ଯାଵତ୍କାଲେନ ହଂସସ୍ତେ ଯୋଜନଂ ସଂପ୍ରଗଚ୍ଛତି
ଯେତେବେଳେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହଂସ ଏକ ଯୋଜନା ଦୂର ଯାଏ, ସେତେବେଳେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟ ହେଉଛି।
ତସ୍ମାନ୍ନିଵର୍ତନଂ ଯୁକ୍ତଂ ମମ ଵାକ୍ଯେନ ତେ ଵିଭୋ 7.3.34.
ତେଣୁ, ମୋ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ତୁମେ ଏଠାରୁ ପଛକୁ ଫେରିବା ଉଚିତ, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ତତୋ ହୃଷ୍ଟମନା ଭୂତ୍ଵା ଗୃହୀତ୍ଵା ତାଂ ଚତୁର୍ମୁଖଃ ଦର୍ଶଯାମାସ ତାଂ ଵିଷ୍ଣୋରେଷା ଲିଂଗସ୍ଯ ମୂର୍ଧତଃ
ତାପରେ, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ଖୁସି ହୋଇ, ସେ ମାଳାଟିକୁ ନେଇ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ; ଏହା ଲିଙ୍ଗର ଶିରାଘାରୁ ଆଣାଯାଇଛି।
ମଯାଽଽନୀତା ଶୁଭା ମାଲା ଲବ୍ଧଶ୍ଚାଂତଂ ଚତୁର୍ଭୁଜ
ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ ମାଳା ଆଣିଥିଲି, ଏବଂ ଚତୁର୍ଭୁଜ ବିଷ୍ଣୁ ତାହାର ଶେଷ ପାଇଥିଲେ।
ନାହଂ ଶକ୍ତଃ ପରଂ ପାରଂ ଗଂତୁଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍କଥଂଚନ
ମୁଁ କେବେଠି ଭି ଏହାର ସର୍ବଶେଷ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିଲି ନାହିଁ, ହେ ବ୍ରହ୍ମା।
ଯଦି ତ୍ଵଯାଽସ୍ଯ ପର୍ଯଂତୋ ଲବ୍ଧୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍କଥଂଚନ
ଯଦି ତୁମେ କିଛିପରି ଏହାର ଶେଷ ଦେଖିଥିଲେ, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ତେବେ କୁହ।
ନାନ୍ଯଥା ଚାସ୍ଯ ପର୍ଯଂତୋ ଦୃଶ୍ଯତେ କେନ ଚିତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ନହିଁଲେ, ଏହାର ଶେଷ କେହି କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଦେଖିପାରିନାହାନ୍ତି।
କୋପଂ ଚକ୍ରେ ମହାରାଜ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ପ୍ରତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସେଇ ସମୟରେ, ମହାରାଜ ତୁରନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନେଇ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ଅଥାହ ଦର୍ଶନଂ ଗତ୍ଵା ଧିଗ୍ଧିଗ୍ଵ୍ଯର୍ଥପ୍ରଜଲ୍ପକ
ତାପରେ, ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସେ କହିଲେ: 'ଧିକ୍ ଧିକ୍, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ କଥା କହୁଥିବା ଲୋକକୁ!'
ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ମୃଷା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ମମ ପର୍ଯଂତଦର୍ଶନମ୍
କାରଣ, ତୁମେ ମୋର ଶେଷ ଦେଖିଛି ବୋଲି ମିଥ୍ୟା କହିଛ।
ଯେ ଚ ତ୍ଵାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ମାନଵା ମୋହ ସଂଯୁତାଃ
ଯେମାନେ ମୋହରେ ପଡ଼ି ତୁମକୁ ପୂଜିବେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ଭୋଗିବେ।
କେତକ୍ଯା ଚ ତଥା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଯସ୍ମାତ୍ତସ୍ମାତ୍ସୁଦୁଷ୍ଟଯା 7.3.34.
ଏବଂ, କେତକୀ ମଧ୍ୟ ଏପରି କହିଥିଲାବୋଲି, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଷ୍ଟା ଥିଲା।
ଏଵଂ ଶାପୋ ତଯୋର୍ଦତ୍ତ୍ଵା ଦେଵଃ ପ୍ରୋଵାଚ କେଶଵମ୍
ଏଭଳି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇ, ଦେବତା କେଶବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସତ୍ଯସଂଭାଷଣାଦେଵ ଵରଂ ଵରଯ ସୁଵ୍ରତ
ସତ୍ୟ କଥା କହିବା ପାଇଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି, ହେ ଧୃଢ଼ବ୍ରତ।
ନ ଚାପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଦେଵ ତ୍ଵଂ ତୁଷ୍ଟିମଧିଗଚ୍ଛସି
ହେ ଦେବ, ଅପବିତ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ ତୁମେ କେବେ ମନସ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଉନାହାଁ।
ଲିଂଗମେତଦନଂତାଖ୍ଯଂ ଲଘୁତାଂ ନଯ ମା ଚିରମ୍
ଏହି ଅନନ୍ତ ନାମକ ଲିଙ୍ଗକୁ ଶୀଘ୍ର ହଳକା ଆକାରକୁ ନେଇ ଆଣ।
ଅବ୍ରଵୀତ୍କେଶଵଂ ଭୂଯଃ ଶୃଣୁ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ହରେ
ସେ ପୁନି କେଶବଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ହରି, ଏହି କଥା ଶୁଣ।'
ଏତନ୍ମେଧ୍ଯତମେ ଦେଶେ ଲିଂଗଂ ସ୍ଥାପଯ ମେ ହରେ
ଏହି ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ମୋ ପାଇଁ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ଥାପନ କର, ହେ ହରି।
ମମ ତେଜୋଵିନିର୍ଦଗ୍ଧଃ କୃଷ୍ଣତ୍ଵଂ ହି ଯତୋ ଗତଃ
ମୋର ତପସ୍ୟାର ତାପରେ ସେ ଅଗ୍ନି ଭଳି ପୁଡ଼ିଗଲା, ଏହିଠାରୁ ସେ କଳା ରଙ୍ଗର ହେଇଯିବାକୁ ପଡ଼ିଲା।
କୃଷ୍ଣକୃଷ୍ଣେତି ତେ ନାମ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ମାନଵଃ
ଏହିକାରଣରୁ, ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି, ମନୁଷ୍ୟ 'କୃଷ୍ଣ, କୃଷ୍ଣ' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ଵାସୁଦେଵୋଽପି ତଲ୍ଲିଂଗଂ ଗୃହୀତ୍ଵାଽର୍ବୁଦପର୍ଵତେ
ବାସୁଦେବ ମଧ୍ୟ ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ନେଇ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତରେ ଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥଂ ତତୋ ଜାତଂ ନାମ୍ନା ହି ଧରଣୀତଲେ 7.3.34.
ସେଠାରୁ ଧରଣୀ ଉପରେ 'କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥ' ନାମର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ସ୍ନାତ୍ଵା କୃଷ୍ଣହ୍ରଦେ ପୁଣ୍ଯେ ତଲ୍ଲିଂଗଂ ପଶ୍ଯତେ ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଠି ମନୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର କୃଷ୍ଣହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖେ—
ତଥା ଚ ସର୍ଵଦାନାନାଂ ନିଷ୍କାମଃ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍ଫଲମ୍
ସେ ନିଷ୍କାମ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଦାନର ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେଠି ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ମହାରାଜ ନିରାହାରୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଏକାଦଶୀ ଦିନେ, ମହାରାଜ, ଉପବାସ ରହି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି—
ପ୍ରଭାତେ କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଯସ୍ତୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଯିଏ ପ୍ରଭାତରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ—
ତିଲାନ୍କୃଷ୍ଣାନ୍ନରସ୍ତତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦାତି ଯଃ
ଯିଏ ସେଠି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କଳା ତିଳ ଦାନ କରେ—
ଦର୍ଶନାଦେଵ ରାଜେନ୍ଦ୍ର କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥସ୍ଯ ମାନଵଃ
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥକୁ କେବଳ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ମନୁଷ୍ୟ—
ମାମୁହ୍ରଦମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍ପର୍ଵତରୋଧସି
ସେହି ପର୍ବତର ଢାଳରେ ଏହା 'ମାମୁହ୍ରଦ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।