ତତସ୍ତେ ମାନଵାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରଦ୍ରଵଂତଃ ସମଂତତଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଚାରିପାଖରେ ଭୟରେ ପଳାଇଯାଉଥିଲେ ।
ତଥାନ୍ଯେ ବହଵୋ ଗତ୍ଵା ହ୍ଯଯୋଧ୍ଯାଖ୍ଯାଂ ମହାପୁରୀମ୍
ଏଭଳି ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଲୋକ ଯାଇ ଆୟୋଧ୍ୟା ନାମକ ବଡ଼ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ ।
ତଵ ପିତ୍ରା ସମଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ପୂର୍ଵଂ ଯେ ରାକ୍ଷସା ନୃପ
ତୁମର ପିତା ସହିତ ଯେ ରାକ୍ଷସମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ, ରାଜା ।
ସଂସ୍ଥାପିତାନି ଲିଂଗାନି ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରାଣି ତତ୍ର ଵୈ
ସେଠାରେ ଚାରିମୁହା ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା ।
ତେନୈଵ ଚାନୁଷଂଗେଣ ସମାଗଚ୍ଛଂତି ନିତ୍ଯଶଃ
ଏହି କାରଣରୁ ସେମାନେ ସଦା ଏଠାକୁ ଆସୁଥିଲେ ।
ଯଦି ଵା ତାନି ଲିଂଗାନି କଶ୍ଚିତ୍ସଂପୂଜଯେନ୍ନରଃ
ଯଦି କେହି ଲୋକ ସେ ଲିଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ପୂଜା କରେ,
ତସ୍ମାଦ୍ଯଦି ନ ରକ୍ଷା ନଃ କରିଷ୍ଯସି ମହୀପତେ ୬.୧୦୪.
ତେଣୁ ରାଜା, ତୁମେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା ନ କରିଲେ, ଆମର କଣ ହେବ ?
ତଚ୍ଚ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଵିଶେଷେଣ ଯତ୍ରାଗଚ୍ଛଂତି ତେ ସଦା
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରଟି ନିଜେ, ସେମାନେ ସଦା ଯେଉଁଠାରେ ଆସନ୍ତି ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନୃପସ୍ତୂର୍ଣଂ ସ୍ଵାମାତ୍ଯାନାଂ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ତୁରନ୍ତ ନିଜ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ ।
ଅଥ ପ୍ରାପ୍ତଂ କୁଶଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହତଶେଷା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ତାପରେ, କୁଶ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ହତ୍ୟାରୁ ବଞ୍ଚିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ—
କିମେଵଂ କ୍ରିଯତେ ରାଜ୍ଯଂ ଯଥା ତ୍ଵଂ କ୍ଷତ୍ରିଯାଧମଃ ॥ କରୋଷି ଯତ୍ର ଵିଧ୍ଵଂସଂ ରାକ୍ଷସୈ ର୍ନୀଯତେ ଜନଃ
“କାହିଁକି ଏଭଳି ରାଜ୍ୟ ଚାଲିଛି ? ତୁମେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧମ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ଧ୍ୱଂସ କରୁଛ, ଲୋକମାନେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଦ୍ୱାରା ଉଠାଇ ନିଯାଉଛନ୍ତି ।”
ନୂନଂ ଜାତୋ ନ ରାମେଣ ଭଵାନ୍ରାଵଣସଂଭଵଃ
“ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ରାମଙ୍କ ନୁହେଁ, ରାବଣଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ତୁମେ ।”
ସତ୍ଯମେତତ୍ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରଵିଚକ୍ଷଣୈଃ
“ଏହି କଥା ପୂର୍ବରୁ ନୀତି ଶାସ୍ତ୍ର ଜଣା ଲୋକମାନେ କହିଥିଲେ ।”
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ରାକ୍ଷସୋଦ୍ଭୂତୋ ରାକ୍ଷସୈର୍ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାନ୍
“ତେଣୁ ତୁମେ ରାକ୍ଷସ ଉତ୍ପନ୍ନ, ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରୁଛ ।”
ଆର୍ତାନାଂ ଯତ୍ର ଲୋକାନାଂ ଦୋଷୈଃ ପାର୍ଥିଵସଂଭଵୈଃ
“ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକମାନେ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦୋଷରେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି—”
ରାକ୍ଷସେଭ୍ଯଃ ସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ପରାଭଵଃ
“ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ନାଶ ହୁଏ ।”
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଯଃ କଶ୍ଚିଦ୍ଵିନାଶଂ ନୀଯତେ କ୍ଵଚିତ୍ ୬.୧୦୪.
ଆଜିଠୁ ଯେଉଁଠି କିଏ ନଷ୍ଟ ହେଉଛି, ସେଠି ଆରମ୍ଭ ହେବ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତସ୍ତୂର୍ଣଂ ପ୍ରେଷଯାମାସ ରାଘଵଃ
ଏଭଳି କହି, ରାଘବ ତୁରନ୍ତ ଦୂତକୁ ପଠାଇଲେ।
ଗଚ୍ଛ ଦୂତ ଦ୍ରୁତଂ ଗତ୍ଵା ତ୍ଵଯା ଵାଚ୍ଯୋ ଵିଭୀଷଣଃ
ଦୂତ, ତୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ; ଯାଇ ଭିଭୀଷଣଙ୍କୁ କହିବାକୁ ପଡିବ।
ଯଦ୍ରାକ୍ଷସଗଣୈଃ ସାର୍ଧଂ ମମ ଭୂମିଂ ସମଂତତଃ
ତୁମେ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ମୋ ଭୂମିକୁ ଚାରିପାଖରେ ବିସ୍ତାର କରିଛ।
ମମ ପିତ୍ରା କୃତେଯଂ ତେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ରାକ୍ଷସାଧମ
ମୋର ପିତା ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ, ରାକ୍ଷସମଧ୍ୟମ।
ଵିଷଵୃକ୍ଷୋଽପି ଯୋ ଵୃଦ୍ଧିଂ ସ୍ଵଯମେଵ ପ୍ରଣୀଯତେ
ବିଷ ଗଛ ମଧ୍ୟ ନିଜେ ନିଜେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ତସ୍ମାଦଦ୍ଯ ଦିନାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ଯଦି କଶ୍ଚିନ୍ନିଶାଚରଃ
ସେଥିପାଇଁ ଆଜିଠୁ ଯଦି କିଏ ନିଶାଚର ଅଛି,
ତଦହଂ ସତ୍ଵରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଲଂକାଂ ତଵ ପୁରୀମିମାମ୍
ତେବେ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ତୁମ ଲଙ୍କା ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିବି।
ତ୍ଵାଂ ଚ ବଦ୍ଧ୍ଵା ଦୃଢୈଃ ପାଶୈର୍ନିଗଡୈଶ୍ଚ ସୁସଂଯତମ୍
ତୁମକୁ ଦୃଢ ରସି ଓ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ଭଲ ଭାବରେ ବାନ୍ଧିବି।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତତୋ ଦୂତୋ ଗତ୍ଵା ସେତୁଂ ଦ୍ରୁତଂ ତତଃ
ଏଭଳି କହି, ଦୂତ ତୁରନ୍ତ ସେତୁକୁ ଯାଇଲା।
ତାଵତ୍ପୃଷ୍ଟୋ ଜନୈଃ କୈଶ୍ଚିତ୍କସ୍ତ୍ଵଂ ଵତ୍ସ ଇହାଗତଃ ୬.୧୦୪.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଲୋକ ତାକୁ ପଚାରିଲେ, 'ବାପା, ତୁ କିଏ, ଏଠି କାହିଁକି ଆସିଛ?'
ପ୍ରେଷିତଃ କାର୍ଯମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ତତ୍ର ଯାସ୍ଯାମ୍ଯହଂ କଥମ୍
'ମୋତେ କାମ ପାଇଁ ପଠାଯାଇଛି; ମୁଁ କିପରି ସେଠି ଯିବି?'
ଭଗ୍ନଃ ସେତୁର୍ଯତୋ ମଧ୍ଯେ ରାମେଣାକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମଣା
ସେତୁର ମଧ୍ୟ ଭାଗ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଙ୍ଗ ହୋଇଛି, ଯାହାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସହଜ।
ତସ୍ମାଦତ୍ରୈଵ ତେ କାର୍ଯଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଦୂତ ପ୍ରଯାସ୍ଯତି
ତେଣୁ ଏଠି ତୁମ କାମ ସଫଳ ହେବ, ଦୂତ।