ଏଵଂ ନିଃଶେଷିତାସ୍ତ୍ରୋଽସୌ ଦାନଵୋ ବଲଵତ୍ତରଃ।. ଚକାର ପରମାଂ ମାଯାଂ ଦିଵ୍ଯୈରସ୍ତ୍ରୈଃ ସୁରେଶ୍ଵରୀ॥ 7.3.36.
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଶେଷ ହେବା ପରେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅତିଶୟ ମାୟା କଲେ, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ।
ଵ୍ଯକ୍ଷିପଚ୍ଚ ମହାକାଯଂ ମହିଷଂ ପର୍ଵତାକୃତିମ୍
ସେ ଏକ ବଡ଼ ଦେହର, ପାହାଡ଼ ପରି ଆକୃତିର ମହିଷକୁ ପ୍ରକଟ କଲେ।
ସିଂହସ୍କଂଧଂ ଚ ସା ଦେଵୀ ତତସ୍ତମଧ୍ଯରୋହତ
ତାପରେ ଦେବୀ ସେ ସିଂହ କନ୍ଧ ଥିବା ପଶୁ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ଶୂଲେନ ଭେଦଯାମାସ ପୃଷ୍ଠଦେଶେ ସୁରେଶ୍ଵରୀ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବୀ ତାଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ସେହି ପଶୁର ପିଠିକୁ ଛିଦ୍ର କଲେ।
ଚର୍ମଖଡ୍ଗଧରୋ ରୌଦ୍ରସ୍ତିଷ୍ଠତିଷ୍ଠେତି ଚାବ୍ରଵୀତ୍
ତାଳି ଏବଂ ତଳୱାର ଧରିଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ସେ, 'ଥମ୍ବ, ଥମ୍ବ!' ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲା।
ନିସ୍ତ୍ରିଂଶେନାହନତ୍ପ୍ରୋଚ୍ଚୈଃ ସ ଚ ପ୍ରାଣୈର୍ଵ୍ଯଯୁଜ୍ଯତ
ଉଠାଇଥିବା ତଳୱାରରେ ସେ ଘାତ କଲା, ଏବଂ ସେ ଜଣେ ପ୍ରାଣ ହରାଇଲେ।
ତତୋ ଜଘାନ ଭୂଯୋଽପି ଦାନଵାନ୍ସା ରୁଷାନ୍ଵିତା
ତାପରେ, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ମହିଳା ପୁନିଥରେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ମାଡ଼ିଲେ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ଭଯସଂତ୍ରସ୍ତାଃ ପାତାଲଂ ଜୀଵିତୈଷିଣଃ
ଭୟରେ ଅତି ଭୀତ ହୋଇ, ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସେମାନେ ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵିଶ୍ଵେଦେଵାସ୍ତଥା ସାଧ୍ଯା ରୁଦ୍ରା ଗୁହ୍ଯକକିନ୍ନରାଃ
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱଦେବ, ସାଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଗୁହ୍ୟକ ଏବଂ କିନ୍ନରମାନେ,
ସମଂତାଦ୍ଦିଵ୍ଯପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ତାଂ ଦେଵୀଂ ସମଵାକିରନ୍
ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଫୁଲରେ ଭରିଦେଲେ।
ଯୁକ୍ତଂ କୃତଂ ମହେଶାନି ଯଦ୍ଧତଃ ପାପକୃତ୍ତମଃ 7.3.36.
ହେ ମହାଦେବୀ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପୀଙ୍କୁ ମାରିଦେଇଥିବା କାମଟି ଯଥାଯଥି ହେଲା।
ତ୍ଵଯା ଦତ୍ତଂ ପୁନା ରାଜ୍ଯଂ ଵାସଵସ୍ଯ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ପ୍ରସନ୍ନାସ୍ତେ ପ୍ରଦାସ୍ଯଂତି ନ ସଂଶଯଃ
ତୁମେ ବାସବଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜ୍ୟ ପୁନଃ ଦେଇଛ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଖୁସି ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବେ।
ଆଶ୍ରମୋଽତ୍ରୈଵ ମେ ପୁଣ୍ଯୋ ଜାଯତାଂ ଖ୍ଯାତିସଂଯୁତଃ
ମୋର ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ଏଠାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉ, ସମସ୍ତଠାରେ ଖ୍ୟାତି ପାଉ।
ଅସ୍ମିଂଶ୍ଚାହଂ ସଦା ଦେଵାଃ ସ୍ଥାସ୍ଯାମି ଵରପର୍ଵତେ
ଏଠି, ହେ ଦେବମାନେ, ମୁଁ ସଦା ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ରେ ରହିବି।
ରୂପେଣାନେନ ଦେଵେଶି ଯେ ତ୍ଵାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ
ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ତୁମକୁ ଏହି ରୂପରେ ଦେଖିବେ,
ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନସମାଯୁକ୍ତାସ୍ତେ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ
ସେଇ ମାନବମାନେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ଯୋଗ୍ୟ ହେବେ।
ଯସ୍ମାଚ୍ଚଂଡଂ କୃତଂ କର୍ମ ତ୍ଵଯା ଦାନଵସୂଦନାତ୍
ତୁମେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ମାରି ଏହି ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲାବେଳେ,
ତଵ ନାମ୍ନା ତଥା ଖ୍ଯାତ ଆଶ୍ରମୋଽଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତେଣୁ, ଏହି ଆଶ୍ରମ ତୁମର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ।
ଯେଽତ୍ର କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ଯାମାଶ୍ଵିନେ ମାସି ଶୋଭନେ
ଏଠି, ଶୁଭ ଆଶ୍ୱିନ ମାସର କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଯେଉଁମାନେ ଉପାସନା କରିବେ,
ଗଯାଶ୍ରାଦ୍ଧଫଲଂ କୃତ୍ଯଂ ତେଷାଂ ଦେଵି ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ଗୟାଶ୍ରାଦ୍ଧର ଫଳ ପାଇବେ।
ଉପଵାସପରାସ୍ତେଷାଂ ପାପଂ ଯାସ୍ଯତି ସଂକ୍ଷଯମ୍ ॥ 7.3.36.
ଉପବାସରେ ଲିନ୍ନ ଥିବା ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହେବ।
ପୁତ୍ରହୀନଶ୍ଚ ଯୋ ମର୍ତ୍ଯୋ ନାରୀ ଵାପି ସମାହିତା ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ଶୀଘ୍ରଂ ସୁପୁତ୍ରଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ପୁଅ ବିହୀନ କିମ୍ବା ଯେଉଁ ନାରୀ ଏକାଗ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଭଲ ପୁଅ ପାଇବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସର୍ଵଶତ୍ରୁକ୍ଷଯସ୍ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଯାଵାପ୍ତିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ୱାନ କରିବେ ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ।
ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ଅତ୍ରାଗତ୍ଯ ଶୁଚିଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଯଃ କରିଷ୍ଯତି ମାନଵଃ
ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ଏଠାକୁ ଆସି, ଯିଏ ପବିତ୍ରତାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବ, ଓ ମନୁଷ୍ୟ,
ଅଲ୍ପମୃତ୍ଯୁଭଯଂ ତସ୍ଯ ନ କଦାଚିଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କ ପାଖରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଆଗରୁ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ଆସିବ ନାହିଁ।
ପ୍ରେତୋତ୍ଥଂ ନ ଭଯଂ ତସ୍ଯ ଦେଵି କ୍ଵାପି ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ଦେବୀ, ସେଠାରେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ପିତୃପୂତ୍ର ଭୟ ତାଙ୍କୁ ହେବ ନାହିଁ।
ଵିମଲସ୍ତୁ ସଦା ଭାଵି ଇହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ସେ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ସଦା ପବିତ୍ର ରହିବେ।
ଯୋତ୍ର ଦାସ୍ଯତି ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ନୀରୋଗଃ ସ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବେ, ସେ ନିରୋଗ ରହିବେ।
ନ ଭଵିଷ୍ଯତି ଲୋକେ ସ ଵିତ୍ତହୀନଃ କଥଂଚନ
ଏହି ଲୋକରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ସେ ଧନହୀନ ହେବେ ନାହିଁ।
ଇହ ଲୋକେ ପରେ ଚୈଵ ତସ୍ଯ ଭାଵି ସଦା ସୁଖମ୍
ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ସେ ସଦା ସୁଖୀ ରହିବେ।