ଗୃହଂ ପ୍ରତି 7.3.41.
ତାପରେ ସେଇ ଖୁସି ହୋଇଥିବା ମୁନିମାନେ, ତାଙ୍କୁ ନେଇ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅଥ ତସ୍ଯ ପିତା ତତ୍ର ମୃକଂଡୋ ମୁନିସତ୍ତମଃ
ତାପରେ ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ବାପା, ମହାନ ଋଷି ମୃକଣ୍ଡୁ ଥିଲେ।
ହା ପୁତ୍ରପୁତ୍ର କରୁଣଂ ରୁଦିତ୍ଵା ଧର୍ମଵତ୍ସଲଃ
ହା ପୁଅ, ପୁଅ! ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଦୁଃଖରେ କନ୍ଦିଲେ।
ଅକୃତ୍ଵାପି କ୍ରିଯାଃ କାର୍ଯାଃ କଥଂ ମୃତ୍ଯୁଵଶଂ ଗତଃ
ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କରିନଥିବା ବେଳେ, କିପରି ସେ ମୃତ୍ୟୁର ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁଗତ ହେଲେ?
ଏଵଂ ଵିଲପତସ୍ତସ୍ଯ ବହୁଧା ନୃପସତ୍ତମ
ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ବହୁ ଭାବେ ଦୁଃଖ କରୁଥିବା ବେଳେ, ହେ ରାଜା,
ଅଥାସୌ ପ୍ରଯଯୌ ବାଲଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାଂତରାତ୍ମନା
ତାପରେ ସେଇ ଶିଶୁ, ଅନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟ ସହିତ, ଚାଲିଗଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛାଂକଂ ସମାରୋପ୍ଯ ଚିରାଗମନ କାରଣମ୍ ଦର୍ଶନଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକସ୍ଯ ପଦ୍ମଯୋନେର୍ଵରଂ ତଥା
ତାଙ୍କୁ କୋଳରେ ବସାଇ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦେରିର କାରଣ ଏବଂ ପଦ୍ମଯୋନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ସତ୍ଯଂ ମଦର୍ଥେ ତେ ଵ୍ଯେତ୍ଵସୌ ମାନସୋ ଜ୍ଵରଃ
ଏହି ମନର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଶାନ୍ତ ହେବା ପାଇଁ, ମୋ ପାଇଁ ସତ୍ୟ କହ, ଦୟାକରି।