ଅବ୍ରଵୀତ୍ପାତିତଂ ଲିଂଗଂ ଵାଲଖିଲ୍ଯୈଃ ପିନାକିନଃ 7.3.39.
ସେ କହିଲେ: ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେ ପିନାକଧାରୀଙ୍କ ଲିଙ୍ଗକୁ ପଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାନ୍ମଯା ସମାଯୁକ୍ତାଃ ସର୍ଵେ ତତ୍ର ଦିଵୌକସଃ
ଏହିକାରଣରୁ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେଂକୁ ସେଠାରେ ଏକତ୍ର କରିଛି।
ଯାଵନ୍ନୋ ଜାଯତେ ଲୋକେ ପ୍ରଲଯୋଽ କାଲସଂଭଵଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅକାଳ ପ୍ରଳୟ ନ ହୁଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଲୋକରେ।
ଵାଲଖିଲ୍ଯାଶ୍ରମେ ଯତ୍ର ତଲ୍ଲିଂଗଂ ନିପପାତ ହ
ଯେଉଁଠି ବାଳଖିଲ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ସେଇ ଲିଙ୍ଗ ପଡ଼ିଥିଲା, ସେଠି।
ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଵାସାଯ ସର୍ଵଯଜ୍ଞମଯାଯ ଚ
ସମସ୍ତଠାରେ ବସିଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ସ୍ୱରୂପ ଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସର୍ଵେଶ୍ଵରାଯ ଦେଵାଯ ପରମଜ୍ଯୋତିଷେ ନମଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଦେବତା, ପରମ ଜ୍ୟୋତି ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ତ୍ର୍ଯଂବକାଯ ଚ ଭୀମାଯ ପିନାକଵରପାଣଯେ
ତ୍ରୟମ୍ବକ, ଭୀମ ଏବଂ ପିନାକଧାରୀ ଭଗବାନ୍ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସଂସାରେ ଵିବୁଧଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଂଗମମ୍ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ନ ପ୍ରଭୋ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ସୃଷ୍ଟିସଂହାରକାରଣାତ୍
ହେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏହି ସଂସାରରେ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ଯେଉଁ କିଛି ଅଛି, ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାର ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ ଯାହାକୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କରନାହାଁ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଦୀନି ଭୂତାନି ତ୍ଵଯା ସୃଷ୍ଟାନି କାମତଃ
ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୂତପଦାର୍ଥଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ପ୍ରସୀଦ ଭଗଵଂସ୍ତସ୍ମାଲ୍ଲିଂଗମେତତ୍ସୁରେଶ୍ଵର
ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ କୃପା କର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ।
କଥଂ ଭୂଯଃ ପ୍ରଗୃହ୍ଣାମି ଯାଵଚ୍ଛୁଦ୍ଧିର୍ନ ଜାଯତେ ॥ 7.3.39.
ଶୁଦ୍ଧି ହେବା ପୂର୍ବରୁ କିପରି ମୁଁ ଏହାକୁ ପୁନି ଉଠାଇପାରିବି?
ଶକ୍ତୋଽହଂ ଵାଲଖିଲ୍ଯାନାଂ ନିଗ୍ରହଂ କର୍ତ୍ତୁମଞ୍ଜସା
ମୁଁ ସହଜରେ ବାଳଖିଲ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବି।
ଅଚଲଂ ଲିଂଗମେତଦ୍ଧି ନୋଦ୍ଧର୍ତ୍ତୁଂ ଶକ୍ଯତେ ଵିଭୋ
କିନ୍ତୁ ଏହି ଲିଙ୍ଗଟି ଅଚଳ, ଏହାକୁ କେହି ଉଖଣିପାରିବେ ନାହିଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଯଦି ମେ ତ୍ଵଂ ପୁରା ଲିଂଗଂ ପୂଜଯେଥାଃ ପିତାମହ
ଯଦି ତୁମେ, ପିତାମହ, ମୋ ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରିଥାନ୍ତୁ,
ତତୋ ନୌ ଶାଂତିମାଗଚ୍ଛେଜ୍ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଂଗମମ୍
ତେବେ ଆମ ପାଖରେ ଓ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଖରେ ଶାନ୍ତି ଆସିଥାନ୍ତା।
ତତସ୍ତଂ ପୂଜଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମା ପୂର୍ଵଂ ସୁଭକ୍ତିତଃ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଗଭୀର ଭକ୍ତିସହିତ ପ୍ରଥମେ ଏହାର ପୂଜା କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋଽନନ୍ତରଂ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତତଃ ଶକ୍ର ସ୍ତତୋଽପରେ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜା କଲେ।
ତତସ୍ତେ ଦାରୁଣୋତ୍ପାତା ଉପଶାଂତାଶ୍ଚ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ତାପରେ ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଅପଶକୁନଗୁଡ଼ିକ ତୁରନ୍ତ ଶାନ୍ତ ହେଇଗଲା।
ଅଥୋଵାଚ ମହାଦେଵଃ ସର୍ଵାଂସ୍ତାଂସ୍ତ୍ରିଦଶାଲଯାନ୍
ତାପରେ ମହାଦେବ ସମସ୍ତ ଦେବଲୋକବାସୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ଯାସ୍ଯଂତି ଦେଵେଶ ନାଶଂ ଯାସ୍ଯତି କିଲ୍ବିଷମ୍
ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ ଓ ତାଙ୍କର ପାପ ନଶ୍ଟ ହେବ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵଜ୍ରେଣ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରସ୍ତଵୈତଲ୍ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍ 7.3.39.
ତେଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଏହି ଉତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗକୁ ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ଆବୃତ କର।
ଏଵଂ କରୋତୁ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରଃ ସର୍ଵଧର୍ମଵିଵୃଦ୍ଧଯେ
ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଏପରି କରୁନ୍ତୁ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ତତଃ ସଂଛାଦଯାମାସ ଵଜ୍ରେଣ ତ୍ରିଦଶାଧିପଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଢାକିଦେଲେ।
ଅଦ୍ଯାପି ଵଜ୍ରସଂସ୍ପର୍ଶାତ୍ତତ୍ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ଗତୋ ନରଃ
ଆଜିଯାଏଁ ବଜ୍ର ସ୍ପର୍ଶରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଲୋକମାନେ ପାଉଛନ୍ତି।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କୀର୍ତିତଂ ଯସ୍ମାତ୍ତଲ୍ଲିଂଗେ ଶଂକରେଣ ତୁ
ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ଶଙ୍କର ତାହାର ମହିମା କଥା କହିଥିଲେ।
ତତଃପ୍ରଭୃତି ଲିଂଗସ୍ଯ ମର୍ତ୍ତ୍ଯେ ପୂଜା ଵ୍ଯଜାଯତ
ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା ପ୍ରଚଳିତ ହେଲା।
ଏଵମେତତ୍ପୁରାଵୃତ୍ତମର୍ବୁଦେ ପର୍ଵତୋତ୍ତମେ
ଏହି ଘଟଣା ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତରେ ଘଟିଥିଲା।
ଫାଲ୍ଗୁନାନ୍ତଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ଯାଂ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ନୂତନୈର୍ଯଵୈଃ
ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ଶେଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ନୂଆ ଯବ ଚୁଣାରେ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଭକ୍ତ୍ଯା ତସ୍ମିନ୍ନଵୈର୍ଯଵୈଃ
ଯେଉଁଠି ଏହି ଦିନ ଭକ୍ତି ସହିତ ନୂଆ ଯବ ଚୁଣା ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଭୋଜନ କରାଯାଏ,
ତତ୍ର ଦାନଂ ପ୍ରଶଂସନ୍ତି ସକ୍ତୂନାଂ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ସେଠାରେ ଯବ ଚୁଣା ଦାନ କରିବାକୁ ମହାମୁନିମାନେ ବଡ଼ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।