ସଂପୂଜିତାନି ରକ୍ଷୋଭିଶ୍ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରାଣି ରାକ୍ଷସ
ଚାରିମୁହା ଚିହ୍ନଗୁଡିକୁ ରାକ୍ଷସମାନେ ଯଥାଯଥିକ ପୂଜା କରିଲେ, ଓ ରାକ୍ଷସ,
ତତ୍କ୍ଷଣାନ୍ନାଶମାଯାତି ଏତଦ୍ଦୃଷ୍ଟଂ ମଯା ସ୍ଵଯମ୍ ତୈଃ ସ୍ଥିତୈର୍ଭୂତଲେ ଲିଂଗୈଃ ସ୍ଥିତାଃ ସର୍ଵେ ନିଶାଚରାଃ
ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି; ଏହାକୁ ମୁଁ ନିଜେ ଦେଖିଛି। ପୃଥିବୀରେ ଏହି ଚିହ୍ନଗୁଡିକ ରହିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ରାତିରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ଭୂତମାନେ ଅଟକିଯାନ୍ତି।
ରାମେଶ୍ଵରମତିକ୍ରମ୍ଯ ନ ଗତଵ୍ଯଂ ଧରାତଲେ
ରାମେଶ୍ୱରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ପୃଥିବୀରେ ଯିବାଉଚିତ୍ତ ନୁହେଁ।
ଅନ୍ଯଚ୍ଚ କାରଣଂ ଦୂତ ପ୍ରୋକ୍ତମତ୍ର ମନୀଷିଭିଃ
ଏହାପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଏକ କାରଣ ବି ଏଠାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହିଛନ୍ତି, ଓ ଦୂତ।
ତତ୍କଥଂ ତତ୍ର ଗତ୍ଵାଽଥ ଲିଂଗଭେଦଂ କରୋମ୍ଯହମ୍
ତେଣୁ, ମୁଁ କିପରି ସେଠାକୁ ଯାଇ ଲିଙ୍ଗକୁ ଭଙ୍ଗ କରିପାରିବି?
ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରସାଦନୀଯସ୍ତେ ମଦ୍ଵାକ୍ଯାତ୍ସ ନରାଧିପଃ
ଏହିପରି, ତୁମେ ମୋ ପକ୍ଷରୁ ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାଥ ତଂ ଦୂତଂ ରତ୍ନୈଃ ସାଗରସଂଭଵୈଃ ୬.୧୦୪.
ଏପରି କହି, ସେ ଦୂତକୁ ସାଗରର ରତ୍ନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଅଥ ତେ ରାକ୍ଷସାସ୍ତେନ ଶପ୍ତାଃ ପ୍ରୋଚୁଃ ସୁଦୁଃଖିତାଃ
ତାପରେ, ସେ ଶାପିତ ରାକ୍ଷସମାନେ ବହୁ ଦୁଃଖରେ କହିଲେ।
ନାହଂ କରୋମି ଭୂଯୋଽପି ଯୁଷ୍ମାକଂ ରାକ୍ଷସାଧମାଃ
ମୁଁ ଆଉ କେବେ ବି ତୁମ ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ପାଇଁ କିଛି କରିବି ନାହିଁ।
ତସ୍ମାତ୍ସୋଽପି ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ପ୍ରସାଦଂ ଵଃ କରିଷ୍ଯତି
ତେଣୁ, ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଧ୍ୟ ତୁମେମାନେ ପାଇଁ କୃପା କରିବେ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାଽଥ ରକ୍ଷେନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରେଷଯାମାସ ସତ୍ଵରମ୍
ଏପରି କହି, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ପଠାଇଲେ।
ଗତ୍ଵା ବ୍ରୂହି କୁଶଂ ଭୂପଂ ସତ୍ଵରଂ ଵଚନାନ୍ମମ ଅନୁଗ୍ରହଂ କୁରୁ ଵିଭୋ ଦୀନାନାଂ ଭୋଜନାଯ ଵୈ
ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ମୋ କଥା କୁଶ ରାଜାଙ୍କୁ କହିବା— 'ପ୍ରଭୁ, ଦୁଃଖିତମାନେ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ।'
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତତସ୍ତେନ ଇତୋ ଦୂତେନ ସଂଯୁତଃ
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦୂତ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତତୋ ଗତ୍ଵା ଦ୍ରୁତଂ ଦୂତଃ କୁଶଂ ପ୍ରୋଵାଚ ସାଦରମ୍
ତାପରେ, ଦୂତ ଶୀଘ୍ର କୁଶଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ସମ୍ମାନ ସହ କଥା କହିଲେ।
ଵିଭୀଷଣୋ ମଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ଦେଵେ ରାମେଶ୍ଵରେ ଵିଭୋ
ମୁଁ ରାମେଶ୍ୱରରେ ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ଦେଖିଛି, ପ୍ରଭୁ।
ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମଯା ଭଵଦ୍ଵାକ୍ଯମଶେଷଂ ରଘୁନନ୍ଦନ
ଓ ରଘୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ମୁଁ ତୁମର ସମସ୍ତ କଥା ପ୍ରକାଶ କରିଛି।
ଅଜାନତଃ ପ୍ରଭୋ ତସ୍ଯ ରାକ୍ଷସୈଃ ସୁଦୁରାତ୍ମଭିଃ ୬.୧୦୪.
ପ୍ରଭୁ, ସେ ଅଜାନି ଭାବରେ ଅତି ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟ କରିଥିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମନ୍ମୁଖାତ୍ତେନ ସର୍ଵେଷାଂ ନିଗ୍ରହଃ କୃତଃ କୃତାସ୍ତେ ଵ୍ଯନ୍ତରା ସର୍ଵେ ପାପାହାରଵିହାରିଣଃ
ମୋ ମୁଖରୁ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଟକିଦେଲେ; ସମସ୍ତ ପାପୀ, ମାଂସ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଭୂତମାନେ ଅଟକିଯାନ୍ତି।
ଭଵିଷ୍ଯଥ ତଥା ଯୂଯଂ କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାନିପୀଡିତାଃ
ଏହାପରେ ତମେ ଭୋକ ଓ ପାଣିର ଅଭାବରେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୁଗିବେ।
ଶପ୍ତାଃ ସର୍ଵେ ଵଯଂ ତାଵତ୍ପ୍ରସାଦଂ କୁରୁ ତଦ୍ଵିଭୋ
ମୁ ଏହି ଶାପରେ ପଡ଼ିଛି; ମହାପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ ଦୟା କର।
ଅନୁଗ୍ରହଂ କରିଷ୍ଯାମି ନ ଦାସ୍ଯାମି ଚ ଭୋଜନମ୍
ମୁ ଦୟା କରିବି, କିନ୍ତୁ ଖାଇବା ପାଇଁ ଦେବିନି।
ନିଗୃହୀତାଃ ସ ଯୁଷ୍ମାକଂ ପ୍ରସାଦଂ ପ୍ରକରିଷ୍ଯତି
ଯିଏ ତମକୁ ଅଟକାଇବ, ସେ ଦୟା କରିବ।
ରକ୍ଷସା ତେନ ଯଦ୍ଯୁକ୍ତମଖିଲଂ ତତ୍ତ୍ଵମାଚର ଭକ୍ତିଶକ୍ତିସମୋପେତୋ ଯଥା ତେ ସ ଵିଭୀଷଣଃ
ଯଦି ସେ ରାକ୍ଷସ ଭକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ସତ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଯେପରି ଭିଭୀଷଣ ତୁମ ପାଇଁ କରିଥିଲେ—
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ନୋ ଭୂମୌ ଵିଚରିଷ୍ଯଂତି ରାକ୍ଷସାଃ
ଆଜିଠୁ ରାକ୍ଷସମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଡ଼ିବେ।
ଲିଂଗାନାଂ ଚ କୃତେ ରାଜନ୍ଵିଜ୍ଞପ୍ତଂ ତେନ ରକ୍ଷସା ରାମଦେଵସ୍ଯ ଵାକ୍ଯେନ ଜଂବୁଦ୍ଵୀପେ ନ ମେ ଗତିଃ
ରାଜା, ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଏହି ରାକ୍ଷସର ଅନୁରୋଧରେ ରାମଙ୍କ ଉକ୍ତି ଅନୁସାରେ, ମୋର ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପରେ ଯାଇବା ନାହିଁ।
ଅତ୍ର ସ୍ଥିତସ୍ଯ ଯତ୍କୃତ୍ଯଂ ଦୈଵଂ ଵା ମାନୁଷଂ ଚ ଵା । ତଵାଦେଶଂ କରିଷ୍ଯାମି ଯଦ୍ଯପି ସ୍ଯାତ୍ସୁଦୁଷ୍କରମ୍
ଏଠାରେ ଯେଉଁ କାମ, ଦେବତା ହେଉ କି ମନୁଷ୍ୟ, ତୁମ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ କରିବି, ଯଦିଓ ଏହା ବହୁତ କଷ୍ଟକର।
ତସ୍ମାତ୍ତେନ ମହାରାଜ ରାମେଶ୍ଵରପ୍ରପୂଜକଃ ୬.୧୦୪.
ତେଣୁ, ମହାରାଜ, ସେ ରାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂଜାରୀ ହେଲେ।
ଅଥ ତସ୍ଯ ସମାଦେଶାଡ୍ଢୌକନୀଯୈଃ ପୃଥଗ୍ଵିଧୈଃ
ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ, ବିଭିନ୍ନ ପାତ୍ର ନେଇ—
ଧାତ୍ରୀଫଲପ୍ରମାଣାନାଂ ତେନ ପ୍ରସ୍ଥାସ୍ତ୍ରଯୋଦଶ
ଧାତ୍ରୀ ଫଳର ଆକାରରେ ତେରଟି ପ୍ରମାଣ ନେଇ ଆଣିଲେ।
ଵୈଡୂର୍ଯାଣାଂ ମରକତାନାଂ ମଣୀନାଂ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ବେଡ଼ୁର, ମରକତ ଓ ମଣି, ଦ୍ୱିଜମାନେ—