ପୁଷ୍ପକଂ ପ୍ରେରଯାମାସ ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରଂ ପ୍ରତି ରାଘଵଃ ॥୬.୧୦୨. ସର୍ଵୈସ୍ତୈର୍ଵାନରୈଃ ସାର୍ଧଂ ରାକ୍ଷସୈଶ୍ଚ ପୃଥଗ୍ଵିଧୈଃ
ରାଘବ ପୁଷ୍ପକ ରଥକୁ ସେଇ କ୍ଷେତ୍ର ଦିଗରେ ଚଳାଇଲେ, ସମସ୍ତ ବାନର ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ।
ତୀର୍ଥମାଲୋକଯାମାସ ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ ଚାମୁଣ୍ଡାଂ ତତ୍ର ଚ ସ୍ନାତ୍ଵା କୁଣ୍ଡେ କାମପ୍ରଦାଯିନି
ସେ ତିର୍ଥ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଦେବସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ କାମପ୍ରଦାୟିନୀ ଚାମୁଣ୍ଡା କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କଲେ।
ତତୋ ଵିଲୋକଯାମାସ ପିତ୍ରା ତସ୍ଯ ଵିନିର୍ମିତମ୍
ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଜିନିଷକୁ ଦେଖିଲେ।
ରାଜଵାପ୍ଯାଂ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵା ତର୍ପ୍ଯ ନିଜାନ୍ପିତୄନ୍
ରାଜବାପୀରେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ନିଜ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କଲେ।
ଲିଂଗଂ ସଂସ୍ଥାପଯାମ୍ଯେଵ ଯଦ୍ଵତ୍ତାତେନ କେଶଵଃ
ମୁଁ ଏଠାରେ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିବି, ଯେପରି ମୋ ପିତା କେଶବ କରିଥିଲେ।
ଯସ୍ତସ୍ଯ ନାମନିର୍ଦିଷ୍ଟଂ ଲିଂଗଂ ସଂସ୍ଥାପଯାମ୍ଯହମ୍ କ୍ଷେତ୍ରେ ମେଧ୍ଯତମେ ଚାତ୍ର ତଥାତ୍ମାନଂ ଦୃଷନ୍ମଯମ୍
ମୋ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନାମ ଦିଆଯାଇଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ଏଠିରେ, ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ମୁଁ ମାଟିର ଦେହ ଭାବି ସ୍ଥାପନ କରିବି।
ଏଵଂ ସ ନିଶ୍ଚଯଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରାସାଦାନାଂ ଚ ପଂଚକମ୍
ଏପରି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସେ ପାଞ୍ଚଟି ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ତିଆରି କଲେ।
ତତସ୍ତେ ଵାନରାଃ ସର୍ଵେ ରାକ୍ଷସାଶ୍ଚ ଵିଶେଷତଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ବାନର ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ରାକ୍ଷସମାନେ—
ତତ୍ରୈଵ ସୁଚିରଂ କାଲଂ ସ୍ଥିତାସ୍ତେ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାଽନ୍ଵିତାଃ
ସେମାନେ ଏଠିରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ରହିଲେ।
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ଯଥା ରାମେଶ୍ଵରୋ ମହାନ୍ ୬.୧୦୨.
ଏଭଳି ଭାବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲି, କିପରି ମହାନ ରାମେଶ୍ୱର ହେଲେ।
ଯସ୍ତୌ ପ୍ରାତଃ ସମୁତ୍ଥାଯ ସଦା ପଶ୍ଯତି ମାନଵଃ
ଯେଉଁ ମାନବ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି ଏହାକୁ ଦେଖିଥାଏ, ସେ...
ଅଥାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଯୋ ରାମଚରିତଂ ପଠେତ୍
ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ ଯେଉଁଠି ରାମଙ୍କର କଥା ପଢିଥାଏ, ସେ...
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ରେଣ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣାଦିପ୍ରାସାଦପଞ୍ଚକନିର୍ମାଣପ୍ରତିଷ୍ଠାପନଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଏକାଶୀ ହଜାର ଅଧ୍ୟାୟ ଥିବା ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡରେ, ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଆଦି ପାଞ୍ଚଟି ପ୍ରାସାଦ ତିଆରି ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିବରଣା ନାମକ ଦ୍ୱିଶତ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଋଷଯ ଊଚୁଃ ଯତ୍ସ୍ଥାପିତାନି ଲିଂଗାନି ରାକ୍ଷସୈରପି ଵାନରୈଃ
ଋଷିମାନେ ପଚାରିଲେ: ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗଗୁଡିକ ରାକ୍ଷସ ଓ ବାନରମାନେ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ—
ତସ୍ମାଦ୍ଵିସ୍ତରତୋ ବ୍ରୂହି ଯତ୍ରଯତ୍ର ଯଥାଯଥା
ସେଗୁଡିକ କେଉଁଠି ଏବଂ କିପରି ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲେ, ତୁମେ ଏହାକୁ ଖୁବ ଭଲଭାବରେ କହ।
ବାଲମଂଡନକଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ସମାହିତଃ
ବାଲମଣ୍ଡନକକୁ ପହଞ୍ଚି, ଏଠାରେ ଶାନ୍ତି ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରିଲାପରେ,
ମୁଖଲିଂଗଂ ତତସ୍ତତ୍ର ସ୍ଥାପଯାମାସ ଶୂଲିନଃ ॥। ତଥାନ୍ଯୈର୍ଵାନରୈଃ ସର୍ଵୈମୁଖଲିଂଗାନି ଶୂଲିନଃ
ସେଠି ଶୂଳଧାରୀ ଶିବଙ୍କର ମୁଖଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୂଳଧାରୀଙ୍କର ମୁଖଲିଙ୍ଗଗୁଡିକ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଯସ୍ତେଷାଂ ମୁଖଲିଂଗାନାଂ କରୋତି ଘୃତକଂବଲମ୍॥। ମକରସ୍ଥେନ ସୂର୍ଯେଣ ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯେଉଁଠି ମୁଖଲିଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଘୃତ ଦେଇ ଅଭିଷେକ କରେ, ମକର ରାଶିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିବାବେଳେ, ସେ ଶିବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ତତଃ ପଶ୍ଚିମଦିଗ୍ଭାଗେ ତସ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ରାକ୍ଷସୈଃ _
ତାପରେ, ସେହି କ୍ଷେତ୍ରର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ରାକ୍ଷସମାନେ—
ରାମେଣ ପୂର୍ଵଦିଗ୍ଭାଗେ ପ୍ରାସାଦାନାଂ ଚ ପଂଚକମ୍
ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ପାଞ୍ଚଟି ପ୍ରାସାଦ ତିଆରି ହେଲା।
ତଥାଦକ୍ଷିଣଦିଗ୍ଭାଗେ କୂପିକା ତେନ ନିର୍ମିତା॥। ଆନର୍ତ୍ତୀଯତଡାଗସ୍ଯ ସମୀପେ ପାପନାଶନୀ
ଏହିପରି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ, ଆନର୍ତ୍ତୀୟ ତାଳା ନିକଟରେ, ସେ ଏକ ଛୋଟ କୂଆ ତିଆରି କଲେ, ଯାହା ପାପ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଯସ୍ତସ୍ଯାଂ କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଦକ୍ଷିଣାଯନେ
ଯେଉଁଠି ଦକ୍ଷିଣାୟନ ଆସିଲାବେଳେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ,
ଯସ୍ତତ୍ର ଦୀପକଂ ଦଦ୍ଯାତ୍କାର୍ତିକେ ମାସି ଚ ଦ୍ଵିଜାଃ ନ ଚାଂଧୋ ଜାଯତେ କ୍ଵାପି ଯତ୍ରଯତ୍ର ପ୍ରଜାଯତେ ॥ 6.103.
ଯେଉଁଠି କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଦୀପ ଦାନ କରେ, ମହାଜନମାନେ, ସେ କେଉଁଠି ଜନ୍ମ ନେଲେ ମଧ୍ୟ କେବେ ଅନ୍ଧା ହେଇ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।
କିଂପ୍ରଭାଵଂ ଚ କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ ସୂତପୁତ୍ର ପ୍ରକୀର୍ତଯ
ଏବେ, ସୂତପୁତ୍ର, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଏହାର ମହିମା କହ।
ଆନର୍ତ୍ତୀଯତଡାଗସ୍ଯ ମହିମା ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଦ୍ବିଜମାନେ, ଆନର୍ତ୍ତୀୟ ତାଳାର ମହିମା—
ଆଶ୍ଵିନସ୍ଯ ସିତେ ପକ୍ଷେ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ସମାହିତଃ
ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ, ଏକାଗ୍ର ମନରେ,
ତତୋ ଦୀପୋତ୍ସଵଦିନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ସମାହିତଃ
ତାପରେ, ଦୀପାବଳି ଦିନରେ, ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି,
ସଂପୂଜ୍ଯୋ ଧର୍ମରାଜସ୍ତୁ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାନୁଲେପନୈଃ
ଧର୍ମରାଜକୁ ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତିଲମାଷପ୍ରଦାନେନ ଦ୍ଵିଜାନାଂ ତର୍ପଣେନ ଚ
ତିଳ ଓ ମାଷ ଦେଇ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତି କରିବା ଦ୍ୱାରା,
ଯ ଏଵଂ କୁରୁତେ ଵିପ୍ରାସ୍ତୀର୍ଥ ଆନର୍ତ ସଂଜ୍ଞିତେ
ଯେଉଁଠି ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ତାହା ଆନର୍ତ ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ,