ଵାସୁଦେଵୋଽପି ତଲ୍ଲିଂଗଂ ଗୃହୀତ୍ଵାଽର୍ବୁଦପର୍ଵତେ
ବାସୁଦେବ ମଧ୍ୟ ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ନେଇ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତରେ ଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥଂ ତତୋ ଜାତଂ ନାମ୍ନା ହି ଧରଣୀତଲେ 7.3.34.
ସେଠାରୁ ଧରଣୀ ଉପରେ 'କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥ' ନାମର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ସ୍ନାତ୍ଵା କୃଷ୍ଣହ୍ରଦେ ପୁଣ୍ଯେ ତଲ୍ଲିଂଗଂ ପଶ୍ଯତେ ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଠି ମନୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର କୃଷ୍ଣହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖେ—
ତଥା ଚ ସର୍ଵଦାନାନାଂ ନିଷ୍କାମଃ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍ଫଲମ୍
ସେ ନିଷ୍କାମ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଦାନର ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେଠି ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ମହାରାଜ ନିରାହାରୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଏକାଦଶୀ ଦିନେ, ମହାରାଜ, ଉପବାସ ରହି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି—
ପ୍ରଭାତେ କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଯସ୍ତୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଯିଏ ପ୍ରଭାତରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ—
ତିଲାନ୍କୃଷ୍ଣାନ୍ନରସ୍ତତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦାତି ଯଃ
ଯିଏ ସେଠି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କଳା ତିଳ ଦାନ କରେ—
ଦର୍ଶନାଦେଵ ରାଜେନ୍ଦ୍ର କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥସ୍ଯ ମାନଵଃ
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥକୁ କେବଳ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ମନୁଷ୍ୟ—
ମାମୁହ୍ରଦମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍ପର୍ଵତରୋଧସି
ସେହି ପର୍ବତର ଢାଳରେ ଏହା 'ମାମୁହ୍ରଦ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତୋ ନରଃ ସମ୍ଯକ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାଵାନ୍ସୁସମାହିତଃ
ସେଠି ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଭଲଭାବେ ସ୍ନାନ କରେ—
ତସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମଦିଗ୍ଭାଗେ ଲିଂଗମସ୍ତି ମହୀପତେ
ହେ ମହୀପତି, ଏହାର ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
ସ୍ନାତ୍ଵା ମାମୁହ୍ରଦେ ପୁଣ୍ଯେ ଯସ୍ତଲ୍ଲିଂଗଂ ଚ ପଶ୍ଯତି ସ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପରଂ ଶ୍ରେଯଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯିଏ ପବିତ୍ର ମାମୁହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖେ, ସେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ଦୁର୍ଲଭ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଥାଏ।
ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦକ୍ଷିଣାଂ ମୂର୍ତିମାଶ୍ରିତଃ
ଯିଏ ସେଠି ଦାନ ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ ଏବଂ ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥାଏ—
ତତ୍ର ଦାନଂ ପ୍ରଶଂସଂତି ନୀଵାରାଣାଂ ମହର୍ଷଯଃ
ସେଠି ନୀବାର ଧାନ ଦାନ କରିବାକୁ ମହାର୍ଷିମାନେ ବଡ଼ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ମୁଦ୍ଗଲସ୍ଯାଶ୍ରମଂ ବ୍ରୂହି ମମ ସର୍ଵଂ ଵିଧାନତଃ
ମୋତେ ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ବିଷୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କୁହ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ତତ୍ରସ୍ଥସ୍ଯ ପୁରା ରାଜନ୍ମୁଦ୍ଗଲସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, 'ହେ ରାଜା, ଏଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ମହାତ୍ମା ମୁଦ୍ଗଳ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।'
ସୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ଦେଵରାଜ୍ଞାହଂ ପ୍ରେଷିତୋ ମୁନିସତ୍ତମ
ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଛି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।'
ତାନ୍ମେ ଵଦ କରିଷ୍ଯେଽହଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵୈ ଯତ୍କ୍ଷମଂ ଭଵେତ୍॥ 7.3.35.
ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ମତେ କୁହ, ମୁଁ ଶୁଣି ଯେଉଁଠି ଉପଯୁକ୍ତ ହେବ, ସେହି କାମ କରିବି।
ବ୍ରୂହି ତାନ୍ସକଲାନ୍ଦୂତ ତ୍ଵାଗମିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତତଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ସବୁ କଥା କୁହ, ମୁଁ ପରେ ସେଠାକୁ ଆସିବି।
ପୁଣ୍ଯୈଃ ସ୍ଵକୈର୍ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମାଗଚ୍ଛେରିଦଂ ତତଃ
ମୋ ନିଜ ପୁଣ୍ୟରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି।
କରିଷ୍ଯେଽହଂ ତପୋ ଭୂରି ପୂଜଯିଷ୍ଯେ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ମୁଁ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କରିବି ଏବଂ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିବି।
ସଂକ୍ଷେପାତ୍କଥଯିଷ୍ଯାମି ଯଦି ତେ ନିଶ୍ଚଯଃ ପରଃ
ତୁମର ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ଥିଲେ, ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ସବୁ କଥା କହିଦେବି।
ନଂଦନାଦୀନି ରମ୍ଯାଣି ତତ୍ର ଦେଵଵନାନି ଚ
ସେଠାରେ ନନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ଶୋଭାମୟ ବନ ଅଛି।
ବୁଭୁକ୍ଷା ନୈଵ ତୃଷ୍ଣା ଚ ନିଦ୍ରାଲସ୍ଯେ ନ ଚ ପ୍ରଭୋ ରମଯଂତି ନରଂ ତତ୍ର ଗୀତୈର୍ନୃତ୍ଯୈରନେକଶଃ
ସେଠାରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଭୋକ, ତିରିଷ୍ଣା, ଘୁମ୍, କିମ୍ବା ଆଳସ୍ୟ କେହିକୁ ବ୍ୟାକୁଳ କରେନାହିଁ; ବରଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଏଵଂ ଚ ଵସତେ ତତ୍ର ଜନଃ ସ୍ଵର୍ଗେ ତପୋଧନ
ଏଭଳି ଭାବେ, ହେ ତପସ୍ୟାଧନ, ଲୋକମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସବାସ କରନ୍ତି।
ଏକ ଏଵ ମୁନେ ଦୋଷଃ ସ୍ଵର୍ଲୋକେ ପ୍ରତିଭାତି ମେ
ତଥାପି, ହେ ମୁନି, ସ୍ୱର୍ଗରେ ମୋତେ ଗୋଟିଏ ଦୋଷ ଦେଖାଯାଏ।
ନ ପୁଣ୍ଯଂ ଲଭତେ ତତ୍ର କର୍ତୁଂ ଵିପ୍ର କଥଂଚନ
ସେଠାରେ କେହି କେବେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରିପାରେନାହିଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଯଦତ୍ର କ୍ରିଯତେ କର୍ମ ଶୁଭଂ ତତ୍ରୋପ ଭୁଜ୍ଯତେ 7.3.35.
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଭଲ କାମ କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ ସେଠାରେ ଉପଭୋଗ କରାଯାଏ।
ବହୁତେଜୋନ୍ଵିତାନ୍ସ୍ଵର୍ଗେ ହ୍ଯଲ୍ପପୁଣ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ସ୍ୱର୍ଗରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଳ୍ପ ପୁଣ୍ୟ ଥିବାମାନେ ବହୁତ ତେଜସ୍ବୀ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।