ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଶକ୍ରସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵଦୂତେ ଭଯାନ୍ଵିତଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, ଶକ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦେବଦୂତ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ମୁଦ୍ଗଲୋଽପି ଵିମାନସ୍ଥଂ ପୁନର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମାଗତମ୍
ମୁଦ୍ଗଳ ମଧ୍ୟ, ଦେବବିମାନରେ ଆସିଥିବା ଦୂତକୁ ପୁନିଥରେ ଦେଖିଲେ।
ସ ତସ୍ଯ ଵଚନେନୈଵ ସ୍ତଂଭିତୋ ଲିଖିତୋ ଯଥା
ସେ ଦୂତ, ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କ କଥାରେ ଏମିତି ଅଚଳ ହେଇଗଲେ, ଯେପରି ଲେଖାଯାଇଥିବା କିଛି।
ଚିରକାଲଗତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦୂତଂ ତୁ ତ୍ରିଦଶାଧିପଃ
ଦୂତ ବହୁଦିନ ହେବାକୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ବୁଝିପାରିଲେ।
ଅଥ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦା ଦୂତଂ ସ୍ତଂଭିତଂ ମୁଦ୍ଗଲେନ ତୁ
ତାପରେ, ମୁଦ୍ଗଳ ଦ୍ୱାରା ଦୂତ ଅଚଳ ହୋଇଯାଇଥିବାକୁ ଦେଖି,
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଉତ୍ପାତାସ୍ତତ୍ର ଦାରୁଣାଃ ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚିନ୍ତଯାମାସ ମୁଦ୍ଗଲୋ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ଅପଶକୁନ ଦେଖାଦେଲା। ସେମାନେ ଦେଖି, ମୁଦ୍ଗଳ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡି, ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଅଥ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଂବରଗତଂ ଵଜ୍ରୋଦ୍ଯତକରଂ ହରିମ୍
ତାପରେ, ଆକାଶରେ ହସ୍ତରେ ବଜ୍ର ଧରିଥିବା ହରିଙ୍କୁ ଦେଖି,
ତତ୍ର ଶକ୍ରଃ ସ୍ତୁତିଂ ଚକ୍ରେ ଭଗ୍ନୋତ୍ସାହୋ ନୃପୋତ୍ତମ
ସେଠାରେ, ଶକ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ଭଙ୍ଗ ହୋଇ, ସେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସ୍ଵର୍ଗେ ଵା ଯଦି ଵା ମର୍ତ୍ତ୍ଯେ ତିଷ୍ଠ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଦ୍ଵିଜ 7.3.35.
ସ୍ୱର୍ଗରେ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା କର, ସେଠି ରୁହ, ଦ୍ୱିଜ।
ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ନିତ୍ଯଂ ଯୋ ମନସି ସ୍ଥିତଃ
ତୁମ ମନରେ ଯାହା ସଦା ଅଛି, ସେଇ ଭଲ ବର ଚାହିଁନିଅ, ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
ଦର୍ଶନଂ ତେ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ସ୍ଵପ୍ନେଷ୍ଵପି ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ହେ ସହସ୍ରନୟନ, ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଦର୍ଶନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଅଵଶ୍ଯଂ ଯଦି ମେ ଦେଯୋ ଵରୋ ଵୃତ୍ରନିଷୂଦନ
ଯଦି ଆପଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋତେ ବର ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ,
ମା ମୁ ହ୍ରଦଂ ସମାଗତ୍ଯ ଦୂତଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମଯା ଯତଃ
ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ, କାରଣ ମୁଁ ଏହି ହ୍ରଦକୁ ଏକ ଦୂତ ପଠାଇଛି।
ପିଣ୍ଡଦାନାତ୍ପରାଂ ପ୍ରୀତିଂ ଲଭଂତାଂ ପିତରୋଽତ୍ର ହି
ଏଠାରେ ପିତୃମାନେ ପିଣ୍ଡଦାନ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସନ୍ତୋଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଵରିଷ୍ଠଂ ନାତ୍ର ସନ୍ଦେହୋ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ମୋର କୃପାରେ ଏହା ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅତ୍ର ଯେ ଫାଲ୍ଗୁନେ ମାସି ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ସମାହିତାଃ
ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ ଏଠି ଯେଉଁମାନେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ବସିଥାନ୍ତି—
ପିଣ୍ଡଦାନାଦ୍ଗଯାତୁଲ୍ଯଂ ଲପ୍ସ୍ଯଂତେ ଫଲମୁତ୍ତମମ୍
ସେମାନେ ପିଣ୍ଡଦାନ କଲେ, ଗୟାର ସମାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ପାଇବେ।
ମୁଦ୍ଗଲୋଽପି ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଚିଂତଯନ୍ହ୍ଯନିଶଂ ତତଃ ॥ 7.3.35.
ମୁଦ୍ଗଳ ନାମକ ମହାପୁରୁଷ ସଦା ପରମ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ—
ଶୁକ୍ଲଧ୍ଯାନପରୋ ଭୂତ୍ଵା ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତତୋଽକ୍ଷଯମ୍
ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ, ଅକ୍ଷୟ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଅତ୍ର ଗାଥା ପୁରା ଗୀତା ନାରଦେନ ମହାତ୍ମନା
ଏଠି ଏକ ଗାଥା ପୂର୍ବରୁ ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗାଇଯାଇଥିଲା।
ମାମୁ ହ୍ରଦେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ମୁଦ୍ଗଲେଶ୍ଵରମ୍ ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାଦ୍ରାଜନ୍ମାମୁହ୍ରଦମିତି ସ୍ମୃତମ୍
ଏହି ମାମୁ ହ୍ରଦରେ ନରେ ନହାଇ, ମୁଦ୍ଗଳେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ; ଏହି କାରଣରୁ, ରାଜନ୍, ଏହାକୁ ମାମୁ ହ୍ରଦ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନାଂ ପ୍ରଵରଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତମ୍
ଏହି ତୀର୍ଥ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ବିଶ୍ୱଭରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ମୋକ୍ଷକାମୋ ଵିଶେଷେଣ ଯ ଇଚ୍ଛେତ୍ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେଉଁମାନେ ବିଶେଷ କରି ମୋକ୍ଷ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଲାଗି ଏଠିକୁ ଆସନ୍ତି—
କସ୍ମିନ୍କାଲେ ଫଲଂ ତେନ କିଂ ଦୃଷ୍ଟେନ ଭଵେନ୍ନୃଣାମ୍
କେଉଁ ସମୟରେ ସେଇ ଫଳ ମିଳେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ କଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି?
ଯାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମାନଵଃ ସମ୍ଯକ୍ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହା ଶୁଣିଲେ ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ପୁରା ଦେଵଯୁଗେ ରାଜନ୍ମହିଷୋନାମ ଦାନଵଃ
ପ୍ରାଚୀନ ଦେବଯୁଗରେ, ରାଜନ୍, ମହିଷ ନାମକ ଏକ ଦାନବ ଥିଲେ।
ତେନ ଶକ୍ରାଦଯୋ ଦେଵା ଜିତାଃ ସଂଖ୍ଯେ ସହସ୍ରଶଃ
ସେ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ହଜାରେ ହଜାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହେଇଥିଲେ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସ ଵଶେ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵଯମିନ୍ଦ୍ରୋ ବଭୂଵ ହ
ସେ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ କରି, ସ୍ୱୟଂ ଇନ୍ଦ୍ର ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରା ନାସତ୍ଯୌ ମରୁତାଂ ଗଣାଃ
ଏହି ସମୟରେ ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ନାସତ୍ୟ, ଏବଂ ମରୁତମାନଙ୍କ ସମୂହ—
ଵହ୍ନିର୍ଭଯଂ ସମାପନ୍ନସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଦେଵଗଣାଂସ୍ତଦା
ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ଭୟକୁ ଅନୁଭବ କରି, ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଇଥିଲେ।