ଉଦ୍ଦ୍ଯୋତଂ କୁରୁତେ ସୂର୍ଯୋ ଯାଦୃକ୍ତସ୍ଯାଭିସଂମତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ତାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଖାଏ ।
ଲୋକପାଲାସ୍ତଥା ସର୍ଵେ ତସ୍ଯ କର୍ମ ପ୍ରଚକ୍ରିରେ
ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର କାମ କରିଥିଲେ ।
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସମେତ୍ଯ ତୁ 7.3.36.
ତାପରେ ଏକ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏକଠା ହେଲେ ।
ଭଗଵାନ୍କିଂ ଵଯଂ କୁର୍ମଃ କୁତ୍ର ଯାମୋ ନିରାଶ୍ରଯାଃ
ଭଗବାନ, ଆମେ କଣ କରିବା ? ଆମେ କେଉଁଠି ଯିବା, ଆମେ ଅଶ୍ରୟହୀନ ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ଗୁରୁର୍ଦ୍ଦେଵୈର୍ଧ୍ଯାତ୍ଵା କାଲଂ ଚିରଂ ନୃପ
ଦେବତାମାନେ ଏପରି ପଚାରିଲେ, ଗୁରୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧ୍ୟାନ କରି ରହିଲେ, ରାଜା ।
ଅଵଧ୍ଯଃ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ମୁକ୍ତ୍ଵେକାଂ ଯୋଷିତଂ ସୁରାଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅପରାଜେୟ, କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ଜଣେ ଜନାନୀ ଛାଡ଼ି, ହେ ଦେବମାନେ—
ତପୋଽର୍ଥଂ ତତ୍ର ସଂସିଦ୍ଧିର୍ଜାଯତାମଚିରାଦ୍ଧି ଵଃ
ତପସ୍ୟା ପାଇଁ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ତାହାର ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କର ।
ଆରାଧଯଧ୍ଵମେକାଂତେ ଯଯା ଵ୍ଯାପ୍ତମିଦଂ ଜଗତ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଛି, ସେଇ ଜନନୀଙ୍କୁ ଏକାନ୍ତରେ ଉପାସନା କର ।
କରିଷ୍ଯତି ସମୁଦ୍ଯୋଗମଵତାରସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ସେ ଅବତାର ନେବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ ।
ଅହଂ ଵଃ କୀର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ଶକ୍ତିଯଂ ମଂତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର କହିଦେବି ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଏଵମୁକ୍ତାଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ହର୍ଷେଣ ମହତାନ୍ଵିତାଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଏପରି କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତାଞ୍ଛୁଚୀନ୍ସର୍ଵାନ୍ଦୀକ୍ଷଯାମାସ ଗୀଷ୍ପତିଃ
ସେଠାରେ, ସ୍ନାନ କରି ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାଣୀର ଠାକୁର ଦୀକ୍ଷା ଦେଲେ ।
ସାର୍ଧଯାମତ୍ରଯଂ ତତ୍ର ପରିଵାରସମନ୍ଵିତାଃ 7.3.36.
ସେଠାରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସାଥୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକଠି ଦୀକ୍ଷିତ ହେଲେ ।
ମଂତ୍ରେଣ ଵିଵିଧେନୈଵ ଚାରୁସ୍ତୋତ୍ରେଣ ଭକ୍ତିତଃ
ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ସହିତ, ଭକ୍ତିଭାବରେ,
ନିର୍ମମା ନିରହଂକାରା ଗୁରୁଭକ୍ତିପରାଯଣାଃ
ସେମାନେ ନିଜ ମାନ ଓ ଅହଂକାର ଛାଡ଼ି, ଗୁରୁଭକ୍ତିରେ ଲଗ୍ନ ହେଲେ ।
ଏଵଂ ସଂତିଷ୍ଠମାନାନାଂ ତେଷାଂ ପାର୍ଥିଵସତ୍ତମ
ଏପରି ଭାବେ ସେମାନେ ଉଭୟ ଦଣ୍ଡାଇ ରହିଥିଲେ, ହେ ରାଜା ।
ଦୀପଜ୍ଯୋତିଃସମାଵେଶାତ୍ତେଷାଂ ଗାତ୍ରେଷୁ ପାର୍ଥିଵ
ଦୀପର ଆଲୋକ ପରି ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସେମାନଙ୍କ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ହେ ରାଜା ।
ଦ୍ଵାଦଶାର୍କପ୍ରଭା ଜାତାଃ ଷଣ୍ମାସାଭ୍ଯଂତରେଣ ତେ
ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ବାରଟି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଭା ଉଦ୍ଭବ ହେଲା ।
ମଂଡଲଂ ରଚଯାମାସ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯକମ୍
ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଏକ ମଣ୍ଡଳ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ତେଷାଂ ଶରୀରଗଂ ତେଜଃ ଶକ୍ତିଯୈର୍ମଂତ୍ରସତ୍ତମୈଃ
ସେମାନଙ୍କ ଦେହରେ ଥିବା ତେଜ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ,
ତତସ୍ତେଜୋମଯୀ କନ୍ଯା ତତ୍ର ଜାତା ସ୍ଵରୂପିଣୀ
ସେଇ ତେଜରୁ ସେଠି ଏକ ଆଲୋକମୟ କନ୍ୟା ତାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଇଂଦ୍ରସ୍ତସ୍ଯୈ ଦଦୌ ଵଜ୍ରଂ ସ୍ଵପାଶଂ ଚ ଜଲେଶ୍ଵରଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଦେଲେ, ଜଳେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପାଶ ଦେଲେ।
ଅନ୍ଯେ ଚୈଵ ଗଣାଃ ସର୍ଵେ ନିଜଶସ୍ତ୍ରାଣି ହର୍ଷିତାଃ 7.3.36.
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଖୁସି ହୋଇ ନିଜ-ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ନମସ୍ତେ ପଦ୍ମପତ୍ରାକ୍ଷି ନମସ୍ତେ ଜଗଦମ୍ବିକେ
ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ମାଁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵରୂପେ ଚ ନମସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵସଂସ୍ତୁତେ
ଜଗତର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଜଗତ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେଇ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କ୍ଷମା ଋଦ୍ଧିଃ ପ୍ରଭା ସ୍ଵାହା ସାଵିତ୍ରୀ କମଲା ସତୀ
ତୁମେ କ୍ଷମା, ସମୃଦ୍ଧି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ସ୍ୱାହା, ସାବିତ୍ରୀ, କମଳା ଓ ସତୀ।
ଭୈରଵୀ ଭୀଷଣାକାରା ଚଂଡମୁଂଡାସିଧାରିଣୀ
ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଭୈରବୀ, ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ତଳୱାର ଧାରଣ କରିଛ।
ମଦ୍ଯମାଂସପ୍ରିଯା ନିତ୍ଯଂ ଭକ୍ତତ୍ରାଣପରାଯଣା
ତୁମେ ସଦା ମଦ୍ୟ ଓ ମାଂସ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କରିବାରେ ଲାଗିଥିବା।
ତାନବ୍ରଵୀଦ୍ଵରଂ ସର୍ଵା ଗୃହ୍ଣଂତୁ ମମ ଦେଵତାଃ
ସେ ଦେବତାମାନେଂକୁ କହିଲେ, 'ମୋ ପାଖରୁ ଯେକୌଣସି ବର ଚାହିଁନ, ମୁଁ ଦେଇଦେବି।'
ଅଵଧ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଦେଵାନାଂ ଚ ତଥା କୃତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅଜୟ କରାଯାଇଥିଲେ।