ସମାପ୍ତେ ଚ କ୍ରତୌ ଭୂଯୋ ଗଂତାରଃ ସ୍ଵଂ ନିକେତନମ୍ 7.3.37.
ଯେତେବେଳେ ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତ ହେବ, ପୁଣି ତୁମେମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଯିବ।
ନାଗହ୍ରଦଂ ତୁ ତତ୍ତୀର୍ଥମେତଦ୍ଭାଵି ଧରାତଲେ
ନାଗହ୍ରଦ ନାମକ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରକଟ ହେବ।
କରିଷ୍ଯତି ନରଃ ସ୍ନାନଂ ତସ୍ଯ ନାହିକୃତଂ ଭଯମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରିବ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ଭୟ ହେବ ନାହିଁ।
ଯେ ଭୋଗା ଭୂତଲେ ଖ୍ଯାତା ଯେ ଦିଵ୍ଯା ଯେ ଚ ମାନୁଷାଃ
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ଆନନ୍ଦ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦେବତା ହେଉ କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟ, ସମସ୍ତ
ଦେଵ୍ଯାଃ ଶରଣମାପନ୍ନାସ୍ତସ୍ଥୁସ୍ତତ୍ର ନଗୋତ୍ତମେ
ଯେମାନେ ଦେବୀଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ସେଇ ଉତ୍ତମ ପର୍ବତରେ ରହିଲେ।
ତତଃ କାଲେନ ମହତା ସତ୍ରେ ପାରିକ୍ଷିତସ୍ଯ ଚ
ତାପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ପାରିକ୍ଷିତଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ,
ଦେଵ୍ଯା ଚୈଵାଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତାଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ଦେବୀଙ୍କର ଅନୁମତି ମିଳିବା ପରେ, ସେମାନେ ବାରମ୍ବାର ଶୀର୍ଷ ନମାଇଲେ।
ଅଦ୍ଯାପି କୃଷ୍ଣପଂଚମ୍ଯାଂ ଶ୍ରାଵଣେ ମାସି ପାର୍ଥିଵ
ଏଠାରେ ଏଉଁ ଦିନ ଯେଉଁଠି ଶ୍ରାବଣ ମାସର କୃଷ୍ଣ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ, ରାଜା,
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ନାଗୋଦ୍ଭଵତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯ ଵର୍ଣନଂନାମ ସପ୍ତତ୍ରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ରୀ ସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସ ଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦ ଖଣ୍ଡରେ ନାଗୋଦ୍ଭବ ତୀର୍ଥର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ସତତ୍ରିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ର ସା ଜାହ୍ନଵୀ ଗୁପ୍ତା ତିଷ୍ଠତେ ଭୂପସତ୍ତମ
ଯେଉଁଠି ଗୁପ୍ତ ରୂପେ ଜାହ୍ନବୀ ରହିଛନ୍ତି, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ,
ତସ୍ଯାଂ ସ୍ନାତୋ ନରଃ ସମ୍ଯକ୍ସର୍ଵତୀର୍ଥଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସେଠାରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ଭଲଭାବେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଫଳ ପାଏ।
କସ୍ମିନ୍କାଲେ ସମାଯାତା ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ମେ
କେଉଁ ସମୟରେ ସେ ଆସିଥିଲେ? ମୋତେ ବହୁତ ଆଗ୍ରହ ହେଉଛି।
ଅର୍ବୁଦେଽସ୍ମିନ୍ସଦା ସ୍ଥେଯମଚଲେନ ତ୍ଵଯା ଵିଭୋ
ଏହି ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତରେ, ତୁମେ ସଦା ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରହିବାକୁ ଉଚିତ, ବଳବାନ।
ତତ୍ର ସଂସ୍ଥାପିତେ ଲିଂଗେ ସ୍ଵଯଂ ଦେଵେନ ଶଂଭୁନା
ସେଠାରେ, ଶିବଙ୍କ ନିଜେ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।
ଅତିକୋପସମାଯୁକ୍ତୈଃ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିତ୍କାରଣାଂତରେ
ଅତି ରୋଷରେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ କିଛି କାରଣରୁ,
ଅଚଲେ ତୁ ମଯାତ୍ରୈଵ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହି ପର୍ବତରେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ରହିବି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଚଲେଶ୍ଵରରୂପସ୍ଯ ଗଂଗା ଚିତ୍ତେ ଵ୍ଯଜାଯତ
ଅଚଳେଶ୍ୱର ରୂପରେ, ଗଙ୍ଗା ମନରେ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।
ଅଥ ଜାନାତି ନୋ ଗୌରୀ ମାନିନୀ ପରମେଶ୍ଵରୀ
ତାପରେ ଗୌରୀ, ଅହଂକାରିଣୀ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ, ଏହି କଥା ଜାଣିନଥିଲେ।
ଉପାଯଂ ସୁମହଦ୍ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜାହ୍ନଵୀସଂଗସଂଭଵମ୍ 7.3.38.
ଜାହ୍ନବୀ ସଙ୍ଗ ପାଇଁ ବଡ଼ ଉପାୟ ଭାବିଲେ,
ଅଭିପ୍ରାଯୋଽସ୍ତି ମେ କଶ୍ଚିଜ୍ଜଲାଶ୍ରଯଵ୍ରତୋଦ୍ଭଵଃ
ମୋର ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା ଜଳ ସମ୍ପର୍କିତ ବ୍ରତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ତତ୍ରାହଂ ଜଲମଧ୍ଯସ୍ଥଃ ସ୍ଥାସ୍ଯାମି ଜଲତତ୍ପରଃ
ସେଠାରେ, ମୁଁ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ରହିବି, ଜଳରେ ମନ ଲଗାଇ।
ସ୍ଵଚ୍ଛୋଦକସମାକୀର୍ଣଂ ସୁତୀର୍ଥଂ ସୁସୁଖାଵହମ୍
ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହା ଏକ ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥ, ବହୁତ ସୁଖ ଦେଉଥିବା।
ଵ୍ରତଵ୍ଯାଜେନ ଦେଵେଶୋ ଵିଵେଶ ତଦନନ୍ତରମ୍
ବ୍ରତର ଉପଲକ୍ଷ୍ୟରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ସେଠାକୁ ସତ୍ୱରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସା ଧ୍ଯାତା ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ତତ୍ର ଶିଵେନ ସହ ସଂଗତା
ସେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ସହିତ, ସେଠାରେ ତୁରନ୍ତ ଶିବଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ଵ୍ରତଵ୍ଯାଜେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ନ ତୁ ଗୌରୀ ଵ୍ଯଜାନତ କୈଵଲ୍ଯଜ୍ଞାନସଂପନ୍ନସ୍ତତ୍ରାଯାତଃ ପରିଭ୍ରମନ୍
ଏହି ବ୍ରତର ଉପଲକ୍ଷେ, ରାଜା, ଗୌରୀ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ ନାହିଁ; ମୁକ୍ତିର ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେଠିକୁ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ସ ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାଦେଵଂ ଜଲସ୍ଥଂ ଵ୍ରତଧାରିଣମ୍
ସେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଜଳରେ ବ୍ରତ ରଖିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଵକ୍ତ୍ରନେତ୍ରଵିକାରୋଽଯଂ କିମସ୍ଯ ଵ୍ରତଧାରିଣଃ
ଏହି ବ୍ରତୀଙ୍କ ମୁହଁ ଓ ଆଖିର ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ କାହିଁକି?
ଅଥାଽପଶ୍ଯଦ୍ଧ୍ଯାନଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ଗଂଗାସକ୍ତଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ ଧ୍ୟାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ସେ ଗଙ୍ଗାରେ ଲୀନ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତଦା ସ କଥଯାମାସ ସର୍ଵଂ ହରଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍ ॥ 7.3.38.
ତାପରେ ସେ ହରଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିବରଣୀ କହିଦେଲେ।