ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଏଵମୁକ୍ତାଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ହର୍ଷେଣ ମହତାନ୍ଵିତାଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଏପରି କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତାଞ୍ଛୁଚୀନ୍ସର୍ଵାନ୍ଦୀକ୍ଷଯାମାସ ଗୀଷ୍ପତିଃ
ସେଠାରେ, ସ୍ନାନ କରି ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାଣୀର ଠାକୁର ଦୀକ୍ଷା ଦେଲେ ।
ସାର୍ଧଯାମତ୍ରଯଂ ତତ୍ର ପରିଵାରସମନ୍ଵିତାଃ 7.3.36.
ସେଠାରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସାଥୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକଠି ଦୀକ୍ଷିତ ହେଲେ ।
ମଂତ୍ରେଣ ଵିଵିଧେନୈଵ ଚାରୁସ୍ତୋତ୍ରେଣ ଭକ୍ତିତଃ
ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ସହିତ, ଭକ୍ତିଭାବରେ,
ନିର୍ମମା ନିରହଂକାରା ଗୁରୁଭକ୍ତିପରାଯଣାଃ
ସେମାନେ ନିଜ ମାନ ଓ ଅହଂକାର ଛାଡ଼ି, ଗୁରୁଭକ୍ତିରେ ଲଗ୍ନ ହେଲେ ।
ଏଵଂ ସଂତିଷ୍ଠମାନାନାଂ ତେଷାଂ ପାର୍ଥିଵସତ୍ତମ
ଏପରି ଭାବେ ସେମାନେ ଉଭୟ ଦଣ୍ଡାଇ ରହିଥିଲେ, ହେ ରାଜା ।
ଦୀପଜ୍ଯୋତିଃସମାଵେଶାତ୍ତେଷାଂ ଗାତ୍ରେଷୁ ପାର୍ଥିଵ
ଦୀପର ଆଲୋକ ପରି ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସେମାନଙ୍କ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ହେ ରାଜା ।
ଦ୍ଵାଦଶାର୍କପ୍ରଭା ଜାତାଃ ଷଣ୍ମାସାଭ୍ଯଂତରେଣ ତେ
ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ବାରଟି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଭା ଉଦ୍ଭବ ହେଲା ।
ମଂଡଲଂ ରଚଯାମାସ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯକମ୍
ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଏକ ମଣ୍ଡଳ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ତେଷାଂ ଶରୀରଗଂ ତେଜଃ ଶକ୍ତିଯୈର୍ମଂତ୍ରସତ୍ତମୈଃ
ସେମାନଙ୍କ ଦେହରେ ଥିବା ତେଜ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ,
ତତସ୍ତେଜୋମଯୀ କନ୍ଯା ତତ୍ର ଜାତା ସ୍ଵରୂପିଣୀ
ସେଇ ତେଜରୁ ସେଠି ଏକ ଆଲୋକମୟ କନ୍ୟା ତାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଇଂଦ୍ରସ୍ତସ୍ଯୈ ଦଦୌ ଵଜ୍ରଂ ସ୍ଵପାଶଂ ଚ ଜଲେଶ୍ଵରଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଦେଲେ, ଜଳେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପାଶ ଦେଲେ।
ଅନ୍ଯେ ଚୈଵ ଗଣାଃ ସର୍ଵେ ନିଜଶସ୍ତ୍ରାଣି ହର୍ଷିତାଃ 7.3.36.
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଖୁସି ହୋଇ ନିଜ-ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ନମସ୍ତେ ପଦ୍ମପତ୍ରାକ୍ଷି ନମସ୍ତେ ଜଗଦମ୍ବିକେ
ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ମାଁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵରୂପେ ଚ ନମସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵସଂସ୍ତୁତେ
ଜଗତର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଜଗତ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେଇ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କ୍ଷମା ଋଦ୍ଧିଃ ପ୍ରଭା ସ୍ଵାହା ସାଵିତ୍ରୀ କମଲା ସତୀ
ତୁମେ କ୍ଷମା, ସମୃଦ୍ଧି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ସ୍ୱାହା, ସାବିତ୍ରୀ, କମଳା ଓ ସତୀ।
ଭୈରଵୀ ଭୀଷଣାକାରା ଚଂଡମୁଂଡାସିଧାରିଣୀ
ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଭୈରବୀ, ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ତଳୱାର ଧାରଣ କରିଛ।
ମଦ୍ଯମାଂସପ୍ରିଯା ନିତ୍ଯଂ ଭକ୍ତତ୍ରାଣପରାଯଣା
ତୁମେ ସଦା ମଦ୍ୟ ଓ ମାଂସ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କରିବାରେ ଲାଗିଥିବା।
ତାନବ୍ରଵୀଦ୍ଵରଂ ସର୍ଵା ଗୃହ୍ଣଂତୁ ମମ ଦେଵତାଃ
ସେ ଦେବତାମାନେଂକୁ କହିଲେ, 'ମୋ ପାଖରୁ ଯେକୌଣସି ବର ଚାହିଁନ, ମୁଁ ଦେଇଦେବି।'
ଅଵଧ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଦେଵାନାଂ ଚ ତଥା କୃତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅଜୟ କରାଯାଇଥିଲେ।
ମୁକ୍ତ୍ଵୈକାଂ ଯୋଷିତଂ ଦେଵି ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଵିନିପାତଯ
ମହିଳା ବ୍ୟତୀତ, ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରିବାକୁ ପଡିବ।
ଅହଂ ତଂ ସୂଦଯିଷ୍ଯାମି ସମଯେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ 7.3.36.
ଯେତେବେଳେ ସମୟ ଆସିବ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିଦେବି।
ଦେଵୀ ତତ୍ରୈଵ ସଂହୃଷ୍ଟା ସ୍ଥିତା ପର୍ଵତରୋଧସି
ଦେବୀ ଖୁସି ହୋଇ ପାହାଡ଼ ଢାଳରେ ଥିଲେ।
ତତ୍ର ଦେଵୀଂ ଚ ସଂଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାପରାଯଣଃ
ସେଠି, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାରେ ଲାଗିଥିବା ଜଣେ ମୁନି ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ର ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁନିଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ମହିଷାସୁରଃ
ସେଠି, ମୁନିଙ୍କୁ ଆସିବାକୁ ଦେଖି, ମହିଷାସୁର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ତତସ୍ତଂ ପୂଜଯାମାସ ମଧୁପର୍କାର୍ଘଵିଷ୍ଟରୈଃ
ତାପରେ ସେ ନିୟମାନୁସାରେ ମଧୁପର୍କ ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
କୁତୋ ଭଵାନିତଃ ପ୍ରାପ୍ତଃ କିମର୍ଥଂ ମୁନିସତ୍ତମ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣ କେଉଁଠୁ ଆସିଛନ୍ତି ଏବଂ କେଉଁ କାମରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି?
ଅହଂ ଭୃତ୍ଯସମାଯୁକ୍ତଃ କିମନେନ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ମୁଁ ମୋ ସେବକମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସିଛି; ଏହା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ କାହିଁକି ଦରକାର, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ?
ଅଭିନଂଦାମି ତେ ସର୍ଵମେତତ୍ତ୍ଵଯ୍ଯୁପପଦ୍ଯତେ । ନିଃସ୍ପୃହା ହି ଵଯଂ ନିତ୍ଯଂ ମୁନିଧର୍ମଂ ସମାଶ୍ରିତାଃ
ଆପଣ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ସେସବୁକୁ ମୁଁ ସ୍ୱୀକାର କରେ; ଏହା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ। କାରଣ, ଆମେ ସବୁବେଳେ ଅଭିଲାଷାରୁ ଦୂରେ ରହୁଛୁ, ମୁନିମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କରୁଛୁ।
କୌତୂହଲାଦିହ ପ୍ରାପ୍ତଶ୍ଚିରାତ୍ତେ ଦର୍ଶନଂ ଗତଃ
ମୋର ଜିଜ୍ଞାସାରୁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି; ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ବହୁତ ଦିନ ହୋଇଗଲା।