ନାରୀନାମ ତପୋଵିଘ୍ନଂ ପୂର୍ଵଂ ସୃଷ୍ଟଂ ସ୍ଵଯଂଭୁଵା
ସ୍ୱୟଂଭୂ ପୂର୍ବରୁ ନାରୀମାନେ ତପସ୍ୟାର ବିଘ୍ନ ଭାବରେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ତାଵଦ୍ଧୈର୍ଯଂ ତପଃ ସତ୍ଯଂ ତାଵତ୍ସ୍ଥୈର୍ଯଂ କୁଲତ୍ରପା 7.3.36.
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ତପସ୍ୟା, ସତ୍ୟ ଓ କୁଳମର୍ଯ୍ୟାଦା ଅଛି—
ଏତତ୍ସଂଚିଂତ୍ଯ ବହୁଧା ନିମୀଲ୍ଯ ନଯନେ ତତଃ
ଏପରି ଅନେକ ଭାବ ଭାବି, ପରେ ମୁଁ ଆଖି ବନ୍ଦ କରିଲି।
ଶ୍ରଵଣାଦପି ରାଜେଂଦ୍ର ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ତଂ ମୁନିମ୍
ଏହା ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ, ରାଜା, ସେ ପୁଣି ସେଇ ମୁନିକୁ ପଚାରିଲେ।
ଯସ୍ଯାଃ ସଂଦର୍ଶନାଦେଵ ଭଵାନେଵ ସ୍ମରାନ୍ଵିତଃ
କେଉଁ ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖି, ଭଗବାନ୍, ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଆସକ୍ତ ହେଇପଡିଲେ?
ଦେଵୀ ଵା ମାନୁଷୀ ଵାପି ଯକ୍ଷିଣୀ ପନ୍ନଗୀ ମୁନେ
ସେ ଦେବୀ, ମାନବୀ, ଯକ୍ଷିଣୀ କିମ୍ବା ସର୍ପକନ୍ୟା କି, ମୁନି?
ଏତନ୍ମେ ଵର୍ତ୍ତତେ ଵିତ୍ତେ ସା କୁମାରୀ ଯଶସ୍ଵିନୀ
ମୋର ଅବସ୍ଥା ଏହିପରି, ଧନୀ; ସେ ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୁମାରୀ।
ସୋଽହଂ ଯାସ୍ଯାମି ଦୈତ୍ଯେଶ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସନାତନମ୍
ତେଣୁ, ଦାନବନାୟକ, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶାଶ୍ୱତ ଲୋକକୁ ଯିବି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ରାଜନ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଗତୋ ମୁନିଃ
ଏପରି କହି, ରାଜା, ସେ ମୁନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗତ୍ଵା ଭଵାନ୍ଦ୍ରୁତଂ ତତ୍ର ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ଚ ଵରାଂଗନାମ୍
ସେଠାକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ଆପଣ ସେ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଥାଽସୌ ମହିଷାଦେଶାଦ୍ଦୂତୋ ଗତ୍ଵାର୍ବୁଦାଚଲମ୍ 7.3.36.
ତାପରେ, ମହିଷ ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଜଣେ ଦୂତ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ।
ତସ୍ମୈ ନିଵେଦଯାମାସ ମହିଷାଯ ସଵିସ୍ମଯଃ
ସେ ଦୂତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଏହି କଥା ମହିଷ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦେଵତେଜୋଭଵା କନ୍ଯା ସାଽଦ୍ଯାପି ଵରଵର୍ଣିନୀ
ଦେବତାଙ୍କର ତେଜରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ସେ କନ୍ୟା ଏଯାଁ ଅଦ୍ୟାପି ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ମାଲିକା।
ଏଵଂ ତତ୍ର ଭଵଂତୀ ସ୍ମ ପୃଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵେ ତପସ୍ଵିନଃ
ଏଭଳି ସମୟରେ ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ତପସ୍ୱୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିଲା।
ତସ୍ଯା ରୂପଂ ଵଯଃ କାଂତିର୍ଵର୍ଣିତୁଂ ନୈଵ ଶକ୍ଯତେ
ତାଙ୍କର ରୂପ, ଯୁବାବସ୍ଥା ଓ ଚମକ ବର୍ଣ୍ନନ କରିବା କେହିପାଇଁ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଦୂତଂ ସଂପ୍ରେଷଯାମାସ ଦାନଵଂ ଚ ଵିଚକ୍ଷଣମ୍
ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦାନବକୁ ଦୂତ ଭାବେ ପଠାଇଲେ।
ଵିଚକ୍ଷଣ ଦ୍ରୁତଂ ଗତ୍ଵା ମଦର୍ଥେ ତାଂ ତପସ୍ଵିନୀମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ମୋ ପାଇଁ ସେ ତପସ୍ୱିନୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କର।
ଅଥାଽସୌ ପ୍ରଯଯୌ ଶୀଘ୍ରଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵିଚକ୍ଷଣଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵିନଯୋପେତୋ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ତାମ୍
ତାପରେ ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦୂତ ଶୀଘ୍ର ଗଲେ, ପ୍ରଣାମ କରି, ବିନୟରେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଭାବରେ କହିଲେ।
ମହିଷୋ ନାମ ଵିଖ୍ଯାତସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଧିପତିର୍ବଲୀ
ମହିଷ ନାମକ ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତିନି ଲୋକର ଅଧିପତି ଅଛନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵାଂ ଵାଂଛତି କଲ୍ଯାଣି ଧର୍ମପତ୍ନୀଂ ସ୍ଵଧର୍ମତଃ
ସେ ତୁମକୁ, ଶୁଭା, ନୀତିମତ୍ୟ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଚାହାନ୍ତି।
ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ତଵ କାଂତୋଽସୌ ତ୍ଵଂ ଚ ତସ୍ଯ ତଥା ପ୍ରିଯା 7.3.36.
ଯଦି ସେ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ହେବେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି ଭଲପାଇବେ—
ଏଵମୁକ୍ତା ତତସ୍ତେନ ଦେଵୀ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି ସେ ଦୂତ କହିବା ପରେ, ଦେବୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଅଵଧ୍ଯଃ ସର୍ଵଥା ଦୂତଃ ସର୍ଵତ୍ର ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଦୂତକୁ ସମସ୍ତଠାରେ ସଦା ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ ଭାବେ ଘୋଷିତ କରାଯାଇଛି।
ଗତ୍ଵା ବ୍ରୂହି ଦୁରାଚାରଂ ମହିଷଂ ଦାନଵାଧମମ୍
ଯାଇ, ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ମହିଷକୁ ଏହି କଥା କହ।
ଵଧାର୍ଥଂ ତେ ସମୁଦ୍ଯୋଗ ଏଷ ସର୍ଵୋ ମଯା କୃତଃ
ତୁମ ନାଶ ପାଇଁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମ କରିଛି।
ଭଯେନ ମହତାଵିଷ୍ଟସ୍ତସ୍ଯା ରୂପେଣ ଵିସ୍ମିତଃ ତସ୍ଯାଶ୍ଚୈଵ ତଥାଽଽଲାପାନସ୍ପୃହତ୍ଵଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ବଡ଼ ଭୟରେ ଭରି, ତାଙ୍କର ରୂପରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, ତାଙ୍କର କଥାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆକର୍ଷିତ ହେଲେ।
ତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ମହିଷୋ ରାଜନ୍କାମବାଣପ୍ରପୀଡିତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା, ମହିଷ ଅଭିଲାଷର ବାଣରେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ଅର୍ବୁଦେ ପର୍ଵତେ ସେନାଂ କଲ୍ପଯସ୍ଵ ସୁଦୁର୍ଧରାମ୍
ଅର୍ବୁଦ ପାହାଡ଼ରେ ଅଜୟ ସେନା ଏକତ୍ରିତ କର।
ତତୋଽସୌ କଲ୍ପଯାମାସ ଚତୁରଂଗାଂ ଵରୂଥିନୀମ୍
ତାପରେ ସେ ଚତୁର୍ଯ୍ୟ ସେନାକୁ ସଜାଇଲେ।
ତତୋ ଦ୍ଵିପାଶ୍ଚ ସଂନଦ୍ଧା ଦୃଶ୍ଯଂତେଽଧିଷ୍ଠିତା ଭଟୈଃ
ତାପରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଉପରେ ବସିଥିବା ସଜିତ ହାତୀମାନେ ଦେଖାଯାଇଲେ।