ଅହମାସଂ ପୁରା ରାଜା ଶ୍ଵେତୋନାମ ମହାମୁନେ
ମୁଁ ଏକ ସମୟରେ ଶ୍ୱେତ ନାମକ ରାଜା ଥିଲି, ମହାମୁନି।
ନ କିଂଚିତ୍ପ୍ରାଙ୍ମଯା ଦତ୍ତଂ ନ ହୁତଂ ଜାତଵେଦସି 6.103.
ମୁଁ କିଛି ଦାନ ଦେଇନି, ଏବଂ ଅଗ୍ନିକୁ କିଛି ହୋମ କରିନି, ରଘୁବଂଶୀ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମଯା ରତ୍ନଂ ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଧରଣୀତଲେ ॥ । ତଦ୍ଵୈ ବଲାଦ୍ଧୃତଂ ସର୍ଵଂ ସର୍ଵେଷାମିହ ଦେହିନାମ୍
ମୁଁ ଭୂମିରେ ଯେଉଁ ମଣି ଦେଖିଥିଲି କିମ୍ବା ଦେଖିନଥିଲି, ସବୁକୁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନେଇଥିଲି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଠାରୁ।
ତତଃ କାଲେନ ଦୀର୍ଘେଣ ଜରାଗ୍ରସ୍ତସ୍ଯ ମେ ବଲାତ୍
ତାପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଆସି ମୋର ଶକ୍ତି କମିଗଲା।
ତତୋଽହଂ ଜରଯା ଗ୍ରସ୍ତୋ ଵୈରାଗ୍ଯଂ ପରମଂ ଗତଃ
ତାପରେ ମୁଁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈରାଗ୍ୟକୁ ଅନୁଭବ କରିଲି।
ତତଃ କ୍ଷୁତ୍କ୍ଷାମକଣ୍ଠୋଽହଂ ସ୍ନାତ୍ଵାଽତ୍ର ସଲିଲେ ଶୁଭେ
ତାପରେ ମୁଁ ଖାଦ୍ୟ ନାହିଁ ହେବାରୁ ଗଳା ଶୁଖି ଯାଇଥିଲା, ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିଲି।
ପ୍ରାଵିଶ୍ଯାଽତ୍ର ଜଲେ ପୁଣ୍ଯେ ପଂଚତ୍ଵଂ ସମୁପାଗତଃ
ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଜଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ମୁଁ ଶରୀର ଛାଡି ମୃତ୍ୟୁରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲି।
ମାମନ୍ଯେନ ଶରୀରେଣ ସମାଦାଯ ଚ କିଂକରାଃ
ତାପରେ କିଂକରମାନେ ମୋତେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶରୀରରେ ଉଠାଇ ନେଇଗଲେ।
ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯାଵରଧରଂଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧାନୁଲେପନମ୍
ସେମାନେ ମୋତେ ଦିବ୍ୟ ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଲେ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଲଗାଇଲେ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମସଭାମଧ୍ଯେ ହ୍ଯହଂ ତୈର୍ଦେଵକିଂକରୈଃ
ତାପରେ ସେ ଦିବ୍ୟ କିଂକରମାନେ ମୋତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସଭା ମଧ୍ୟରେ ନେଇଗଲେ।
ସର୍ଵୈଃ ସଭାଗତୈର୍ଦୃଷ୍ଟା ଵିସ୍ମିତାସ୍ଯୈଃ ପରସ୍ପରମ୍
ସଭାରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଦେଖିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ମୁହଁରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭାବ ଦେଖାଗଲା।
ସର୍ଵୈର୍ଦେଵଗଣୈର୍ଜୁଷ୍ଟା ପ୍ରଣାମଃ କ୍ରିଯତାମିତି ॥ 6.103.
ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିବାବେଳେ, କହାଗଲା: 'ପ୍ରଣାମ କରାଯାଉ।'
ତତୋଽହଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯୋଚ୍ଚୈସ୍ତଂ ଦେଵଂ ଦେଵସଂଯୁତମ୍
ତାପରେ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଦେବମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲି।
ଯଥାଯଥା କଥାସ୍ତତ୍ର ପ୍ରଜାଯନ୍ତେ ସଭାତଲେ
ସଭା ତଳରେ ଯେପରି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କଥା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ,
ତଥାତଥା ମମାତୀଵ କ୍ଷୁଦ୍ଵୃଦ୍ଧିଂ ସଂପ୍ରଗଚ୍ଛତି
ସେପରି ମୋର ଭୋକ ବହୁତ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା।
ତତୋ ମଯା ପ୍ରଣମ୍ଯୋଚ୍ଚୈର୍ଵିଜ୍ଞପ୍ତଃ ପ୍ରପିତାମହଃ
ତାପରେ ମୁଁ ଗଭୀର ପ୍ରଣାମ କରି, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ପ୍ରପିତାମହଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲି।
କ୍ଷୁଧା ମାଂ ବାଧତେ ଅତୀଵ ସାଂପ୍ରତଂ ପ୍ରପିତାମହ
ହେ ପ୍ରପିତାମହ, ଏବେ ଭୋକ ମୋତେ ବହୁତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଛି।
କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାଦଯୋ ଦୋଷା ନ ଵିଦ୍ଯଂତେଽତ୍ର ତେ କିଲ
ଏଠାରେ ଭୋକ ଓ ତିଆସ ଭଳି ଦୁଷ୍ଟତା ଅଛିନାହିଁ ବୋଲି କହାଯାଏ।
ତ୍ଵଯା ନାନ୍ନଂ କ୍ଵଚିଦ୍ଦତ୍ତଂ କସ୍ଯଚିତ୍ପୃଥିଵୀତଲେ । ତେନାତ୍ରାପି ବୁଭୁକ୍ଷା ତେ ଵୃଦ୍ଧିଂ ଗଚ୍ଛତି ଦୁର୍ମତେ
ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ କେହିଁକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇନଥିଲ, ତେଣୁ ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଭୋକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି, ମୂଢ଼।
ତଥା ହୃତାନି ରତ୍ନାନି ଯାନି ଦୃଷ୍ଟିଗତାନି ତେ
ଏହିପରି, ତୁମେ ଦେଖିଥିବା ଓ ଚାହିଁଥିବା ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ଯାଯାଇଛି।
ଯସ୍ତ୍ଵଂ ପାତକଯୁକ୍ତୋଽପି ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ମମ ମଂଦିରମ୍
ତୁମେ ପାପରେ ବାନ୍ଧିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏବେ ମୋର ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଛ।
ଯସ୍ମିଞ୍ଜଲେ ତ୍ଵଯା ମୁକ୍ତାଃ ପ୍ରାଣାଃ ପାପା ତ୍ମନାପିଚ 6.103.
ଯେ ଜଳରେ ତୁମେ ପ୍ରାଣ ଛାଡିଥିଲ, ସେଠି ତୁମର ପାପ ମଧ୍ୟ ଛାଡିଗଲା।
ତତୋଽସ୍ଯ ସ୍ପର୍ଶନାତ୍ସଦ୍ଯୋ ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାତକୈଃ
ତାପରେ ଏହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ସେ ତୁରନ୍ତ ମୁକ୍ତ ହେଉଛି।
ତଥା ରତ୍ନାପହାରେଣ ସଞ୍ଜାତା ଚାଂଧତା ତଵ
ଏଭଳି ରତ୍ନ ଚୋରି କରିବାରୁ, ତୁମେ ଅନ୍ଧତାରେ ପଡିଛ।
ତତୋ ମଯା ଵିଧିଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପୁନରେଵ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ରୈଵ ମାଂ ଦେଵ ପ୍ରେଷଯସ୍ଵ କିମତ୍ର ଵୈ
ଏହିପରି ମୁଁ ପୁନି ଉପାୟ କହିଛି, ଦ୍ବିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହିଠାରେ ମୋତେ ପଠାଇଦେବା, ମହାଦେବ, ଏଠି କଣ ଅବଶ୍ୟକ?
ନରକେ ତଵ ଵାସୋ ନ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ତୁମର ନରକରେ ବାସ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇନାହିଁ।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାଶମାଯାତି ଶାସ୍ତ୍ରଂ ସ୍ଯାତ୍ସତ୍ଯଵର୍ଜିତମ୍
ମହାତ୍ମ୍ୟ କ୍ଷୟ ହୋଇନାହିଁ; ଶାସ୍ତ୍ର ତଥ୍ୟବିହୀନ ହେଇଯିବ।
ଗତ୍ଵା ଜଲାଶଯେ ତସ୍ମିନ୍ଯତ୍ର ପ୍ରାଣାଃ ସମୁଜ୍ଝିତାଃ
ସେ ଜଳାଶୟକୁ ଯାଇ, ଯେଉଁଠି ପ୍ରାଣ ବିଦାୟ ହୋଇଛି,
ତଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି ମଦ୍ଵାକ୍ଯା ଦକ୍ଷଯଂ ଜଲମଧ୍ଯଗମ୍
ମୋର କଥା ଅନୁସାରେ, ମୁଁ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବାକୁ ପବିତ୍ର କରିବି, ଏହି ଘଟଣା ଘଟିବ।
ତତୋଽହଂ ତସ୍ଯ ଵାକ୍ଯେନ ଦୀପୋତ୍ସଵଦିନେ ସଦା
ତାପରେ, ତାଙ୍କର କଥା ଅନୁସାରେ, ମୁଁ ସଦା ଦୀପଉତ୍ସବ ପାଳନ କରେ।