ନ ମଯା ସୁକୃତଂ ଭୂରି କୃତଂ ମର୍ତ୍ତ୍ଯେ କଥଂଚନ
ମୁଁ ମାନବ ଜଗତରେ କେବେ ବହୁତ ଭଲ କାମ କରିନାହିଁ।
ତଥା ଚ ପତମାନାଂଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚାନ୍ଯାନ୍ସହସ୍ରଶଃ
ଏବଂ ଏଭଳି ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ହଜିଯାଉଥିବା ଦେଖିଛି।
ଏତତ୍ତେ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ଗୁଣଦୋଷସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ପୁଣ୍ୟ ଓ ଦୋଷର ଉତ୍ପତ୍ତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ତେନ ସ୍ଵର୍ଗେଣ ମେ ଦୂତ ନୈଵ କାର୍ଯଂ କଥଂଚନ
ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ଦୂତ, ମୋତେ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ।
ଵାଚ୍ଯସ୍ତ୍ଵଯା ମମାଦେଶାଦ୍ଦେଵରାଜଃ ସ୍ଫୁଟଂ ଵଚଃ
ମୋ ଆଦେଶରେ ତୁମେ ସ୍ପଷ୍ଟ କଥା ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜାଙ୍କୁ କହିବାକୁ ପଡିବ।
ତତ୍କର୍ମାଽହଂ କରିଷ୍ଯାମି ଯେନ ନୋ ପତନାଦ୍ଭଯମ୍।. ସାଧଯିଷ୍ଯାମି ତାଁଲ୍ଲୋକାନ୍ଯେ ସଦା ପାତଵର୍ଜିତାଃ
ମୁଁ ସେହି କାମ କରିବି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ କେବେ ମଧ୍ୟ ପତନର ଭୟରେ ପଡିବୁ ନାହିଁ। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ସଦା ପତନରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବି।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁଦ୍ଗଲଃ ସ୍ଵର୍ଗନିଃସ୍ପୃହଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଭଳି କହି ମୁଦ୍ଗଳ, ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରତି ଅସକ୍ତ ଥିଲେ,
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦୂତୋଽପି ଶକ୍ରସ୍ଯ ତସ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ସଵିସ୍ତରମ୍
ଶକ୍ରଙ୍କ ଦୂତ ମଧ୍ୟ, ସେଠାରେ ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କ କଥା ସବୁ ଶୁଣିଲେ,
ଦେଵଦୂତାପ୍ରମାଣଂ ଚ ଵିମାନଂ ହି ତ୍ଵଯା କୃତମ୍ 7.3.35.
ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଭାବେ ତୁମେ ଦେବବିମାନ ତିଆରି କରିଥିଲ, ସେଉଁଠି ତାହା ହେଇଥିଲା।
ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ର ଦ୍ରୁତଂ ଗତ୍ଵା ବଲାଦାନଯ ତଂ ମୁନିମ୍
ସେଥିପାଇଁ, ତୁମେ ସେଠାକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ଶକ୍ତିବଳେ ସେ ମୁନିଙ୍କୁ ଆଣିନିଅ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଶକ୍ରସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵଦୂତେ ଭଯାନ୍ଵିତଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, ଶକ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦେବଦୂତ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ମୁଦ୍ଗଲୋଽପି ଵିମାନସ୍ଥଂ ପୁନର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମାଗତମ୍
ମୁଦ୍ଗଳ ମଧ୍ୟ, ଦେବବିମାନରେ ଆସିଥିବା ଦୂତକୁ ପୁନିଥରେ ଦେଖିଲେ।
ସ ତସ୍ଯ ଵଚନେନୈଵ ସ୍ତଂଭିତୋ ଲିଖିତୋ ଯଥା
ସେ ଦୂତ, ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କ କଥାରେ ଏମିତି ଅଚଳ ହେଇଗଲେ, ଯେପରି ଲେଖାଯାଇଥିବା କିଛି।
ଚିରକାଲଗତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦୂତଂ ତୁ ତ୍ରିଦଶାଧିପଃ
ଦୂତ ବହୁଦିନ ହେବାକୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ବୁଝିପାରିଲେ।
ଅଥ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦା ଦୂତଂ ସ୍ତଂଭିତଂ ମୁଦ୍ଗଲେନ ତୁ
ତାପରେ, ମୁଦ୍ଗଳ ଦ୍ୱାରା ଦୂତ ଅଚଳ ହୋଇଯାଇଥିବାକୁ ଦେଖି,
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଉତ୍ପାତାସ୍ତତ୍ର ଦାରୁଣାଃ ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚିନ୍ତଯାମାସ ମୁଦ୍ଗଲୋ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ଅପଶକୁନ ଦେଖାଦେଲା। ସେମାନେ ଦେଖି, ମୁଦ୍ଗଳ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡି, ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଅଥ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଂବରଗତଂ ଵଜ୍ରୋଦ୍ଯତକରଂ ହରିମ୍
ତାପରେ, ଆକାଶରେ ହସ୍ତରେ ବଜ୍ର ଧରିଥିବା ହରିଙ୍କୁ ଦେଖି,
ତତ୍ର ଶକ୍ରଃ ସ୍ତୁତିଂ ଚକ୍ରେ ଭଗ୍ନୋତ୍ସାହୋ ନୃପୋତ୍ତମ
ସେଠାରେ, ଶକ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ଭଙ୍ଗ ହୋଇ, ସେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସ୍ଵର୍ଗେ ଵା ଯଦି ଵା ମର୍ତ୍ତ୍ଯେ ତିଷ୍ଠ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଦ୍ଵିଜ 7.3.35.
ସ୍ୱର୍ଗରେ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା କର, ସେଠି ରୁହ, ଦ୍ୱିଜ।
ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ନିତ୍ଯଂ ଯୋ ମନସି ସ୍ଥିତଃ
ତୁମ ମନରେ ଯାହା ସଦା ଅଛି, ସେଇ ଭଲ ବର ଚାହିଁନିଅ, ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
ଦର୍ଶନଂ ତେ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ସ୍ଵପ୍ନେଷ୍ଵପି ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ହେ ସହସ୍ରନୟନ, ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଦର୍ଶନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଅଵଶ୍ଯଂ ଯଦି ମେ ଦେଯୋ ଵରୋ ଵୃତ୍ରନିଷୂଦନ
ଯଦି ଆପଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋତେ ବର ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ,
ମା ମୁ ହ୍ରଦଂ ସମାଗତ୍ଯ ଦୂତଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମଯା ଯତଃ
ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ, କାରଣ ମୁଁ ଏହି ହ୍ରଦକୁ ଏକ ଦୂତ ପଠାଇଛି।
ପିଣ୍ଡଦାନାତ୍ପରାଂ ପ୍ରୀତିଂ ଲଭଂତାଂ ପିତରୋଽତ୍ର ହି
ଏଠାରେ ପିତୃମାନେ ପିଣ୍ଡଦାନ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସନ୍ତୋଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଵରିଷ୍ଠଂ ନାତ୍ର ସନ୍ଦେହୋ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ମୋର କୃପାରେ ଏହା ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅତ୍ର ଯେ ଫାଲ୍ଗୁନେ ମାସି ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ସମାହିତାଃ
ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ ଏଠି ଯେଉଁମାନେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ବସିଥାନ୍ତି—
ପିଣ୍ଡଦାନାଦ୍ଗଯାତୁଲ୍ଯଂ ଲପ୍ସ୍ଯଂତେ ଫଲମୁତ୍ତମମ୍
ସେମାନେ ପିଣ୍ଡଦାନ କଲେ, ଗୟାର ସମାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ପାଇବେ।
ମୁଦ୍ଗଲୋଽପି ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଚିଂତଯନ୍ହ୍ଯନିଶଂ ତତଃ ॥ 7.3.35.
ମୁଦ୍ଗଳ ନାମକ ମହାପୁରୁଷ ସଦା ପରମ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ—
ଶୁକ୍ଲଧ୍ଯାନପରୋ ଭୂତ୍ଵା ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତତୋଽକ୍ଷଯମ୍
ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ, ଅକ୍ଷୟ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଅତ୍ର ଗାଥା ପୁରା ଗୀତା ନାରଦେନ ମହାତ୍ମନା
ଏଠି ଏକ ଗାଥା ପୂର୍ବରୁ ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗାଇଯାଇଥିଲା।