ନମସ୍ତେ ଦେଵଦେଵେଶ ଭକ୍ତାନାମଭଯପ୍ରଦ
ହେ ଦେବଦେବେଶ୍ୱର, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଭୟମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଂ ଵଷଟ୍କାରସ୍ତ୍ଵଂ ଚଂଦ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରଭାକରଃ
ଆପଣ ଯଜ୍ଞ, ଆପଣ 'ବଷଟ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ, ଆପଣ ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଆପଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ଯଥା ତିଲଗତଂ ତୈଲଂ ଗୂଢଂ ତିଷ୍ଠତି ସର୍ଵଦା
ଯେପରି ତିଳ ଭିତରେ ତେଲ ସବୁବେଳେ ଲୁଚିଥାଏ,
ଯଥା କାଷ୍ଠଗତୋ ଵହ୍ନିଃ ସଂସ୍ଥିତୋଽପି ନ ଲକ୍ଷ୍ଯତେ
ଯେପରି କାଠରେ ଅଗ୍ନି ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ,
ଯଥା ଦଧିଗତଂ ସର୍ପିର୍ନିଗୂଢତ୍ଵେନ ସଂସ୍ଥିତମ୍
ଯେପରି ଦହି ଭିତରେ ଘିଅ ଲୁଚିଥାଏ,
ଯଥା ଜଲଂ ଧରାପୃଷ୍ଠାତ୍ଖନନ୍ନାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ଯେପରି ମଣିଷ ମାଟି ଖୋଦିଲେ ପାଣି ପାଇଥାଏ,
ତାଵଚ୍ଚ ଦୁର୍ଲଭଃ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ତାଵଚ୍ଛୂରାଶ୍ଚ ଶତ୍ରଵଃ ୬.୧୦୪.
ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ଶୂର ରହନ୍ତି।
ତାଵଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚଲା ନୄଣାଂ ତାଵଦ୍ରୋଗାଃ ପୃଥଗ୍ଵିଧାଃ
ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅସ୍ଥିର ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରୋଗ ରହିଥାଏ।
ତାଵତ୍ପୁତ୍ରୋଦ୍ଭଵଂ ଦୁଃଖଂ ତଥା ପ୍ରିଯସମୁ ଦ୍ଭଵମ୍॥ ଯାଵତ୍ତ୍ଵଂ ଦେଵ ନାଯାସି ସନ୍ତୋଷଂ ଦେହିନାମିହ
ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମର ଦୁଃଖ ଓ ପ୍ରିୟଜନ ହାରାଣିର ଦୁଃଖ ରହିଥାଏ; ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଏଠି ଦେହଧାରୀମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୋଷ ଦେଇନଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ତତୋ ଲିଂଗଂ ସ୍ନାପଯିତ୍ଵା ଯଥାଵିଧି
ଏଭଳି ଷ୍ଟୁତି କରି, ସେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
ପାରିଜାତକପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ତଥା ସନ୍ତାନସମ୍ଭଵୈଃ
ପାରିଜାତ ଫୁଲ ଓ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା,
ପୂଜାଂ ଚକ୍ରେ ସୁଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ଯୁତଃ
ସେ ବିଶାଳ ପୂଜା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହ କଲେ।
ସ ଚ ଗୀତଂ ସ୍ଵଯଂ ଚକ୍ରେ ତାଲମାଦାଯ ପାଣିନା
ସେ ନିଜେ ଗୀତ ଗାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ହାତରେ ତାଳ ରଖି ଗାଇଥିଲେ।
ତାନଯୁକ୍ତ୍ଯା ସମୋପେତଂ ଗ୍ରାମୈ ରାଗୈଃ ସ୍ଵଲଂକୃତମ୍
ଏହା ଠିକ୍ ତାଳ ଓ ରାଗରେ ଶୁଭ୍ର ଭାବରେ ଗାଇଯାଇଥିଲା, ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଯାଵତ୍ସଂପ୍ରସ୍ଥିତୋ ଭୂଯୋ ଲଂକାଂ ପ୍ରତି ଵିଭୀଷଣଃ
ଏହି ସମୟରେ ବିଭୀଷଣ ଆଉଥରେ ଲଙ୍କାକୁ ଯିବାକୁ ଚାଲିଲେ।
ଵିଶେଷତସ୍ତୁ ତେନୋକ୍ତଂ ଯତ୍ତସ୍ଯ ପୁରତଃ ପୁରା
ବିଶେଷ କଥା ହେଉଛି, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ସେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କହିଥିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵାଥ ପ୍ରଣମ୍ଯୋଚ୍ଚୈର୍ଦୂତଂ ପ୍ରାହ ଵିଭୀଷଣଃ ୬.୧୦୪.
ସେ କଥା ଶୁଣି ବିଭୀଷଣ ଗଭୀର ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରି, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଦୂତକୁ କହିଲେ।
ଯଦ୍ଯେଵଂ ଵିହିତଂ ରାଜ୍ଯେ ରାମପୁତ୍ରସ୍ଯ ରାକ୍ଷସୈଃ
ଯଦି ରାକ୍ଷସମାନେ ରାମଙ୍କ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି,
ତସ୍ମାନ୍ମହାପ୍ରସାଦୋ ମେ କୃତସ୍ତେନ ମହାତ୍ମନା
ତେବେ ମୁଁ ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କୃପା ପାଇଛି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତାନ୍ସର୍ଵାଞ୍ଛୋଧଯାମାସ ରାକ୍ଷସାନ୍
ଏପରି କହି ବିଭୀଷଣ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ତତସ୍ତତ୍ରୈଵ ଚାନୀଯ ତସ୍ଯ ଦୂତସ୍ଯ ସଂନିଧୌ
ତାପରେ ସେମାନେ ଦୂତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଣିଲେ।
ଯୈଃ କୃତୋ ଜନଵିଧ୍ଵଂସୋ ରାକ୍ଷସୈଃ ସୁଦୁରାତ୍ମଭିଃ
ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କର ନଶ୍ଟ କରିଥିଲେ,
ତେ ସର୍ଵେ ଵ୍ଯଂତରା ରୌଦ୍ରାଃ ପ୍ରଭଵଂତୁ ସୁଦୁଃଖିତାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଓ କ୍ରୁର ରାକ୍ଷସମାନେ ଏବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଉନ୍।
ସର୍ଵଭୋଗପରିତ୍ଯକ୍ତାଃ ଶୀତାତପସହି ଷ୍ଣଵଃ
ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଛାଡି, ଶୀତ ଓ ତାପର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରିବେ।
ଏଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵାଥ ତେଷାଂ ସ ଶାପଂ ରାକ୍ଷସସତ୍ତମଃ
ଏପରି ଶାପ ଦେଇ, ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବିଭୀଷଣ—
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ନୋ କଶ୍ଚିଦ୍ରାକ୍ଷସଃ ସଂପ୍ରଯାସ୍ଯତି କ୍ଷମ୍ଯତାମପରାଧୋ ମେ ଯଦଜ୍ଞାନା ଦଯଂକୃତଃ
ଆଜିଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି, କୌଣସି ରାକ୍ଷସ ଯାଇପାରିବେ ନାହିଁ; ମୋର ଅଜ୍ଞାନରୁ ହୋଇଥିବା ଅପରାଧକୁ ଦୟାକରି ମାଫ କରନ୍ତୁ।
ରାକ୍ଷସୈର୍ଦୁଷ୍ଟଜାତୀଯୈର୍ମହାମାଂସସ୍ଯଲୋଲୁପୈଃ ୬.୧୦୪.
ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମର ରାକ୍ଷସମାନେ, ଅଧିକ ମାଂସ ପାଇଁ ଲୋଭୀ—
ଯଦନ୍ଯଦପି କୃତ୍ଯଂ ସ୍ଯାଦ୍ଦୈଵଂ ଵା ମାନୁଷଂ ଚ ଵା
ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି, ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ,
ତାନି ଗତ୍ଵା ସ୍ଵଯଂ ଶୀଘ୍ରଂ ତ୍ଵମୁତ୍ପାଟଯ ରାକ୍ଷସ
ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ତୁମେ ନିଜେ ସେଗୁଡିକୁ ଉପ୍ରାଉ।
ଏତଦେଵ ପରଂ କୃତ୍ଯଂ ସର୍ଵଲୋକସୁଖାଵହମ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ହିଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ଆଣିଥାଏ।