ଅଥାଽସୌ ମହିଷାଦେଶାଦ୍ଦୂତୋ ଗତ୍ଵାର୍ବୁଦାଚଲମ୍ 7.3.36.
ତାପରେ, ମହିଷ ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଜଣେ ଦୂତ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ।
ତସ୍ମୈ ନିଵେଦଯାମାସ ମହିଷାଯ ସଵିସ୍ମଯଃ
ସେ ଦୂତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଏହି କଥା ମହିଷ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦେଵତେଜୋଭଵା କନ୍ଯା ସାଽଦ୍ଯାପି ଵରଵର୍ଣିନୀ
ଦେବତାଙ୍କର ତେଜରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ସେ କନ୍ୟା ଏଯାଁ ଅଦ୍ୟାପି ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ମାଲିକା।
ଏଵଂ ତତ୍ର ଭଵଂତୀ ସ୍ମ ପୃଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵେ ତପସ୍ଵିନଃ
ଏଭଳି ସମୟରେ ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ତପସ୍ୱୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିଲା।
ତସ୍ଯା ରୂପଂ ଵଯଃ କାଂତିର୍ଵର୍ଣିତୁଂ ନୈଵ ଶକ୍ଯତେ
ତାଙ୍କର ରୂପ, ଯୁବାବସ୍ଥା ଓ ଚମକ ବର୍ଣ୍ନନ କରିବା କେହିପାଇଁ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଦୂତଂ ସଂପ୍ରେଷଯାମାସ ଦାନଵଂ ଚ ଵିଚକ୍ଷଣମ୍
ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦାନବକୁ ଦୂତ ଭାବେ ପଠାଇଲେ।
ଵିଚକ୍ଷଣ ଦ୍ରୁତଂ ଗତ୍ଵା ମଦର୍ଥେ ତାଂ ତପସ୍ଵିନୀମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ମୋ ପାଇଁ ସେ ତପସ୍ୱିନୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କର।
ଅଥାଽସୌ ପ୍ରଯଯୌ ଶୀଘ୍ରଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵିଚକ୍ଷଣଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵିନଯୋପେତୋ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ତାମ୍
ତାପରେ ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦୂତ ଶୀଘ୍ର ଗଲେ, ପ୍ରଣାମ କରି, ବିନୟରେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଭାବରେ କହିଲେ।
ମହିଷୋ ନାମ ଵିଖ୍ଯାତସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଧିପତିର୍ବଲୀ
ମହିଷ ନାମକ ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତିନି ଲୋକର ଅଧିପତି ଅଛନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵାଂ ଵାଂଛତି କଲ୍ଯାଣି ଧର୍ମପତ୍ନୀଂ ସ୍ଵଧର୍ମତଃ
ସେ ତୁମକୁ, ଶୁଭା, ନୀତିମତ୍ୟ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଚାହାନ୍ତି।
ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ତଵ କାଂତୋଽସୌ ତ୍ଵଂ ଚ ତସ୍ଯ ତଥା ପ୍ରିଯା 7.3.36.
ଯଦି ସେ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ହେବେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି ଭଲପାଇବେ—
ଏଵମୁକ୍ତା ତତସ୍ତେନ ଦେଵୀ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି ସେ ଦୂତ କହିବା ପରେ, ଦେବୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଅଵଧ୍ଯଃ ସର୍ଵଥା ଦୂତଃ ସର୍ଵତ୍ର ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଦୂତକୁ ସମସ୍ତଠାରେ ସଦା ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ ଭାବେ ଘୋଷିତ କରାଯାଇଛି।
ଗତ୍ଵା ବ୍ରୂହି ଦୁରାଚାରଂ ମହିଷଂ ଦାନଵାଧମମ୍
ଯାଇ, ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ମହିଷକୁ ଏହି କଥା କହ।
ଵଧାର୍ଥଂ ତେ ସମୁଦ୍ଯୋଗ ଏଷ ସର୍ଵୋ ମଯା କୃତଃ
ତୁମ ନାଶ ପାଇଁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମ କରିଛି।
ଭଯେନ ମହତାଵିଷ୍ଟସ୍ତସ୍ଯା ରୂପେଣ ଵିସ୍ମିତଃ ତସ୍ଯାଶ୍ଚୈଵ ତଥାଽଽଲାପାନସ୍ପୃହତ୍ଵଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ବଡ଼ ଭୟରେ ଭରି, ତାଙ୍କର ରୂପରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, ତାଙ୍କର କଥାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆକର୍ଷିତ ହେଲେ।
ତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ମହିଷୋ ରାଜନ୍କାମବାଣପ୍ରପୀଡିତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା, ମହିଷ ଅଭିଲାଷର ବାଣରେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ଅର୍ବୁଦେ ପର୍ଵତେ ସେନାଂ କଲ୍ପଯସ୍ଵ ସୁଦୁର୍ଧରାମ୍
ଅର୍ବୁଦ ପାହାଡ଼ରେ ଅଜୟ ସେନା ଏକତ୍ରିତ କର।
ତତୋଽସୌ କଲ୍ପଯାମାସ ଚତୁରଂଗାଂ ଵରୂଥିନୀମ୍
ତାପରେ ସେ ଚତୁର୍ଯ୍ୟ ସେନାକୁ ସଜାଇଲେ।
ତତୋ ଦ୍ଵିପାଶ୍ଚ ସଂନଦ୍ଧା ଦୃଶ୍ଯଂତେଽଧିଷ୍ଠିତା ଭଟୈଃ
ତାପରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଉପରେ ବସିଥିବା ସଜିତ ହାତୀମାନେ ଦେଖାଯାଇଲେ।
ଅଶ୍ଵାଶ୍ଚୈଵାପ୍ଯକଲ୍ମାଷା ଵାଯୁଵେଗାଃ ସୁଵର୍ଚସଃ 7.3.36.
ଘୋଡ଼ାମାନେ ପରିଷ୍କାର ଏବଂ ପବନ ଭଳି ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ, ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହ ଧାରଣ କରୁଥିଲେ।
ଵିମାନପ୍ରତିମାକାରା ରଥାସ୍ତେନ ପ୍ରକଲ୍ପିତାଃ
ରଥଗୁଡ଼ିକୁ ଏମିତି ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ଉଡ଼ୁଥିବା ମହଲ୍ର ଆକୃତି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ପତ୍ତଯଶ୍ଚ ମହାକାଯା ମହେଷ୍ଵାସା ମହାବଲାଃ
ପଦାତିମାନେ ବଡ଼ ଦେହ ଧାରଣ କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର ଏବଂ ଅପାର ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ଥିଲେ।
ଲକ୍ଷମେକଂ ମତଂଗାନାଂ ରଥାନାଂ ତ୍ରିଗୁଣଂ ତତଃ
ସେଠାରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ହାତୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ତାହାଠାରୁ ତିନିଗୁଣା ଅର୍ଥାତ୍ ତିନି ଲକ୍ଷ ରଥ ଥିଲେ।
ତତଶ୍ଚାର୍ବୁଦମାସାଦ୍ଯ ଵେଷ୍ଟଯିତ୍ଵା ସ ଦୂରତଃ
ତାପରେ, ବହୁ ସଂଖ୍ୟାକ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଦୂରରୁ ସେମାନେଠାରେ ଘେରାଉ କଲେ।
ଧ୍ଯାନସ୍ଥାଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ତାଂ ଦେଵୀଂ କନ୍ଦର୍ପଶରପୀଡିତଃ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଦେଖିଲେ, ତେବେ ସେ କାମବାଣର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଵେଦୃଶଂ ରୂପମହଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵରାନନେ
ତୁମର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି।
ଷଷ୍ଟିଭାର୍ଯାସହସ୍ରାଣି ମମ ସଂତି ଶୁଚିସ୍ମିତେ
ମୋ ପାଖରେ ଷଷ୍ଠି ହଜାର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଅଛନ୍ତି, ହେ ଶୁଭ୍ରହସିନୀ।
ଅନର୍ହଂ ତେ ତପୋ ବାଲେ ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ଭୋଗାନ୍ଯଥେପ୍ସିତାନ୍
ହେ ଶିଶୁ, ତୁମର ତପସ୍ୟା ଅନୁଚିତ, ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କର।
ଏଵମୁକ୍ତାଽପି ସା ତେନ ନୋତ୍ତରଂ ପ୍ରତ୍ଯଭାଷତ
ସେ ଏପରି କହିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ତାଙ୍କୁ କିଛି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ।