ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶିଵମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଂ କୃତ୍ଵା ନୃପୋତ୍ତମ
ଶିବଙ୍କ ମହିମା ଦେଖି, ସେ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଧାରଣ କଲେ, ରାଜାମାନ୍ୟ ।
ଯସ୍ମିନ୍ଦୃଷ୍ଟେ ମହାରାଜ ନାରୀ ଵା ଯଦି ଵା ନରଃ
ହେ ମହାରାଜ, ଯେଉଁଠି ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି,
ଏଵମେତନ୍ମଯା ଖ୍ଯାତଂ ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିପୃଚ୍ଛସି
ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ସେ ସବୁକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଂଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଂଡେ କାମେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଚତୁର୍ବିଂଶତି ଅଧ୍ୟାୟ ଏଠି ସମାପ୍ତ ହେଲା ।
ଯତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ମାର୍କଂଡେନ ମହାତ୍ମନା
ଯେଉଁଠି ପୂର୍ବରୁ ମହାତ୍ମା ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ,
ମୃକଣ୍ଡୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋନାମ ପୁରାଽଽସୀଚ୍ଛଂସିତଵ୍ରତଃ
ସେଠି ପୂର୍ବେ ଏକ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ମୃକଣ୍ଡ ।
ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂପୂର୍ଣଃ ଶାଂତଃ ସୂର୍ଯସମପ୍ରଭଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ, ଶାନ୍ତ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ ।
ଆଗତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଜ୍ଞାନୀ କଶ୍ଚିତ୍ସାମୁଦ୍ରଵିଚ୍ଛୁଭଃ
ସେଠି ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ସାମୁଦ୍ରିକ ଚିହ୍ନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ, ଯିଏ ସମୁଦ୍ର ପରି ଚମକୁଥିଲେ ।
ଆନାସାଗ୍ରଶିଖାଗ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଚିରଂ ଚୈଵାଵଲୋକିତଃ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ତାଙ୍କୁ ନାକର ଟିପରୁ ମୁଣ୍ଡର ଶିଖା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖୁଥିଲେ ।
ଅଥାଽବ୍ରଵୀଚ୍ଚିରଂ ଦୃଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵଯା ପୁତ୍ରୋ ମମ ଦ୍ଵିଜ
ତାପରେ ସେ କହିଲେ, 'ତୁମେ ମୋ ପୁଅକୁ ବହୁତ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦେଖୁଛ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ।'
ଅସକୃତ୍ସ ମୃକଣ୍ଡେନ ଯାଵତ୍ପୃଷ୍ଟୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ମୃକଣ୍ଡଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାରମ୍ବାର ପଚାରାଯିବା ପରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ।
ଅସ୍ଯ ବାଲସ୍ଯ ଚିହ୍ନାନି ଯାନି କାଯେ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ଶିଶୁର ଦେହରେ କଣ କଣ ଚିହ୍ନ ଅଛି?
ଷଣ୍ମାସେନାସ୍ଯ ବାଲସ୍ଯ ନୂନଂ ମୃତ୍ଯୁର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ଅନୃତଂ ନୋକ୍ତପୂର୍ଵଂ ମେ ଵୈରିଷ୍ଵପି କଦାଚନ
ଏହି ଶିଶୁ ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ନିଶ୍ଚୟ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବ; ମୁଁ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନାହିଁ, ମୋ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ମୃକଂଡେନାଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତ ଇଷ୍ଟଂ ଦେଶଂ ଜଗାମ ହ ॥ 7.3.41.
ମୃକଣ୍ଡଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇଁ, ସେ ଚାହିଁଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ମୃକଂଡୋପି ସୁତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତଃ କ୍ଷୀଣାଯୁଷଂ ନୃପ
ହେ ରାଜା, ତାପରେ ମୃକଣ୍ଡ ଜାଣିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ପୁଅର ଆୟୁଷ୍ୟ ଅତି କମ।
ଶ୍ରୁତାଧ୍ଯଯନସଂପନ୍ନଂ ଯଂଯଂ ପଶ୍ଯସି ଚାଗ୍ରତଃ
ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଆଗରେ ଶ୍ରବଣ ଓ ପାଠରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେଉଁ କାହାକୁ ଦେଖିବା—
ତତଶ୍ଚକ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପିତୁର୍ଵାକ୍ଯଂ ଵିଶେଷତଃ
ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭାବେ ସେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପିତାଙ୍କ କଥା ମାନିଲେ।
ବାଲଂ ଵୃଦ୍ଧଂ ଯୁଵାନଂ ଚ ଯଂଯଂ ପଶ୍ଯତି ଚକ୍ଷୁଷା
ସେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ଯେଉଁ କାହାକୁ ଦେଖୁଥିଲେ—ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଯୁବକ—
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ତସ୍ଯାଶ୍ରମସମୀପତଃ
କିଛି ସମୟ ପରେ, ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ନିକଟରେ—
ଅଥ ତାନ୍ସତ୍ଵରଂ ଗତ୍ଵା ଵଂଦଯାମାସ ପାର୍ଥିଵ
ତାପରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୃତ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ସମ୍ମାନ କଲେ, ହେ ରାଜା।
ଦୀର୍ଘାଯୁର୍ଭଵ ତୈରୁକ୍ତଃ ସ ବାଲସ୍ତୁଷ୍ଟିତତ୍ପରୈଃ
ସେମାନେ କହିଲେ, 'ତୁମର ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ହେଉ', ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଦେଖି ଶିଶୁ ଖୁସି ହେଲେ।
ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେଂଽଗିରାନାମ ଦିଵ୍ଯଜ୍ଞାନସମନ୍ଵିତଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ନାମ ଅଙ୍ଗିରା ଥିଲେ, ଯିଏ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଅଥ ତାନବ୍ରଵୀତ୍ସର୍ଵାନ୍ମୁନୀନ୍କିଂଚିତ୍ସଵିସ୍ମଯଃ
ତାପରେ, ଅଲ୍ପ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ସେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଗମିଷ୍ଯତି କୁମାରୋଽଯଂ ନିଧନଂ ପଂଚମେ ଦିନେ 7.3.41.
ଏହି ଶିଶୁ ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ନିଶ୍ଚୟ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିବ।
ଯଥାଽଯଂ ଚିରଜୀଵୀ ସ୍ଯାତ୍ତଥା ନୀତିର୍ଵିଧୀଯତାମ୍
ଏହି ଶିଶୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ହେବା ପାଇଁ ଯେପରି ଉପାୟ ହୋଇପାରେ, ତାହା ବିଚାର କରାଯାଉ।
ବାଲକଂ ତଂ ସମାଦାଯ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଗତାସ୍ତଦା
ତାପରେ, ସେମାନେ ଶିଶୁକୁ ନେଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ।
ତେଷାମନଂତରଂ ତେନ ବାଲକେ ନାଭିଵାଦିତଃ
ସେମାନେ ପହଞ୍ଚିଲେ ପରେ, ଶିଶୁ ସେଠାରେ ଏକ ଲୋକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ନାହିଁ।
ତତଃ ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ହୃଷ୍ଟାଃ ସ୍ଵଚିତ୍ତେ ନୃପସତ୍ତମ
ତାପରେ ସାତ ଋଷି ମନରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା।
ଅର୍ବୁଦଂ ପର୍ଵତଂ ନାମ ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥେଷୁ ଵୈ ଗତାଃ
ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତ ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଯେଉଁମାନେ ଯାଇଥିଲେ,
ଅଥାଗତ୍ଯ ଦ୍ରୁତଂ ଦୂରାଦ୍ବାଲେନାନେନ ଵଂଦିତାଃ ପଂଚମେ ଦିଵସେଽସ୍ଯାପି ମୃତ୍ଯୁର୍ଦେଵ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତାପରେ, ଦୂରରୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆସି, ଏହି ଶିଶୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ, ହେ ଦେବ, ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ହେବ।