ସର୍ଵଦା ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରୋଽସୌ ଶୁଭଂ ରାମେଶ୍ଵରତ୍ରଯମ୍
ସବୁବେଳେ ରାକ୍ଷସମହାରାଜ ତିନି ରାମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଲଂକାଦ୍ଵାରେ ସ୍ଥିତୋ ଯୋ ଵୈ ସେତୁଖଣ୍ଡେ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଲଙ୍କା ଦ୍ୱାରରେ, ସେତୁର ଖଣ୍ଡରେ ମହେଶ୍ୱର ଉଭା ଅଛନ୍ତି।
ଜଲମଧ୍ଯଗତଂ ଯଚ୍ଚ ସେତୁଖଂଡଂ ଦ୍ଵିତୀଯକମ୍
ଏବଂ ସେତୁର ଦ୍ୱିତୀୟ ଖଣ୍ଡ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି।
ଏନଂ ଦେଵ ନିଶୀଥେ ଚ ସର୍ଵଦାଗତ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ
ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଶା ମଧ୍ୟରେ ଓ ସବୁବେଳେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଯାଇ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ତିଷ୍ଠ ତ୍ଵମଵ୍ଯଗ୍ରଃ ସ୍ଥାନେଽତ୍ରୈଵ ସମାହିତଃ
ତେଣୁ ତୁମେ ଏଠି ଅଚଳ ଓ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ରୁହ, ମନ ଦେଇ ଏଠି ରୁହ।
ତେନୈଵ ସହିତଃ ପଶ୍ଚାତ୍ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ତସ୍ଯ ମନ୍ଦିରମ୍
ପରେ, ସେଠାରେ ସେଙ୍ଗ ପାଖରେ ତୁମେ ଇଚ୍ଛାକ୍ରମେ ତାଙ୍କର ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବ।
ଅଥ ତେଷାଂ ତଦାକର୍ଣ୍ଯ ସ ଦୂତୋ ହର୍ଷସଂଯୁତଃ ୬.୧୦୪.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦୂତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ।
ଅଥ ପ୍ରାପ୍ତେ ନିଶାର୍ଧେ ସ ରାକ୍ଷସୈଃ ପରିଵାରିତଃ
ଅଧରାତ୍ର ଆସିଲାବେଳେ, ସେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
ଵିମାନଵରମାରୂଢଃ ସ୍ତୂଯମାନଃ ସମନ୍ତତଃ
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନ ଉପରେ ବସିଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ।
ଉତ୍ତୀର୍ଯ ଚ ଵିମାନାଗ୍ର୍ଯାତ୍କୃତ୍ଵାଽଥ ତ୍ରିଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନରୁ ଅବତରି, ତାହାକୁ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କଲେ।
ନମସ୍ତେ ଦେଵଦେଵେଶ ଭକ୍ତାନାମଭଯପ୍ରଦ
ହେ ଦେବଦେବେଶ୍ୱର, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଭୟମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଂ ଵଷଟ୍କାରସ୍ତ୍ଵଂ ଚଂଦ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରଭାକରଃ
ଆପଣ ଯଜ୍ଞ, ଆପଣ 'ବଷଟ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ, ଆପଣ ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଆପଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ଯଥା ତିଲଗତଂ ତୈଲଂ ଗୂଢଂ ତିଷ୍ଠତି ସର୍ଵଦା
ଯେପରି ତିଳ ଭିତରେ ତେଲ ସବୁବେଳେ ଲୁଚିଥାଏ,
ଯଥା କାଷ୍ଠଗତୋ ଵହ୍ନିଃ ସଂସ୍ଥିତୋଽପି ନ ଲକ୍ଷ୍ଯତେ
ଯେପରି କାଠରେ ଅଗ୍ନି ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ,
ଯଥା ଦଧିଗତଂ ସର୍ପିର୍ନିଗୂଢତ୍ଵେନ ସଂସ୍ଥିତମ୍
ଯେପରି ଦହି ଭିତରେ ଘିଅ ଲୁଚିଥାଏ,
ଯଥା ଜଲଂ ଧରାପୃଷ୍ଠାତ୍ଖନନ୍ନାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ଯେପରି ମଣିଷ ମାଟି ଖୋଦିଲେ ପାଣି ପାଇଥାଏ,
ତାଵଚ୍ଚ ଦୁର୍ଲଭଃ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ତାଵଚ୍ଛୂରାଶ୍ଚ ଶତ୍ରଵଃ ୬.୧୦୪.
ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ଶୂର ରହନ୍ତି।
ତାଵଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚଲା ନୄଣାଂ ତାଵଦ୍ରୋଗାଃ ପୃଥଗ୍ଵିଧାଃ
ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅସ୍ଥିର ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରୋଗ ରହିଥାଏ।
ତାଵତ୍ପୁତ୍ରୋଦ୍ଭଵଂ ଦୁଃଖଂ ତଥା ପ୍ରିଯସମୁ ଦ୍ଭଵମ୍॥ ଯାଵତ୍ତ୍ଵଂ ଦେଵ ନାଯାସି ସନ୍ତୋଷଂ ଦେହିନାମିହ
ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମର ଦୁଃଖ ଓ ପ୍ରିୟଜନ ହାରାଣିର ଦୁଃଖ ରହିଥାଏ; ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଏଠି ଦେହଧାରୀମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୋଷ ଦେଇନଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ତତୋ ଲିଂଗଂ ସ୍ନାପଯିତ୍ଵା ଯଥାଵିଧି
ଏଭଳି ଷ୍ଟୁତି କରି, ସେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
ପାରିଜାତକପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ତଥା ସନ୍ତାନସମ୍ଭଵୈଃ
ପାରିଜାତ ଫୁଲ ଓ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା,
ପୂଜାଂ ଚକ୍ରେ ସୁଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ଯୁତଃ
ସେ ବିଶାଳ ପୂଜା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହ କଲେ।
ସ ଚ ଗୀତଂ ସ୍ଵଯଂ ଚକ୍ରେ ତାଲମାଦାଯ ପାଣିନା
ସେ ନିଜେ ଗୀତ ଗାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ହାତରେ ତାଳ ରଖି ଗାଇଥିଲେ।
ତାନଯୁକ୍ତ୍ଯା ସମୋପେତଂ ଗ୍ରାମୈ ରାଗୈଃ ସ୍ଵଲଂକୃତମ୍
ଏହା ଠିକ୍ ତାଳ ଓ ରାଗରେ ଶୁଭ୍ର ଭାବରେ ଗାଇଯାଇଥିଲା, ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଯାଵତ୍ସଂପ୍ରସ୍ଥିତୋ ଭୂଯୋ ଲଂକାଂ ପ୍ରତି ଵିଭୀଷଣଃ
ଏହି ସମୟରେ ବିଭୀଷଣ ଆଉଥରେ ଲଙ୍କାକୁ ଯିବାକୁ ଚାଲିଲେ।
ଵିଶେଷତସ୍ତୁ ତେନୋକ୍ତଂ ଯତ୍ତସ୍ଯ ପୁରତଃ ପୁରା
ବିଶେଷ କଥା ହେଉଛି, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ସେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କହିଥିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵାଥ ପ୍ରଣମ୍ଯୋଚ୍ଚୈର୍ଦୂତଂ ପ୍ରାହ ଵିଭୀଷଣଃ ୬.୧୦୪.
ସେ କଥା ଶୁଣି ବିଭୀଷଣ ଗଭୀର ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରି, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଦୂତକୁ କହିଲେ।
ଯଦ୍ଯେଵଂ ଵିହିତଂ ରାଜ୍ଯେ ରାମପୁତ୍ରସ୍ଯ ରାକ୍ଷସୈଃ
ଯଦି ରାକ୍ଷସମାନେ ରାମଙ୍କ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି,
ତସ୍ମାନ୍ମହାପ୍ରସାଦୋ ମେ କୃତସ୍ତେନ ମହାତ୍ମନା
ତେବେ ମୁଁ ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କୃପା ପାଇଛି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତାନ୍ସର୍ଵାଞ୍ଛୋଧଯାମାସ ରାକ୍ଷସାନ୍
ଏପରି କହି ବିଭୀଷଣ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।