ଵିଵାହେ କଲହେ ଯୁଦ୍ଧେ ପ୍ରସ୍ଥାନେ କୃଷିକର୍ମଣି ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵାଂଛିତଂ ସର୍ଵଂ ପ୍ରସାଦାତ୍ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧ୍ଯତି ॥ 7.3.32.
ବିବାହ, ବିବାଦ, ଯୁଦ୍ଧ, ପ୍ରସ୍ଥାନ କିମ୍ବା କୃଷି କାମରେ, ସେ ଯାହା ଚାହାଁନ୍ତି, ସମସ୍ତ କାମ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ।
ମହାଵିନାଯକୀଂ ଶାଂତିଂ ଯଃ କରୋତି ସମାହିତଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ ଏକାଗ୍ର ମନେ ମହାବିନାୟକଙ୍କ ଶାନ୍ତି କରନ୍ତି—
କେ ମଂତ୍ରାଃ କିଂ ଵିଧାନଂ ଚ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ମେ
କେଉଁ ମନ୍ତ୍ର, କେଉଁ ପ୍ରକ୍ରିୟା? ମୋର ଏଥିରେ ବହୁତ ଉତ୍ସୁକତା ଅଛି।
ଶ୍ରେଷ୍ଠଚଂଦ୍ରବଲେ ଶାଂତିଂ ଗଣେଶସ୍ଯ ସମାଚରେତ୍
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚନ୍ଦ୍ରବଳରେ ଗଣେଶଙ୍କ ଶାନ୍ତି କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵୋତ୍ତରେ ସମେ ଦେଶେ କୃତ୍ଵା ଵେଦିଂ ଚ ମଂଡପମ୍
ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ସମାନ ସ୍ଥାନରେ ବେଦି ଓ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରି—
ଇନ୍ଦ୍ରାଦିଲୋକପାଲାଂଶ୍ଚ ଦିକ୍ଷୁ ସର୍ଵାସୁ ଭୂପତେ
ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ସମସ୍ତ ଦିଗପାଳମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ରାଜା—
ଗଂଧପୁଷ୍ପୋପହାରୈଶ୍ଚ ଯଥୋକ୍ତୈର୍ବଲିଵିସ୍ତରୈଃ
ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଉପହାର ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ବଳି ଦେବା ପ୍ରସ୍ତୁତି ସହିତ, ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯୈଵ ପୂର୍ଵଦିଗ୍ଭାଗେ ସହିରଣ୍ଯଂ ଫଲାନ୍ଵିତମ୍
ସେଠାର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ସୁନା ଓ ଫଳ ନେଇ, ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯିବ।
ଵିନାଯକଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପୁରଃ କୁଣ୍ଡେ କରାତ୍ମକେ
ପୂର୍ବରୁ ହାତରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ସାମ୍ନାରେ, ଭିନାୟକଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମଧୁଦୂର୍ଵାକ୍ଷତୈହୋମୈର୍ଗ୍ରହହୋମାଦନଂତରମ୍ 7.3.32.
ମଧୁ, ଦୁର୍ବା ଓ ଅକ୍ଷତ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରି, ଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ହୋମ ଶେଷ କରିବା ପରେ, ପୂଜା କରାଯିବ।
କାର୍ଯୋ ଵୈ ପାର୍ଥିଵଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯଶ୍ଚୋଦଙ୍ମୁଖୈର୍ଦ୍ଵିଜୈଃ
ହେ ରାଜାମାନ୍ୟ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କରିବେ।
ପୀତାଂବରଧରୈଶ୍ଚୈଵ ଧୃତହେମାଂଗୁଲୀଯକୈଃ
ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା ଏବଂ ସୁନାର ଅଙ୍ଗୁଠି ପିନ୍ଧିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ।
ମୃଗଚର୍ମୋପରିସ୍ଥଂ ଚ ମଂତ୍ରୈରେଭିର୍ଵିଧାନତଃ
ମୃଗଚର୍ମ ଉପରେ ବସି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଓ ବିଧି ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରାଯିବ।
ଇମଂ ମେ ଗଂଗେ ଯମୁନେ ପଂଚନଦ୍ଯଃ ସୁପୁଷ୍କରେ
ହେ ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା, ପାଞ୍ଚ ନଦୀମାନେ, ଶୁଭ ପୁଷ୍କରିଣୀମାନେ, ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ସମ୍ଯଗୁଚ୍ଚାର୍ଯ ଵିଘ୍ନାନାଂ ତତୋ ନାଶଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଭଲଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର ହୁଏ।
ଆଧଯୋ ଵ୍ଯାଧଯୋ ରୌଦ୍ରା ଦୁଷ୍ଟରୋଗା ଜ୍ଵରାଦଯଃ
ଦୁଃଖ, ରୋଗ, ଭୟଙ୍କର ଅସୁସ୍ଥତା, ଜ୍ୱର ଓ ଏହା ପରି ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ଦୂର ହୁଏ।
ଏତତ୍ତେ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିପୃଚ୍ଛସି
ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଯଶ୍ଚ କୀର୍ତ୍ତଯତେ ସମ୍ଯକ୍ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ସୁସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠି ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ଏହି କଥାକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଠିକ୍ ଭାବେ ପଢ଼େ, ସେ ଲାଭ ପାଏ।
ଯଂଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯନ୍ଯଜେଚ୍ଚେଦଂ ସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଭାବି, ଏହି ପୂଜାକୁ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ କରେ, ସେ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମାନଵଃ ସମ୍ଯଙ୍ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ
ଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ପାର୍ଥାନାମ୍ନ୍ଯଭଵତ୍ସାଧ୍ଵୀ ଦେଵଲସ୍ଯ ପ୍ରିଯା ସତୀ
ପାର୍ଥା ନାମକ ଏହି ସତୀ ଦେବଳ ଋଷିଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଓ ଧର୍ମପତ୍ନୀ ଥିଲେ।
ସା ପୂର୍ଵମଭଵଦ୍ଵଂଧ୍ଯା ଋଷିପତ୍ନୀ ଯଶସ୍ଵିନୀ
ସେ ପୂର୍ବରୁ ସନ୍ତାନହୀନ ଥିଲେ, ଏବଂ ଯଶସ୍ୱିନୀ ଋଷିପତ୍ନୀ ଥିଲେ।
ଵାଯୁଭକ୍ଷା ନିରାହାରା ସମଚିତ୍ତାଽଽସନେ ସ୍ଥିତା
ବାୟୁ ଖାଇ, ଅନ୍ନ ଛାଡ଼ି, ସମଚିତ୍ତ ହୋଇ, ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥିଲେ।
ଉଦ୍ଭିଦ୍ଯ ଧରଣୀପୃଷ୍ଠଂ ସହସା ଲିଂଗମୁତ୍ଥିତମ୍
ଏକାଏକି ଧରଣୀର ମାଟି ଭେଦି, ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଉପରକୁ ଉଠିଆସିଲା।
ପୂଜଯୈତନ୍ମହାଭାଗେ ଶିଵଲିଂଗଂ ସୁପାଵନମ୍
ଏହି ଶିବଲିଙ୍ଗକୁ, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କର।
ଯୋ ଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯନ୍ପୂଜଯିଷ୍ଯତି ମାନଵଃ
ଯେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଏହାକୁ ପୂଜା କରିବାବେଳେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ମନରେ ଧାରଣ କରିଥାଏ,
ପାର୍ଥେଶ୍ଵରାଖ୍ଯମେତଦ୍ଧି ଲୋକେ ଖ୍ଯାତିଂ ଗମିଷ୍ଯତି
ଏହି ଲିଙ୍ଗ, ଯାହାକୁ ପାର୍ଥେଶ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ।
ତତଃ ସା ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟା ପୂଜଯାମାସ ତତ୍ତଦା
ତାପରେ ସେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇ, ସେଇ ସମୟରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ତଲ୍ଲିଂଗଂ ଵିଖ୍ଯାତଂ ଧରଣୀତଲେ 7.3.33.
ସେଇ ସମୟଠାରୁ, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଃ ସମ୍ଯଗ୍ଯସ୍ତଂ ପଶ୍ଯତି ଭାଵତଃ
ସେଠାରେ ଭଲଭାବେ ସ୍ନାନ କରି, ଯେଉଁ ମଣିଷ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଏହାକୁ ଦେଖେ, ସେ ଏହାର ଦର୍ଶନ ପାଏ।