ତତସ୍ତତ୍ରୈଵ ଚାନୀଯ ତସ୍ଯ ଦୂତସ୍ଯ ସଂନିଧୌ
ତାପରେ ସେମାନେ ଦୂତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଣିଲେ।
ଯୈଃ କୃତୋ ଜନଵିଧ୍ଵଂସୋ ରାକ୍ଷସୈଃ ସୁଦୁରାତ୍ମଭିଃ
ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କର ନଶ୍ଟ କରିଥିଲେ,
ତେ ସର୍ଵେ ଵ୍ଯଂତରା ରୌଦ୍ରାଃ ପ୍ରଭଵଂତୁ ସୁଦୁଃଖିତାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଓ କ୍ରୁର ରାକ୍ଷସମାନେ ଏବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଉନ୍।
ସର୍ଵଭୋଗପରିତ୍ଯକ୍ତାଃ ଶୀତାତପସହି ଷ୍ଣଵଃ
ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଛାଡି, ଶୀତ ଓ ତାପର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରିବେ।
ଏଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵାଥ ତେଷାଂ ସ ଶାପଂ ରାକ୍ଷସସତ୍ତମଃ
ଏପରି ଶାପ ଦେଇ, ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବିଭୀଷଣ—
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ନୋ କଶ୍ଚିଦ୍ରାକ୍ଷସଃ ସଂପ୍ରଯାସ୍ଯତି କ୍ଷମ୍ଯତାମପରାଧୋ ମେ ଯଦଜ୍ଞାନା ଦଯଂକୃତଃ
ଆଜିଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି, କୌଣସି ରାକ୍ଷସ ଯାଇପାରିବେ ନାହିଁ; ମୋର ଅଜ୍ଞାନରୁ ହୋଇଥିବା ଅପରାଧକୁ ଦୟାକରି ମାଫ କରନ୍ତୁ।
ରାକ୍ଷସୈର୍ଦୁଷ୍ଟଜାତୀଯୈର୍ମହାମାଂସସ୍ଯଲୋଲୁପୈଃ ୬.୧୦୪.
ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମର ରାକ୍ଷସମାନେ, ଅଧିକ ମାଂସ ପାଇଁ ଲୋଭୀ—
ଯଦନ୍ଯଦପି କୃତ୍ଯଂ ସ୍ଯାଦ୍ଦୈଵଂ ଵା ମାନୁଷଂ ଚ ଵା
ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି, ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ,
ତାନି ଗତ୍ଵା ସ୍ଵଯଂ ଶୀଘ୍ରଂ ତ୍ଵମୁତ୍ପାଟଯ ରାକ୍ଷସ
ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ତୁମେ ନିଜେ ସେଗୁଡିକୁ ଉପ୍ରାଉ।
ଏତଦେଵ ପରଂ କୃତ୍ଯଂ ସର୍ଵଲୋକସୁଖାଵହମ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ହିଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ଆଣିଥାଏ।
ସଂପୂଜିତାନି ରକ୍ଷୋଭିଶ୍ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରାଣି ରାକ୍ଷସ
ଚାରିମୁହା ଚିହ୍ନଗୁଡିକୁ ରାକ୍ଷସମାନେ ଯଥାଯଥିକ ପୂଜା କରିଲେ, ଓ ରାକ୍ଷସ,
ତତ୍କ୍ଷଣାନ୍ନାଶମାଯାତି ଏତଦ୍ଦୃଷ୍ଟଂ ମଯା ସ୍ଵଯମ୍ ତୈଃ ସ୍ଥିତୈର୍ଭୂତଲେ ଲିଂଗୈଃ ସ୍ଥିତାଃ ସର୍ଵେ ନିଶାଚରାଃ
ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି; ଏହାକୁ ମୁଁ ନିଜେ ଦେଖିଛି। ପୃଥିବୀରେ ଏହି ଚିହ୍ନଗୁଡିକ ରହିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ରାତିରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ଭୂତମାନେ ଅଟକିଯାନ୍ତି।
ରାମେଶ୍ଵରମତିକ୍ରମ୍ଯ ନ ଗତଵ୍ଯଂ ଧରାତଲେ
ରାମେଶ୍ୱରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ପୃଥିବୀରେ ଯିବାଉଚିତ୍ତ ନୁହେଁ।
ଅନ୍ଯଚ୍ଚ କାରଣଂ ଦୂତ ପ୍ରୋକ୍ତମତ୍ର ମନୀଷିଭିଃ
ଏହାପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଏକ କାରଣ ବି ଏଠାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହିଛନ୍ତି, ଓ ଦୂତ।
ତତ୍କଥଂ ତତ୍ର ଗତ୍ଵାଽଥ ଲିଂଗଭେଦଂ କରୋମ୍ଯହମ୍
ତେଣୁ, ମୁଁ କିପରି ସେଠାକୁ ଯାଇ ଲିଙ୍ଗକୁ ଭଙ୍ଗ କରିପାରିବି?
ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରସାଦନୀଯସ୍ତେ ମଦ୍ଵାକ୍ଯାତ୍ସ ନରାଧିପଃ
ଏହିପରି, ତୁମେ ମୋ ପକ୍ଷରୁ ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାଥ ତଂ ଦୂତଂ ରତ୍ନୈଃ ସାଗରସଂଭଵୈଃ ୬.୧୦୪.
ଏପରି କହି, ସେ ଦୂତକୁ ସାଗରର ରତ୍ନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଅଥ ତେ ରାକ୍ଷସାସ୍ତେନ ଶପ୍ତାଃ ପ୍ରୋଚୁଃ ସୁଦୁଃଖିତାଃ
ତାପରେ, ସେ ଶାପିତ ରାକ୍ଷସମାନେ ବହୁ ଦୁଃଖରେ କହିଲେ।
ନାହଂ କରୋମି ଭୂଯୋଽପି ଯୁଷ୍ମାକଂ ରାକ୍ଷସାଧମାଃ
ମୁଁ ଆଉ କେବେ ବି ତୁମ ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ପାଇଁ କିଛି କରିବି ନାହିଁ।
ତସ୍ମାତ୍ସୋଽପି ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ପ୍ରସାଦଂ ଵଃ କରିଷ୍ଯତି
ତେଣୁ, ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଧ୍ୟ ତୁମେମାନେ ପାଇଁ କୃପା କରିବେ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାଽଥ ରକ୍ଷେନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରେଷଯାମାସ ସତ୍ଵରମ୍
ଏପରି କହି, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ପଠାଇଲେ।
ଗତ୍ଵା ବ୍ରୂହି କୁଶଂ ଭୂପଂ ସତ୍ଵରଂ ଵଚନାନ୍ମମ ଅନୁଗ୍ରହଂ କୁରୁ ଵିଭୋ ଦୀନାନାଂ ଭୋଜନାଯ ଵୈ
ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ମୋ କଥା କୁଶ ରାଜାଙ୍କୁ କହିବା— 'ପ୍ରଭୁ, ଦୁଃଖିତମାନେ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ।'
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତତସ୍ତେନ ଇତୋ ଦୂତେନ ସଂଯୁତଃ
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦୂତ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତତୋ ଗତ୍ଵା ଦ୍ରୁତଂ ଦୂତଃ କୁଶଂ ପ୍ରୋଵାଚ ସାଦରମ୍
ତାପରେ, ଦୂତ ଶୀଘ୍ର କୁଶଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ସମ୍ମାନ ସହ କଥା କହିଲେ।
ଵିଭୀଷଣୋ ମଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ଦେଵେ ରାମେଶ୍ଵରେ ଵିଭୋ
ମୁଁ ରାମେଶ୍ୱରରେ ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ଦେଖିଛି, ପ୍ରଭୁ।
ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମଯା ଭଵଦ୍ଵାକ୍ଯମଶେଷଂ ରଘୁନନ୍ଦନ
ଓ ରଘୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ମୁଁ ତୁମର ସମସ୍ତ କଥା ପ୍ରକାଶ କରିଛି।
ଅଜାନତଃ ପ୍ରଭୋ ତସ୍ଯ ରାକ୍ଷସୈଃ ସୁଦୁରାତ୍ମଭିଃ ୬.୧୦୪.
ପ୍ରଭୁ, ସେ ଅଜାନି ଭାବରେ ଅତି ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟ କରିଥିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମନ୍ମୁଖାତ୍ତେନ ସର୍ଵେଷାଂ ନିଗ୍ରହଃ କୃତଃ କୃତାସ୍ତେ ଵ୍ଯନ୍ତରା ସର୍ଵେ ପାପାହାରଵିହାରିଣଃ
ମୋ ମୁଖରୁ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଟକିଦେଲେ; ସମସ୍ତ ପାପୀ, ମାଂସ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଭୂତମାନେ ଅଟକିଯାନ୍ତି।
ଭଵିଷ୍ଯଥ ତଥା ଯୂଯଂ କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାନିପୀଡିତାଃ
ଏହାପରେ ତମେ ଭୋକ ଓ ପାଣିର ଅଭାବରେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୁଗିବେ।
ଶପ୍ତାଃ ସର୍ଵେ ଵଯଂ ତାଵତ୍ପ୍ରସାଦଂ କୁରୁ ତଦ୍ଵିଭୋ
ମୁ ଏହି ଶାପରେ ପଡ଼ିଛି; ମହାପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ ଦୟା କର।