ମୂର୍ଛଯା ସହିତୋ ରାଜନ୍କିଂଚିତ୍କାଲମଧୋମୁଖଃ 7.3.36.
ମୁର୍ଛା ହେବାରେ, ରାଜା କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ରହିଲେ।
ଦେଵୀ ସଖୀସମାଯୁକ୍ତା ସର୍ଵଦେଶେଷ୍ଵତାଡଯତ୍
ଦେବୀ ତାଙ୍କ ସଖୀମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆଘାତ କରିଲେ।
ଛିନ୍ନଧନ୍ଵା ତତୋ ଦୈତ୍ଯଶ୍ଚର୍ମଖଙ୍ଗସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ, ଦାନବଙ୍କର ଧନୁଷ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ସେ ତାଲବାରି ଓ ଢାଳ ନେଲେ।
ତସ୍ଯ ଚାପତତସ୍ତୂର୍ଣଂ ଖଡ୍ଗଂ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ହ୍ଯକୃନ୍ତଯତ୍
ସେ ତୁରନ୍ତ ଆଗକୁ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ଦେବୀ ଦୁଇଟି ବାଣରେ ତାଙ୍କର ତାଲବାରିକୁ ଦୁଇ ଟୁକୁରା କରିଦେଲେ।
ଵିଶସ୍ତ୍ରୋ ଵିରଥୋ ରାଜନ୍ସ ତଦା ଦାନଵାଧମଃ
ଅସ୍ତ୍ରହୀନ ଓ ରଥବିହୀନ ହୋଇ, ରାଜା, ସେ ଦାନବ ସେଠାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଂ ମନସି ଧ୍ଯାଯଂସ୍ତୃଣଂ ତସ୍ଯୈ ମୁମୋଚ ସଃ
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରକୁ ମନରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଏକ ଘାସର ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ସ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତେ ଦିଵୌକସଃ
ଏହି ସମୟରେ, ହେ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ତତୋ ଦେଵୀ କ୍ଷଣଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତଦସ୍ତ୍ରଂ ପାର୍ଥିଵୋତ୍ତମ
ତାପରେ, ଦେବୀ କିଛି ଖଣ୍ଡ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରି, ସେ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା।
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରେ ଵିଫଲେ ଜାତେ ହ୍ଯାଗ୍ନେଯଂ ଦାନଵୋତ୍ତମଃ
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟର୍ଥ ହେବା ପରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନବ ଅଗ୍ନିଅସ୍ତ୍ରକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ଏଵଂ ନାନାପ୍ରକାରାଣି ତେନ ମୁକ୍ତାନି ସା ତଦା
ଏଭଳି, ସେ ସମୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଛାଡ଼ିଲେ।
ଏଵଂ ନିଃଶେଷିତାସ୍ତ୍ରୋଽସୌ ଦାନଵୋ ବଲଵତ୍ତରଃ।. ଚକାର ପରମାଂ ମାଯାଂ ଦିଵ୍ଯୈରସ୍ତ୍ରୈଃ ସୁରେଶ୍ଵରୀ॥ 7.3.36.
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଶେଷ ହେବା ପରେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅତିଶୟ ମାୟା କଲେ, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ।
ଵ୍ଯକ୍ଷିପଚ୍ଚ ମହାକାଯଂ ମହିଷଂ ପର୍ଵତାକୃତିମ୍
ସେ ଏକ ବଡ଼ ଦେହର, ପାହାଡ଼ ପରି ଆକୃତିର ମହିଷକୁ ପ୍ରକଟ କଲେ।
ସିଂହସ୍କଂଧଂ ଚ ସା ଦେଵୀ ତତସ୍ତମଧ୍ଯରୋହତ
ତାପରେ ଦେବୀ ସେ ସିଂହ କନ୍ଧ ଥିବା ପଶୁ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ଶୂଲେନ ଭେଦଯାମାସ ପୃଷ୍ଠଦେଶେ ସୁରେଶ୍ଵରୀ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବୀ ତାଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ସେହି ପଶୁର ପିଠିକୁ ଛିଦ୍ର କଲେ।
ଚର୍ମଖଡ୍ଗଧରୋ ରୌଦ୍ରସ୍ତିଷ୍ଠତିଷ୍ଠେତି ଚାବ୍ରଵୀତ୍
ତାଳି ଏବଂ ତଳୱାର ଧରିଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ସେ, 'ଥମ୍ବ, ଥମ୍ବ!' ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲା।
ନିସ୍ତ୍ରିଂଶେନାହନତ୍ପ୍ରୋଚ୍ଚୈଃ ସ ଚ ପ୍ରାଣୈର୍ଵ୍ଯଯୁଜ୍ଯତ
ଉଠାଇଥିବା ତଳୱାରରେ ସେ ଘାତ କଲା, ଏବଂ ସେ ଜଣେ ପ୍ରାଣ ହରାଇଲେ।
ତତୋ ଜଘାନ ଭୂଯୋଽପି ଦାନଵାନ୍ସା ରୁଷାନ୍ଵିତା
ତାପରେ, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ମହିଳା ପୁନିଥରେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ମାଡ଼ିଲେ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ଭଯସଂତ୍ରସ୍ତାଃ ପାତାଲଂ ଜୀଵିତୈଷିଣଃ
ଭୟରେ ଅତି ଭୀତ ହୋଇ, ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସେମାନେ ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵିଶ୍ଵେଦେଵାସ୍ତଥା ସାଧ୍ଯା ରୁଦ୍ରା ଗୁହ୍ଯକକିନ୍ନରାଃ
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱଦେବ, ସାଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଗୁହ୍ୟକ ଏବଂ କିନ୍ନରମାନେ,
ସମଂତାଦ୍ଦିଵ୍ଯପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ତାଂ ଦେଵୀଂ ସମଵାକିରନ୍
ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଫୁଲରେ ଭରିଦେଲେ।
ଯୁକ୍ତଂ କୃତଂ ମହେଶାନି ଯଦ୍ଧତଃ ପାପକୃତ୍ତମଃ 7.3.36.
ହେ ମହାଦେବୀ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପୀଙ୍କୁ ମାରିଦେଇଥିବା କାମଟି ଯଥାଯଥି ହେଲା।
ତ୍ଵଯା ଦତ୍ତଂ ପୁନା ରାଜ୍ଯଂ ଵାସଵସ୍ଯ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ପ୍ରସନ୍ନାସ୍ତେ ପ୍ରଦାସ୍ଯଂତି ନ ସଂଶଯଃ
ତୁମେ ବାସବଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜ୍ୟ ପୁନଃ ଦେଇଛ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଖୁସି ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବେ।
ଆଶ୍ରମୋଽତ୍ରୈଵ ମେ ପୁଣ୍ଯୋ ଜାଯତାଂ ଖ୍ଯାତିସଂଯୁତଃ
ମୋର ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ଏଠାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉ, ସମସ୍ତଠାରେ ଖ୍ୟାତି ପାଉ।
ଅସ୍ମିଂଶ୍ଚାହଂ ସଦା ଦେଵାଃ ସ୍ଥାସ୍ଯାମି ଵରପର୍ଵତେ
ଏଠି, ହେ ଦେବମାନେ, ମୁଁ ସଦା ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ରେ ରହିବି।
ରୂପେଣାନେନ ଦେଵେଶି ଯେ ତ୍ଵାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ
ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ତୁମକୁ ଏହି ରୂପରେ ଦେଖିବେ,
ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନସମାଯୁକ୍ତାସ୍ତେ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ
ସେଇ ମାନବମାନେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ଯୋଗ୍ୟ ହେବେ।
ଯସ୍ମାଚ୍ଚଂଡଂ କୃତଂ କର୍ମ ତ୍ଵଯା ଦାନଵସୂଦନାତ୍
ତୁମେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ମାରି ଏହି ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲାବେଳେ,
ତଵ ନାମ୍ନା ତଥା ଖ୍ଯାତ ଆଶ୍ରମୋଽଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତେଣୁ, ଏହି ଆଶ୍ରମ ତୁମର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ।
ଯେଽତ୍ର କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ଯାମାଶ୍ଵିନେ ମାସି ଶୋଭନେ
ଏଠି, ଶୁଭ ଆଶ୍ୱିନ ମାସର କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଯେଉଁମାନେ ଉପାସନା କରିବେ,
ଗଯାଶ୍ରାଦ୍ଧଫଲଂ କୃତ୍ଯଂ ତେଷାଂ ଦେଵି ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ଗୟାଶ୍ରାଦ୍ଧର ଫଳ ପାଇବେ।